V SA/Wa 1943/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z ... października 2020 r. organ utrzymał w mocy decyzję z ... lipca 2020 r. umarzającą postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku A.J. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona") o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek za okres marzec 2020 r. W skardze od ww. decyzji skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie jej odwołania i umorzenie powstałej zaległości. W piśmie procesowym z 16 grudnia 2020 r. strona oświadczyła, iż wszystkie zaległe składki zostały uregulowane, zaś w obliczu uregulowania należności prosi o potraktowanie sprawy jako nieaktualnej. Powyższe pismo zostało potraktowane jako oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie.