V SA/Wa 1942/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Asesor WSA - Robert Żukowski, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2024 r. sprawy ze skargi [...] w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 21 maja 2024 r. nr POWIII.503.19.2023.AG.1 w przedmiocie odmowy wglądu do materiału dowodowego w sprawie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] w [...] (dalej: "[...]", "Strona", "Skarżąca") jest postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "GIF", "organ") z dnia 21 maja 2024 r. znak: POWIII.503.19.2023.AG.1, utrzymujące w mocy postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "WIF" lub "organ I instancji") z 27 września 2023 r. nr WIF-WR-I.8520.6.5.2023, odmawiające [...] prawa wglądu do materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przeniesienia na rzecz [...] Spółka Jawna z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka") zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...] położonej w [...] przy ul. [...], udzielonego przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "WIF") w dniu 1 lutego 2013 r. znak: WIF.WR-I.8520.1.8.2013, [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w zakresie obejmującym informacje zawarte w załącznikach do pisma Spółki z dnia 31 maja 2023 r. uznając je za tajemnice przedsiębiorstwa. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu 11 września 2023 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego we Wrocławiu wpłynął wniosek [...] w [...] z dnia 6 września 2023 r. o udzielenie dostępu do akt sprawy w zakresie umożliwienia zapoznania się z aktami postępowania co do umów, jakie [...] Spółka Jawna zawarła z [...] Sp. z o.o., tj. umowy franczyzy z dnia 13 marca 2023 r. (wraz z załącznikami i aneksami do tej umowy), umowy ramowej pożyczki z dnia 23 czerwca 2022 r. (wraz z załącznikami i aneksami do tej umowy, w szczególności umową zastawu rejestrowego na zbiorze rzeczy i praw) oraz umowy o świadczenie usług wspierających Działalność Apteczną z dnia 13 marca 2023 r. w postaci niezaczernionej, tj. takiej, która pozwoli zapoznać się z ich treścią. Postanowieniem z 27 września 2023 r. WIF odmówił [...] prawa wglądu do materiału dowodowego zgromadzonego w ww. sprawie w zakresie określonym w przedmiotowym wniosku z dnia 6 września 2023 r. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż zgodnie z art. 73 K.p.a. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek kopii lub odpisów. Prawo to nie ma jednak charakteru bezwzględnego i może podlegać ograniczeniom w przypadkach wskazanych w ustawie. Nadto zgodnie z art. 74 § 2 K.p.a. odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Powodem ograniczenia dostępu do akt postępowania w przedmiotowej sprawie podmiotowi na prawach strony, tj. [...], jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa, którą objęte są dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. Organ podkreślił, że ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2023 r., poz. 1233), dalej: "ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji", reguluje kwestie zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, której potrzeba ochrony jest podstawą ograniczenia stronie wglądu do akt niniejszej sprawy, nie przewiduje możliwości uzyskania dostępu do tych informacji nawet po spełnieniu określonych wymogów. W ocenie organu I instancji, interesem prawnie chronionym w niniejszym postępowaniu jest tajemnica przedsiębiorstwa - [...] Spółka Jawna, która zastrzegła w niniejszym postępowaniu określone informacje, jako tajemnice przedsiębiorstwa i podjęła niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, również przy przekazywaniu ich organowi – co wynika z akt sprawy. Jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy ww. Spółka złożyła oświadczenia stwierdzające, że niektóre postanowienia umów stanowiących załączniki do pisma z dnia 31 maja 2023 r. stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i jako takie nie mogą być udostępniane innym stronom lub podmiotom na prawach strony w ramach toczącego się postępowania. Nie budzi zatem wątpliwości, że przedsiębiorca podjął środki w celu zabezpieczenia poufności informacji. WIF stwierdził, że ujawnienie pozostałym stronom postępowania administracyjnego tych informacji umożliwiłoby im zapoznanie się z modelem biznesowym przyjętym przez Spółkę, a także ze strategią funkcjonowania przedsiębiorstwa. [...] wniosła zażalenie na ww. postanowienie WIF. Postanowieniem z 21 maja 2024 r. GIF, po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymał w mocy ww. postanowienie WIF. W uzasadnieniu GIF podtrzymał ustalenia i argumenty zawarte w postanowieniu WIF stwierdzając, że stosownie do postanowień art. 11 ust. 2 ww. ustawy, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne i organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. GIF uznał, że WIF prawidłowo ustalił, że w sprawie zachodzą podstawy do zastosowania art. 74 § 2 k.p.a. w zw. z art. 11 ust. 2 i 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ponieważ udostępnienie [...] pełnej treści dokumentacji określonej w zaskarżonym postanowieniu groziłoby nieuprawnionym ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa nie tylko samej strony postępowania, tj. Spółki ale też drugiej strony zawartych przez ww. spółkę umów - podmiotu trzeciego względem uczestników postępowania - [...]sp. z o.o. z siedzibą w [...]. W ocenie GIF, informacje zastrzeżone przez Spółkę zawarte w wyłączonej do wglądu dokumentacji, tj. dotyczące sposobu prowadzenia przedsiębiorstwa (know-how), stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy, ponieważ są to informacje organizacyjne przedsiębiorstwa, posiadające wartość gospodarczą, które są dostępne tylko dla wąskiego grona osób, a uprawniony do rozporządzania tymi informacjami (Spółka) podjął odpowiednie kroki celem zachowania ich w poufności. Zdaniem GIF, dostęp do tych informacji dałby uczestnikowi postępowania nieuprawnioną wiedzę o sposobie prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej, w tym zasad współpracy pomiędzy spółką a franczyzodawcą, zakresu udzielanych pełnomocnictw, danych dotyczących wynagrodzenia przynależnego [...]sp. z o.o. z tytułu umowy franczyzy, czy też kwot udzielonych spółce pożyczek. Organ odwoławczy zauważył, że całokształt postanowień wynikających z ww. dokumentów, podlegających wyłączeniu, kształtuje relacje pomiędzy spółką a jej franczyzodawcą i stanowi know-how o charakterze organizacyjnym i handlowym prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym, informacje zawarte w dokumentacji, jako ściśle związane z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą, mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą, którą ma prawo chronić I była uprawniona do ich zastrzeżenia. Ponadto dokumenty wskazane w osnowie zaskarżonego postanowienia bez wątpienia zawierają dane poufne, bowiem nie są udostępniane do wiadomości powszechnej, a spółka podjęła działania mające na celu zachowanie ich w poufności, poprzez stworzenie sytuacji, w której chronione informacje nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń. GIF podkreślił przy tym, że organ I instancji uzyskał te dane z określonym zastrzeżeniem nieujawniania, zgodnym z zasadami przypisanymi ochronie tajemnicy przedsiębiorstwa przez normy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zatem ich ujawnienie przez organ innym podmiotom mogłoby stanowić czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art. 11 ust. 4 powołanej ustawy. Z tych względów GIF utrzymał zaskarżone postanowienie w całości w mocy. W skardze na ww. postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego [...] wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia poprzedzającego. Skarżąca zarzuciła organowi: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego: naruszenie dyspozycji art. 11 ust. 1 i 4 z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez nieuzasadnione zakwalifikowanie zawnioskowanych przez [...] dokumentów jako objętych tajemnicą przedsiębiorstwa. 2. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: 1) naruszenie dyspozycji z art. 6 K.p.a., tj. wskazanej w przepisie zasady praworządności zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie i w granicach przepisów prawa, poprzez danie zaskarżonego postanowienia zobowiązującymi przepisami, 2) naruszenie dyspozycji art. 7 K.p.a., tj. zasady prawdy obiektywnej; zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, poprzez nieuzasadnioną odmowę udostępnienia zawnioskowanej dokumentacji stronie, która jako samorząd farmaceutów stoi na straży interesu społecznego i słusznego interesu obywateli i w zakresie statutowej działalności, 3) naruszenie dyspozycji art. 8 § K.p.a., zasady zgodnie, z którą organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania poprzez nieuzasadnioną odmowę udzielenia dostępu do zawnioskowanej dokumentacji, 4) naruszenie dyspozycji art. 10 K.p.a., tj. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez nieuzasadnioną odmowę udzielenia dostępu do zawnioskowanej dokumentacji, skutkującą uniemożliwieniem uczestnikowi postępowania właściwego zaprezentowania stanowiska w sprawie oraz złożenia wniosków dowodowych. Przede wszystkim właściwego reprezentowania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli w zakresie statutowej działalności, 5) naruszenie dyspozycji art. 73 § 1 K.p.a. w zw. z art. 74 K.p.a. poprzez nieuzasadnioną odmowę udzielenia dostępu do zawnioskowanej dokumentacji wobec błędnego zakwalifikowania części materiału dowodowego jako tajemnicę przedsiębiorstwa, 6) naruszenie dyspozycji art. 80 K.p.a. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów skutkującą nieuzasadnioną odmowa udzielenia dostępu do zawnioskowanej dokumentacji wobec błędnego zakwalifikowania części materiału dowodowego jako tajemnicę przedsiębiorstwa, 7) art. 73 § 1 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 9 w zw. z art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 12 ustawy - Prawo przedsiębiorców w zw. z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP, poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów w sprawie i w konsekwencji odmowę udostępnienia Izbie akt sprawy, w części dotyczącej treści umów zawartych pomiędzy spółką a podmiotem trzecim, czym GIF naruszył zasadę równego i bezstronnego traktowania wszystkich stron i uczestników postępowania, zasadę informowania o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, a także zasadę zapewnienia czynnego udziału stron i uczestników postępowania sprowadzając Izbę do roli uczestnika postępowania drugiej kategorii oraz uniemożliwiając jej wniesienie skutecznej skargi, a to z tego względu, że treść umów zawartych pomiędzy spółką a podmiotem trzecim bezpośrednio oddziałuje na sposób stosowania przepisów prawa materialnego, będącego podstawą rozstrzygnięcia w sprawie, które to naruszenie należy rozpatrywać w kategoriach naruszenia konstytucyjnego prawa do sądu 8) art. 74 § 1 K.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie, a to w ten sposób, że GIF uznał, że całość umów jakie spółka zawarła z podmiotem trzecim stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa i tym samym nie podlegają one ujawnieniu innym stronom i uczestnikom postępowania, podczas gdy w zakresie kwalifikowania danych informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa organ administracji publicznej powinien dokonać samodzielnej kwalifikacji i w tym zakresie nie jest związany wskazaniem strony (spółki); - naruszenia te miały wpływ na treść orzeczenia, polegające na odmowie udzielenie dostępu do zawnioskowanych dokumentów. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia GIF jest odmowa Skarżącej prawa wglądu do materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przeniesienia na rzecz [...] Spółka Jawna zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa. Sąd wskazuje, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zapewniają stronie postępowania czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 K.p.a.). Stosownie do art. 73 K.p.a., strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Prawo to jednak zostało ograniczone w odniesieniu do akt zawierających informacje niejawne o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", a także do innych akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy (art. 74 K.p.a.). Sąd podkreśla, że prawo uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej doznaje ograniczenia ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, czynem nieuczciwej konkurencji jest ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności (art. 11 ust. 2 powołanej ustawy). Na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy, uzyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy następuje bez zgody uprawnionego do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi i wynika z nieuprawnionego dostępu, przywłaszczenia, kopiowania dokumentów, przedmiotów, materiałów, substancji, plików elektronicznych obejmujących te informacje lub umożliwiających wnioskowanie o ich treści. Wykorzystanie lub ujawnienie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy następuje bez zgody uprawnionego do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi i narusza obowiązek ograniczenia ich wykorzystywania lub ujawniania wynikający z ustawy, czynności prawnej lub z innego aktu albo gdy zostało dokonane przez osobę, która pozyskała te informacje, dokonując czynu nieuczciwej konkurencji (art. 11 ust. 4 powołanej ustawy).. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, że GIF prawidłowo uznał, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć tajemnicę zdefiniowaną w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Należy zauważyć, że informację można uznać za chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest ona poufna. Pozostałe przesłanki, w postaci braku ujawnienia informacji i podjęcia działań zabezpieczających, są jedynie konsekwencją przesłanki poufności. Interpretując art. 11, jak to stwierdzają komentatorzy przepisów powołanej ustawy, można stwierdzić, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna, por. A. Michalak [w:] M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło, M. Wyrwiński, Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, LEX, 2011). W orzecznictwie sądów administracyjnych zasadnie wskazuje się, że przesłanka ważnego interesu państwowego, o której mowa w art. 74 § 1 K.p.a., w świetle stanowiska judykatury wymaga indywidualizacji i konkretyzacji w każdym przypadku jej zastosowania przy rozpatrywaniu prawa strony postępowania administracyjnego do wglądu do akt sprawy. Zasadnie zatem uznał GIF, iż w analizowanej sprawie interesem podlegającym ochronie jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa w postępowaniu przed WIF. Jako ważny interes państwowy wskazuje się w doktrynie m.in. na potrzebę ochrony podstawowych interesów państwowych związanych ze sferą bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego, ochrony interesów gospodarczych, porządku, ładu i spokoju publicznego. Podzielić więc należy stanowisko, w którym wskazuje się, że dostęp do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, a posiadających wartość gospodarczą w toku postępowania administracyjnego, gdy nie są one należycie chronione, niewątpliwie narusza standardy uczciwej konkurencji. Z kolei ochrona uczciwych warunków konkurowania na wolnym rynku leży w interesie państwa. W wyroku z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. akt II GSK 967/16, NSA stwierdził, że: "tajemnica przedsiębiorstwa wynika z podstawowych zasad konstytucyjnych (zasady społecznej gospodarki rynkowej oraz zasady demokratycznego państwa prawnego), zgodnie z którymi zapobieganie nieuczciwej konkurencji leży w interesie publicznym". Trafnie też podnosi się, że konieczność ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa należy tłumaczyć względami szeroko rozumianego interesu państwowego, o którym mowa w art. 74 K.p.a. Podkreślić należy, iż w doktrynie wskazuje się, iż ratio legis ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji polega na ochronie interesu publicznego, którym jest funkcjonowanie rzeczywistej i niezafałszowanej konkurencji (por. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz. Red. J. Szwaja, Legalis 2013). W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, Główny Inspektor Farmaceutyczny dokonał analizy informacji zawartych w spornych aktach, co do których ostatecznie ograniczono prawo wglądu. Organy obydwu instancji zbadały, czy zostały spełnione przesłanki wynikające z przepisu art. 11 ust. 4 ustawy, których zaistnienie stanowi wystarczający argument do tego, aby informacje zawarte w spornych dokumentach potraktować jako poufne. Brak zatem podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa materialnego. Z powyższych powodów, wbrew zarzutom skargi, nie doszło także do naruszenia art. 73 § 1 w związku z art. 74 K.p.a. i wyrażonych w K.p.a. zasad: jawności, czynnego udziału strony, prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania. Dokonana przez Sąd w rozpatrywanej sprawie analiza akt administracyjnych oraz uzasadnienie zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że organy orzekające w niniejszej sprawie podjęły wszelkie niezbędne czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Rozstrzygnięcie organu stanowi wynik wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Brak również podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a. Sąd wskazuje, że dla skuteczności zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału stron w toczącym się postępowaniu administracyjnym, konieczne jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie, realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Takie okoliczności w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły. W tym stanie rzeczy organy Inspekcji Farmaceutycznej ograniczając prawo wglądu do materiału dowodowego, obejmującego informacje zawarte we wskazanych dokumentach i umowach, nie naruszyły zarzucanych w skardze przepisów procesowych oraz prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.