V SA/Wa 1944/10

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi S. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. S. A. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z ojcem, nie posiada nieruchomości ani przedmiotów wartościowych, natomiast posiada oszczędności pieniężne w wysokości 800 zł. Wnioskodawca oświadczył, iż uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 800 zł z tytułu pracy na pół etatu, zaś jego ojciec w wysokości 700 zł. Jednocześnie wskazał w uzasadnieniu, iż w sprawie jego ojca o sygn. akt V SA/Wa 4/11 zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Biorąc pod uwagę oświadczoną sytuację majątkową oraz porównując ją z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika, należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, iż wysokość osiąganego dochodu jest niska, biorąc pod uwagę koszty mieszkania i utrzymania dwóch osób. Również wysokość poczynionych oszczędności nie prowadzi do wniosku, iż rodzina cudzoziemca jest w stanie partycypować w kosztach sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.