V SA/Wa 1944/10

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. S. A. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z ojcem, który pozostaje na jego utrzymaniu, nie posiada nieruchomości ani przedmiotów wartościowych, natomiast posiada oszczędności pieniężne w wysokości 200 zł. Wnioskodawca oświadczył, iż utrzymuje się z pracy w barze na pół etatu, gdzie otrzymuje miesięczne wynagrodzenie w wysokości 638 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim cudzoziemiec nie posiada wystarczającego źródła dochodów, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Wskazać należy, iż wysokość osiąganego dochodu jest niska, a na jego utrzymaniu pozostaje ojciec, z którym prowadzi gospodarstwo domowe. Również wysokość poczynionych oszczędności nie prowadzi do wniosku, iż wnioskodawca jest w stanie partycypować w kosztach sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i ojca. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.