V SA/Wa 1944/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 23 lipca 2013 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. zwracając się przy tym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż z uwagi na trudną obecnie sytuację rynkową zapłacenie kwoty wskazanej w decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci niewypłacalności skarżącego i konieczności ogłoszenia upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu jest niewystarczające aby uznać jego zasadność. Skarżący nie przedstawił bowiem w żadnym stopniu swojej sytuacji finansowej podnosząc jedynie, iż zapłata określonej decyzją kwoty może spowodować jego niewypłacalność, a w konsekwencji upadłość. Nie dołączono do wniosku żadnej informacji finansowej obrazującej stan majątkowy skarżącego, co pozwolić mogłoby na ocenę powoływanych przez skarżącego okoliczności. Należy mieć co prawda na uwadze, iż wniosek o wstrzymanie decyzji nie wymaga przedstawienia dowodu na zaistnienie powoływanych okoliczności, jednakże zacytowanie treści przepisu z jednozdaniowym wskazaniem, iż zagrożona jest płynność firmy nie może wykazać zasadności złożonego w tym zakresie wniosku. Ponadto należy zauważyć, że wykonanie decyzji związane jest bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym, które ze swej istoty ma charakter odwracalny. W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Wobec powyższego, w ocenie sądu w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ustawy procesowej. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.