V SA/Wa 1947/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Asesor WSA - Robert Żukowski, Protokolant referent - Dariusz Bychawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2026 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 kwietnia 2025 r. nr DOR.7100.259.2024.KBA w przedmiocie nakazu wycofania wyrobu budowlanego oddala skargę. Przedmiotem skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w S., (dalej jako Spółka, skarżąca), jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ( dalej jako GINB, organ odwoławczy) z dnia 23 kwietnia 2025 r., znak: DOR.7100.259.2024.KBA, utrzymująca w mocy decyzję Warmińsko- Mazurskiego WINB nr 2 z dnia 1 sierpnia 2024 r., znak: WB.7782.9.1.2024, nakazującą, po kontroli u sprzedawcy: J. sp. z o.o., (...) O., Al. (...) (miejsce kontroli: (...) M., ul. (...)) producentowi "A." sp. z o.o., ul. (....), (...) S., wycofanie wyrobu budowlanego: płyty styropianowe "THERMO FASADA EPS S EPS-EN 13163- T(1)-L(2)-W(2)-Sb(5)-P(5)-BS100-DS(N)2-DS(70,-)2-TR100" (ilość objęta kontrolą 24 opakowania pomniejszona o jedno opakowanie próbki pobranej do badań), wyprodukowanego przez skarżącą Spółkę. Decyzja powyższa została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniach 4-22 kwietnia 2024 r. osoby upoważnione przez Warmińsko-Mazurskiego WINB, przeprowadziły kontrolę wyrobów budowlanych u sprzedawcy: J. sp. z o.o. z siedzibą w O. (miejsce kontroli: (...) M., ul. (...)). Kontroli podlegał m.in. wyrób budowlany: płyty styropianowe THERMO FASADA EPS S EPS EN13163-T(1)-L(2)-W(2)-Sb(5)-P(5)-BS100-DS(N)2-DS(70,-)2-TR100. Z przeprowadzonych czynności sporządzono protokół kontroli wyrobu budowlanego, podpisany w dniu 22 kwietnia 2024 r., nr akt: WB.7782.9.2024. Postanowieniem nr 1 z dnia 22 kwietnia 2024 r., znak: WB.7782.9.2024, wydanym na podstawie art. 22c ust. 1 pkt 2 ustawy o wyrobach budowlanych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1213), Warmińsko-Mazurski WINB zabezpieczył przed dalszym przekazywaniem 24 opakowania kontrolowanego wyrobu budowlanego z uwagi na nieprawidłowości w informacjach towarzyszących oznakowaniu CE. Ponadto organ wojewódzki pobrał do badań próbkę oraz próbkę kontrolną ww. wyrobu budowlanego, co udokumentowano w protokole pobrania próbki wyrobu budowlanego i próbki kontrolnej wyrobu budowalnego nr 1, podpisanym w dniu 22 kwietnia 2024 r. O powyższym pismem z dnia 23 kwietnia 2024 r. organ powiadomił producenta. Badanie próbki przedmiotowego wyrobu budowlanego zlecono akredytowanemu laboratorium - Polskiemu Centrum Badań i Certyfikacji S.A. z siedzibą w Warszawie, Oddział Badań i Certyfikacji w Gdańsku, Laboratorium Wyrobów Budowlanych, które po ich przeprowadzeniu sporządziło sprawozdanie z badań nr 199/T/2024 z dnia 4 czerwca 2024r., wydanie 1 (zastąpione sprawozdaniem nr 199/T/2024 z dnia 13 czerwca 2024 r., wydanie 2). W dniu 6 czerwca 2024 r., znak: WB.7782.9.1.2024, organ wojewódzki wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wyrobu budowlanego: płyty styropianowe "THERMO FASADA EPS S EPS-EN 13163-T(1)-L(2)-W(2)-Sb(5)-P(5)-BS100-DS(N)2- DS(70,-)2-TR100", którego producentem jest "A." sp. z o.o. z siedzibą w S. (ilość objęta kontrolą 24 opakowania), o czym pismem z tego samego dnia, powiadomił producenta i sprzedawcę. Do przedmiotowego pisma organ załączył sprawozdanie z badań nr 199/T/2024 z dnia 4 czerwca 2024 r., wydanie 1. Pismem z dnia 17 czerwca 2024 r., producent wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania, podnosząc m.in. zarzuty w zakresie ww. sprawozdania z badań z dnia 4 czerwca 2024 r., wydanie 1. Strona podniosła, że organ nie uwzględnił niepewności rozszerzonej wyników badań oraz że w sposób niekorzystny dla producenta zaokrąglono wyniki badań dotyczące współczynnika przewodzenia ciepła. Ponadto producent złożył wniosek o przeprowadzenie badania próbki kontrolnej wyrobu. Pismem z dnia 2 lipca 2024 r., znak: j.w., organ poinformował, że producent nie posiada statusu kontrolowanego i w związku z powyższym organ nie może uwzględnić wniosku o przeprowadzenie badania próbki kontrolnej. Ponadto WINB wyjaśnił, że w sprawozdaniu z badań nr 199/T/2024 z dnia 4 czerwca 2024 r. zaokrąglono w górę wynik współczynnika przewodzenia ciepła na podstawie pkt 4.2.1 normy zharmonizowanej EN 13163:2012+A1:2015, w którym to znajduje się dyspozycja, aby wartość statystyczną współczynnika przewodzenia ciepła zaokrąglać w górę z dokładnością do 0,001 W/mK". Jednocześnie organ, na podstawie art. 10 k.p.a. poinformował producenta oraz kontrolowanego sprzedawcę o możliwości zapoznania się z dokumentacja będącą w posiadaniu Warmińsko-Mazurskiego WINB oraz wnoszenia w ww. sprawie uwag. Żadna ze stron nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Powyższe postępowanie zostało zakończone decyzjami z dnia 1 sierpnia 2024 r, znak: WB.7782.9.1.2024: - nr 1 - zakazującą sprzedawcy "J." sp. z o.o., (...) O., Al. (...) (miejsce kontroli: (...) M., ul. (.)) dalszego udostępniania wyrobu budowlanego: płyty styropianowe "THERMO FASADA EPS S EPS-EN 13163-T(1 )-L(2)-W(2)-Sb(5)-P(5)-BS100-DS(N)2-DS(70,-)2-TR100" (ilość objęta kontrolą 24 opakowania pomniejszona o jedno opakowanie próbki pobranej do badań) oraz - nr 2 - nakazującą producentowi: A. sp. z o.o., ul. O., (...) S. wycofanie ww. wyrobu budowlanego. Od decyzji nr 2 w przedmiocie nakazu wycofania wyrobu z obrotu przez producenta, spółka wniosła odwołanie, po rozpoznaniu którego GINB, wymienioną na wstępie decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy odwołał się do treści art. 4 ustawy o wyrobach budowlanych, zgodnie z którym wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym, jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym jego właściwościom użytkowym i zamierzonemu zastosowaniu co oznacza, że jego właściwości użytkowe umożliwiają prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, w których ma on być zastosowany w sposób trwały, spełnienie podstawowych wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. W myśl zaś art. 5 ust. 1 ww. ustawy o wyrobach budowlanych wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającym zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającym dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. U. L 88 z 4.4.2011, s. 5 ze zm.). W świetle art. 4 ust. 1 ww. rozporządzenia Nr 305/2011, jeżeli wyrób budowlany objęty jest normą zharmonizowaną, producent sporządza deklarację właściwości użytkowych przy wprowadzeniu takiego wyrobu do obrotu. Deklaracja właściwości użytkowych wyraża właściwości użytkowe wyrobów budowlanych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk tych wyrobów zgodnie z odpowiednimi zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi. Deklaracja powinna zawierać m.in. wykaz zasadniczych charakterystyk określonych w zharmonizowanej specyfikacji technicznej dla deklarowanego zamierzonego zastosowania lub zastosowań wyrobu, właściwości użytkowe co najmniej jednej z zasadniczych charakterystyk wyrobu budowlanego odpowiednich dla deklarowanego zamierzonego zastosowania lub zastosowań, a dla wymienionych w wykazie zasadniczych charakterystyk, co do których nie są deklarowane żadne właściwości użytkowe, litery "NPD" - właściwości użytkowe nieustalone; ang. No Performance Determined (por. art. 6 rozporządzenia Nr 305/2011). Z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011 wynika m.in. że oznakowanie CE umieszcza się na wyrobach budowlanych, dla których producent sporządził deklarację właściwości użytkowych zgodnie z art. 4 i 6 oraz że poprzez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia oznakowania CE producent wskazuje, że bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi oraz za jego zgodność ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i innym stosownym ustawodawstwie harmonizacyjnym Unii odnoszącym się do umieszczania tego oznakowania. Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011 oznakowaniu CE towarzyszą dwie ostatnie cyfry roku, w którym zostało ono po raz pierwszy umieszczone, nazwa i adres siedziby producenta lub znak identyfikujący pozwalający w łatwy i jednoznaczny sposób określić nazwę i adres producenta lub niepowtarzalny kod identyfikacyjny typu wyrobu, numer referencyjny deklaracji właściwości użytkowych, poziom lub klasa zadeklarowanych właściwości użytkowych, odniesienie się do zastosowanej zharmonizowanej specyfikacji technicznej, w stosownych przypadkach numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej oraz zamierzone zastosowanie wyrobu określone w zastosowanej zharmonizowanej specyfikacji technicznej. Organ wskazał, że będący przedmiotem kontroli wyrób budowlany, objęty jest normą zharmonizowaną: EN 13163:2012+A1:2015 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Wyroby ze styropianu (EPS) produkowane fabrycznie - Specyfikacja, wprowadzoną do zbioru Polskich Norm normą PN-EN 13163+A1:2015-03 o takim samym tytule. W Tablicy ZA.1 normy EN 13163:2012+A1:2015 wymieniono następujące zasadnicze charakterystyki: opór cieplny (opór cieplny i współczynnik przewodzenia ciepła, deklarowane dN grubość nominalna wyrobu i T kolasa tolerancji grubości), reakcję na ogień, trwałość reakcji na ogień w funkcji ciepła, warunków atmosferycznych, starzenia/degradacji, trwałość oporu cieplnego w funkcji ciepła, warunków atmosferycznych, starzenia/degradacji, wytrzymałość na ściskanie (naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu lub wytrzymałość na ściskanie), wytrzymałość na rozciąganie/zginanie, trwałość wytrzymałości na ściskanie w funkcji starzenia i degradacji, przepuszczalność wody, przepuszczalność pary wodnej, wskaźnik izolacyjności od dźwięków uderzeniowych (dla podłóg), ciągłe spalanie w postaci żarzenia, uwalnianie się substancji niebezpiecznych do środowiska wewnętrznego. Zgodnie z rozdz. 4.2.3 ww. normy klasy tolerancji grubości wskazano w Tabl. 1. Dla przedmiotowego wyrobu producent wystawił deklarację właściwości użytkowych nr FS-040/18.01, podpisaną w dniu 9 października 2018 r. W deklaracji przywołano m.in. jako producenta: A. sp. z o.o. z siedzibą w S., niepowtarzalny kod identyfikacji typu wyrobu: THERMO FASADA EPS S EPS-EN 13163-T(1 )-L(2)-W(2)-Sb(5)-P(5)-BS100-DS(N)2-DS(70,-)2-TR100, zamierzone zastosowanie: izolacja cieplna w budownictwie, system oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych: system 3, normę zharmonizowaną EN 13163:2012+A1:2015, jednostkę notyfikowaną: Instytut Techniki Budowlanej (nr 1488) oraz Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. (nr 1434). Ponadto producent wskazał właściwości użytkowe z odniesieniem się do następujących zasadniczych charakterystyk: - opór cieplny: współczynnik przewodzenia ciepła: AD < 0,040 [W/(m*K), opór cieplny RD £m2*K/W: 3,00 m2K/W (dla grubości 120mm), - grubość: 120 mm; (±10- 300 mm); - reakcja na ogień: E, - trwałość reakcji na ogień w funkcji ciepła, warunków atmosferycznych, starzenia/degradacji: trwałość właściwości: E właściwość nie zmienia się w czasie, - trwałość oporu cieplnego w funkcji ciepła, warunków atmosferycznych, starzenia/degradacji: - współczynnik przewodzenia ciepła: AD 0,040 [W/(m*K), właściwość nie zmienia się w czasie, - opór cieplny RD Sm2*K/W: 3,00 m2K/W (dla grubości 120mm), właściwość nie zmienia się w czasie, - trwałość właściwości: stabilność wymiarowa w określonych warunkach temperaturowych: DS(70,) 2 względna zmiana grubości (<2%); - wytrzymałość na ściskanie: naprężenia ściskające przy 10% odkształceniu: NPD, - wytrzymałość na rozciąganie/zginanie : wytrzymałość na zginanie: BS 100 (>100kPa), wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych: TR100 (> 100 kPa), Organ uznał, że deklaracja właściwości nie spełnia wymagań art. 6 ww. rozporządzenia Nr 305/2011, gdyż producent nie zadeklarował klasy tolerancji grubości (a jedynie wskazał grubość nominalną wraz z zakresem grubości nominalnych), a w zakresie zasadniczej charakterystyki: wytrzymałość na ściskanie wskazał wyłącznie naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu, pominął zaś wytrzymałość na ściskanie. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie GINB , informacje towarzyszące oznakowaniu CE nie spełniają wymagań art. 9 ust. 2 ww. rozporządzenia Nr 305/2011, gdyż producent nie wskazał konkretnej grubości nominalnej, wskazał tolerancję grubości, która nie została zadeklarowana w przywołanej deklaracji właściwości użytkowych. Wyniki badań przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium - Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. z siedzibą w Warszawie, Oddział Badań i Certyfikacji w Gdańsku, Laboratorium Wyrobów Budowlanych, na zlecenie Warmińsko- Mazurskiego WINB, zgodnie z procedurą badawczą, potwierdziły deklarowane przez producenta: - wytrzymałość na zginanie (według normy PN-EN 12089:2013-07 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określenie zachowania przy zginaniu - metoda B). - wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych (według normy PN-EN 1607:2013-07 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie wytrzymałości na rozciąganie do powierzchni czołowych). Natomiast badanie oporu cieplnego dla grubości nominalnej (według normy PN-EN 12667:2002 Właściwości cieplne materiałów i wyrobów budowlanych - Określenie oporu cieplnego metodami osłoniętej płyty grzejnej i czujnika strumienia cieplnego - Wyroby o dużym i średnim oporze cieplnym) oraz współczynnika przewodzenia ciepła dla grubości nominalnej nie potwierdziły deklarowanych przez producenta poziomów. Wyrób nie spełnia wymagań w zakresie oporu cieplnego dla grubości nominalnej, gdy RD > Rmean - 0,44 x Sr. Badanie wykazało wynik Rmean - 0,44 x SR = 2,93 m2K/W, podczas gdy deklarowany poziom (RD) był wyższy - 3,00 m2K/W. Ponadto, wyrób nie spełnia wymagań w zakresie współczynnika przewodzenia ciepła, gdy ʎD < ʎmean + 0,44 x Sʎ. Nadanie wykazało wynik ʎmean+ 0,44 x Sʎ = 0,041, podczas gdy deklarowany poziom (ʎD) był niższy (0,040 W/mK). Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, zdaniem GINB, kontrolowany wyrób budowlany został wprowadzony do obrotu z naruszeniem wymagań określonych ustawą o wyrobach budowlanych, ponieważ nie spełnia zadeklarowanych właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczej charakterystyki - opór cieplny i współczynnik przewodzenia ciepła dla wartości nominalnej. Odnosząc się do zarzutów strony dotyczących zaokrąglania wyników GINB wyjaśnił, że zgodnie z rozdziałem 4.2.1. normy EN 13163:2012 wartość statystyczną współczynnika przewodzenia ciepła A90/90, należy zaokrąglić w górę, z dokładnością do 0,001 W/m*K i deklarować jako AD w poziomach co 0,001 W/m*K. Mając na uwadze zarzuty producenta, jakoby organ powinien oceniając wyniki badań zawarte w ww. sprawozdaniu, zaokrąglić uzyskane wyniki badań "w dół" GINB wystąpił do laboratorium - PCBiC S.A. z siedzibą w Warszawie, Laboratorium Wyrobów Budowlanych w Gdańsku z prośbą o ustosunkowanie się stanowiska strony. W odpowiedzi laboratorium wskazało, że: "w przypadku badań kontrolnych wykonywanych w ramach sprawdzenia czy dana próbka jest zgodna z deklaracją producenta wykonuje się badanie zgodnie z procedurą opisaną w normie EN 13172:2012 (Wyroby do izolacji cieplnej - Ocena zgodności) załącznik F (Kryteria oceny niezgodności - Procedury w przypadku reklamacji) punkt F.1.2 (Reklamacja deklarowanego oporu cieplnego lub współczynnika przewodzenia ciepła). Wskazana procedura nie podaje wytycznych odnośnie zaokrąglania wyniku badania. W związku z tym uzyskane wyniki zaokrągla się zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami matematyki." Odnosząc się zaś do podnoszonej przez stronę kwestii niepewności pomiaru, którą w ocenie strony organ powinien uwzględnić przy ocenie wyników badania grubości płyt styropianowych GINB wskazał, że ani akredytowane laboratorium ani organy nadzoru budowlanego nie mają normatywnego obowiązku uwzględniania niepewności rozszerzonej wyników badań. Organ nadzoru budowlanego dokonując oceny ww. dowodu ma prawo zastosować metodę prostej akceptacji wyników badań. Organ wyjaśnił, że żadna z obowiązujących norm (w szczególności norma zharmonizowana EN 13163:2012+A1:2015) nie nakłada na podmioty uczestniczące w kontroli wyrobów budowlanych - w tym także na akredytowane laboratoria takiego obowiązku. W ocenie GINB podnoszony przez stronę zarzut jest chybiony również z tego względu, że pomiary grubości płyt styropianowych wskazują, że wyrób nie spełnia poza powyższymi właściwościami użytkowymi również deklarowanej przez producenta grubości: 120 mm +- 1mm. Grubości badanych próbek to odpowiednio: 118,523 mm, 118,511 mm, 118,537 mm, 118,450 mm (co ma wpływ na właściwości cieplne wyrobu). Natomiast odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieuwzględnienia wniosku producenta o przebadanie próbki kontrolnej organ wyjaśnił, że w myśl art. 26 ust 1 ustawy o wyrobach budowlanych badanie próbki kontrolnej przeprowadza się na wniosek kontrolowanego. Przez kontrolowanego należy zaś rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ze zm.), u którego prowadzi się kontrolę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu (por. art. 2 pkt 9 ustawy o wyrobach budowlanych). Jak wynika z akt sprawy kontrolowanym jest sprzedawca, tj. J. sp. z o.o. z siedzibą w O., nie zaś producent, tj. A. sp. z o.o. z siedzibą w S.. Od powyższej decyzji Spółka A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 77 k.p.a w zw. z art. 7 k.p.a oraz 78 k.p.a i art. 80 k.p.a poprzez brak należytej oceny materiału dowodowego w postaci Sprawozdania z badań nr 199/T/2024, przy jednoczesnym wadliwym uwzględnieniu normy zharmonizowanej PN-EN 13163+A1:2015, która to nienależyta ocena doprowadziła organ do błędnego przekonania, że przewodnictwo cieplne kontrolowanych płyt styropianowych należy zaokrąglać w górę o tzw. "niepewność rozszerzoną", podczas gdy organ powinien ten parametr zaokrąglić w dół, co skutkowałoby należytą oceną, że wynikająca z badania średnia wartość przewodnictwa cieplnego płyt styropianowych, jest poprawna, ponieważ wynosi 0,0397 [W/(m*K)J co odpowiada deklaracji przewodnictwa płyt styropianowych złożonej przez producenta tego wyrobu budowlanego; 2) art. 80 k.p.a i art. 81a k.p.a. poprzez brak należytej oceny materiału dowodowego w postaci sprawozdania z badań nr 199/T/2024, co skutkowało nieuprawnionym przyjęciu błędnego współczynnika przewodnictwa ciepła kwestionowanych płyt styropianowych [W/(m*K)], w ten sposób, że wynik współczynnika przewodnictwa ciepła (tj. wartość średnia w postaci 0,0409 [W/(m*K)]) powiększono o wartość odchylenia standardowego ustalonego na poziomie 0,0003 [W/(m*K)], co doprowadziło do nieuprawnionego ustalenia przewodnictwa ciepła płyt styropianowych na poziomie 0,041 [W/(m*K)], podczas gdy zastosowana przez organ norma zharmonizowana PN-EN 13163+A1:2O15 nakazuje podmiotowi badającemu wartość przewodnictwa cieplnego skorygowanie tej wartości o wartość odchylenia standardowego. Doprowadziło to w konsekwencji do nierozstrzygnięcia na korzyść skarżącego wątpliwości faktycznych, gdyż skorygowanie może oznaczać zarówno pomniejszenie jak i powiększenie wartości przewodnictwa cieplnego, a organ zdecydował o powiększeniu średniej wartości przewodnictwa cieplnego o wartość odchylenia standardowego, co jest działaniem na niekorzyść skarżącego. 3. art. 77 k.p.a w zw. z art. 7 k.p.a oraz 78 k.p.a i art. 81a k.p.a poprzez niezebranie niezbędnego materiału dowodowego koniecznego do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co doprowadziło do oparcia rozstrzygnięcia na materiale dowodowym budzącym wątpliwości, które to wątpliwości nie zostały rozstrzygnięte na korzyść odwołującego się, i które nie zostały usunięte innymi dowodami. Odwołujący w piśmie z dnia 17 czerwca 2024 r. wskazywał na potrzebę dokonania dodatkowych czynności w celu zebrania materiału dowodowego, jednakże organ niesłusznie potraktował ww. pismo jako wniosek, o którym mowa w art. 26 ust.1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2024 r. o wyrobach budowlanych (dalej: u.w.b) i nie podjął z urzędu czynności mających na celu zebranie dodatkowego materiału dowodowego; 4. art. 26 ust.1 u.w.b, w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 28 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sprawie i brak przyjęcia, iż prawo do żądania ponownej kontroli próbki ma tylko podmiot kontrolowany tj. w niniejszej sprawie J. sp. z o.o. co skutkowało przyjęciem, iż odwołujący nie jest podmiotem kontrolowanym w niniejszej sprawie, co stanowi również naruszenie art. 10§ 1 k.p.a oraz 28 k.p.a., albowiem organ administracji pozbawił w ten sposób (wycinkowo) odwołującą się spółkę od prawa działania w postępowaniu, ignorując jej wnioski i odmawiając jej przymiotu strony postępowania, podczas gdy właściwe procedowanie powinno polegać na dopuszczeniu strony do udziału w sprawie i uwzględnieniu jej wniosku o przebadanie próbki kontrolnej, a czynności te powinny były być dokonane już na początku postępowania, gdy odwołująca się o nie zawnioskowała; 5. art. 6 k.p.a w zw. z art. 30 ust.1 pkt. 2 u.w.b. poprzez przyjęcie, że wynik przewodnictwa cieplnego płyt styropianowych ustalony w wyniku badania jest prawidłowy, gdyż został ustalony przy zastosowaniu normy zharmonizowanej PN- EN 13163+Al:2015,gdy tymczasem żaden przepis prawa powszechnie obowiązującego nie daje organom postępowania administracyjnego uprawnienia do przyjęcia średniej w postaci wyniku zbliżonego do otrzymanej w wyniku badania średniej na podstawie norm zharmonizowanych, gdyż normy zharmonizowane nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego co doprowadziło do orzeczenia nakazu wycofania płyt styropianowych na podstawie art. 30 ust.1 pkt. 2 u.w.b. doprowadzając do jego naruszenia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. GINB w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o wyrobach budowlanych. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ, w wyniku kontroli u sprzedawcy, w przypadku stwierdzenia, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w ustawie, wydaje decyzję zakazującą dalszego udostępniania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę oraz decyzję nakazującą wycofanie z obrotu tego wyrobu przez producenta lub importera. Zgodnie z art. 4 ustawy o wyrobach budowlanych wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym, jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym jego właściwościom użytkowym i zamierzonemu zastosowaniu co oznacza, że jego właściwości użytkowe umożliwiają prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, w których ma on być zastosowany w sposób trwały, spełnienie podstawowych wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. W myśl art. 5 ust. 1 cytowanej ustawy wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. U. UE L 88 z 4.4.2011, str. 5); dalej: "rozporządzenie 305/2011". Należy zauważyć, iż zgodnie z motywem 31 preambuły rozporządzenia 305/2011 poprzez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia oznakowania CE na wyrobie budowlanym producent powinien wskazać, że bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność tego wyrobu z deklarowanymi właściwościami użytkowymi. Zgodnie z art. 2 pkt 5 i 6 rozporządzenia 305/2011 "właściwości użytkowe wyrobu budowlanego" oznaczają właściwości użytkowe odnoszące się do odpowiednich zasadniczych charakterystyk wyrażone jako poziom lub klasa, lub w sposób opisowy, zaś "poziom" oznacza wynik oceny właściwości użytkowych wyrobu budowlanego w odniesieniu do jego zasadniczych charakterystyk, wyrażony jako wartość liczbowa. W świetle art. 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, jeżeli wyrób budowlany objęty jest normą zharmonizowaną, oznaczającą normę przyjętą przez jeden z europejskich organów normalizacyjnych wymienionych w załączniku I do dyrektywy 98/34/WE, na podstawie wniosku wydanego przez Komisję, zgodnie z art. 6 tej dyrektywy, producent sporządza deklarację właściwości użytkowych przy wprowadzeniu takiego wyrobu do obrotu. Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia 305/2011 przez sporządzenie deklaracji właściwości użytkowych producent przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zgodność wyrobu budowlanego z zadeklarowanymi w ten sposób właściwościami użytkowymi. O ile brak obiektywnych wskazań, że jest inaczej, państwa członkowskie przyjmują, że deklaracja właściwości użytkowych sporządzona przez producenta jest dokładna i wiarygodna. W art. 6 ust. 1 rozporządzenia wskazano, że deklaracja właściwości użytkowych wyraża właściwości użytkowe wyrobów budowlanych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk tych wyrobów zgodnie z odpowiednimi zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi. W art. 6 ust. 2 sprecyzowano, iż deklaracja właściwości użytkowych zawiera w szczególności następujące informacje: system lub systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu budowlanego, przedstawione w załączniku V; numer referencyjny i datę wydania normy zharmonizowanej lub europejskiej oceny technicznej, która została zastosowana do oceny każdej zasadniczej charakterystyki. W świetle art. 8 ust. 2 rozporządzenia 305/2011 oznakowanie CE umieszcza się na wyrobach budowlanych, dla których producent sporządził deklarację właściwości użytkowych zgodnie z art. 4 i 6. Ponadto, poprzez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia oznakowania CE producent wskazuje, iż bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi oraz za jego zgodność ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i innym stosownym ustawodawstwie harmonizacyjnym Unii odnoszącym się do umieszczania tego oznakowania. Co istotne również, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia 305/2011, producenci zapewniają istnienie procedur zapewniających utrzymanie w produkcji seryjnej deklarowanych właściwości użytkowych wyrobu. Dodatkowo, wskazać należy, iż zgodnie z motywem 37 preambuły rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. U. UE L 218 z 13.8.2008, str. 30) oznakowanie CE, wskazujące na zgodność produktu, jest widoczną konsekwencją całego procesu obejmującego w szerokim sensie ocenę zgodności. Ogólne zasady regulujące oznakowanie CE powinny być określone w niniejszym rozporządzeniu, tak aby mogły mieć bezpośrednie zastosowanie i uprościły przyszłe przepisy. W art. 2 pkt 20 rozporządzenia wskazano, iż "oznakowanie CE" oznacza oznakowanie, za pomocą którego producent wskazuje, że produkt spełnia mające zastosowanie wymagania określone we wspólnotowym prawodawstwie harmonizacyjnym przewidującym jego umieszczenie. Zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia umieszczając oznakowanie CE lub zlecając jego umieszczenie, producent wskazuje, że przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zgodność produktu ze wszystkimi obowiązującymi wymaganiami określonymi w odnośnym wspólnotowym prawodawstwie harmonizacyjnym określającym warunki takiego znakowania. W kontrolowanej sprawie niesporne jest, że skarżąca Spółka posiada status producenta. Spółka wystawiła dla spornego wyrobu budowlanego Deklarację Właściwości Użytkowych nr FS-040/18.01 z dnia 9 października 2018 r., w której jako normę, którą zastosowano do oceny zasadniczych charakterystyk wskazano EN 13163:2012+A1:2015. Wyniki badań próbki wyrobu przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium - Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. z siedzibą w Warszawie, Oddział Badań i Certyfikacji w Gdańsku, Laboratorium Wyrobów Budowlanych, na zlecenie Warmińsko-Mazurskiego WINB, zgodnie z procedurą badawczą, potwierdziły deklarowane przez producenta: - wytrzymałość na zginanie (według normy PN-EN 12089:2013-07 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określenie zachowania przy zginaniu - metoda B). - wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych (według normy PN-EN 1607:2013-07 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie wytrzymałości na rozciąganie do powierzchni czołowych). Natomiast badanie oporu cieplnego dla grubości nominalnej (według normy PN-EN 12667:2002 Właściwości cieplne materiałów i wyrobów budowlanych - Określenie oporu cieplnego metodami osłoniętej płyty grzejnej i czujnika strumienia cieplnego - Wyroby o dużym i średnim oporze cieplnym) oraz współczynnika przewodzenia ciepła dla grubości nominalnej nie potwierdziły deklarowanych przez producenta poziomów. Wyrób nie spełnia wymagań w zakresie oporu cieplnego dla grubości nominalnej, gdy Rd > Rmean - 0,44 x Sr. Badanie wykazało wynik Rmean - 0,44 x Sr = 2,93 m²K/W, podczas gdy deklarowany poziom (RD) był wyższy - 3,00 m²K/W. Ponadto, wyrób nie spełnia wymagań w zakresie współczynnika przewodzenia ciepła, gdy ʎD < ʎmean + 0,44 x Sʎ. Nadanie wykazało wynik ʎmean+ 0,44 x Sʎ = 0,041, podczas gdy deklarowany poziom (ʎD) był niższy (0,040 W/mK). Nie jest trafne stanowisko Spółki, zgodnie z którym uwzględnienie przez organ niepewności rozszerzonej przy ocenie wyników badań zawartych w sprawozdaniu powinno prowadzić do wniosku, że wyrób spełnia zadeklarowane przez Producenta właściwości użytkowe określone w Deklaracji Wartości Użytkowych nr FS-040/18.01. Należy wyjaśnić, iż Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A., w którego strukturze znajduje się Laboratorium Wyrobów Budowlanych, posiada status jednostki notyfikowanej o numerze 1434, nadanym przez Komisję Europejską, w zakresie rozporządzenia 305/2011. Zgodnie z "Wytycznymi dotyczącymi zasad podejmowania decyzji i stwierdzeń zgodności ILAC-G8:09/2019", które zostały opracowane przez ILAC (International Laboratory Accreditation Cooperation), będącą ogólnoświatową organizacją zrzeszającą jednostki akredytujące oraz podmioty będące interesariuszami z całego świata, działającą na rzecz akredytacji laboratoriów, jednostek inspekcyjnych, organizatorów badań biegłości i producentów materiałów odniesienia, norma ISO/IEC 17025:2017 wymaga, aby laboratoria oceniały niepewność pomiaru oraz stosowały udokumentowaną zasadę podejmowania decyzji przy przedstawianiu stwierdzeń zgodności. Jednocześnie jednak w Wytycznych wskazano, iż żadna pojedyncza zasada podejmowania decyzji nie jest dedykowana do całego różnorodnego zakresu badań i wzorcowań w rozumieniu wymagań normy ISO/IEC 17025. W niektórych dziedzinach, branżach lub obszarach regulowanych określono odpowiednie dla nich zasady podejmowania decyzji i opublikowano je w specyfikacjach, normach lub przepisach. Norma ISO/IEC 17025:2017 "Ogólne wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących" opublikowana została w listopadzie 2017 r. W dniu 6 lutego 2018 r. Polski Komitet Normalizacyjny włączył ją do zbioru polskich norm, publikując polski odpowiednik PN-EN ISO/IEC 17025:2018-02. Należy zauważyć, iż Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. Laboratorium Wyrobów Budowlanych spełnia wymagania normy PN-EN ISO/IEC 17025:2018-02. Akredytowana działalność Laboratorium Wyrobów Budowlanych jest określona w Zakresie Akredytacji Nr AB 011. Akredytacja pozostaje w mocy pod warunkiem przestrzegania wymagań jednostki akredytującej określonych w kontrakcie Nr AB 011. Należy w powyższym zakresie wskazać, iż zgodnie z "Wytycznymi ILAC dotyczącymi niepewności pomiaru w badaniach ILAC-G17:01/2021" norma ISO/IEC 17025:2017 wymaga od laboratoriów: 7.8.3.1 Oprócz wymagań podanych w 7.8.2, sprawozdania z badań powinny zawierać, jeżeli to konieczne do interpretacji wyników, następujące dane: jeżeli ma to zastosowanie, niepewność pomiaru przedstawioną w tych samych jednostkach miary co wielkość mierzona lub jako odniesienie do wielkości mierzonej (np. procent), kiedy: jest to istotne dla ważności lub zastosowania wyników badań; jest to uzgodnione z klientem; niepewność pomiaru wpływa na zgodność z wyspecyfikowaną granicą. W Wytycznych wskazano, iż występują sytuacje, gdy raportowanie niepewności pomiaru nie jest obligatoryjne, np. laboratorium nie ma pewności jakie będzie końcowe zastosowanie wyniku i klient nie wymaga jednoznacznie raportowania niepewności pomiaru. W tej sytuacji rutynowe raportowanie niepewności pomiaru, w ocenie ILAC, może pomóc laboratorium wypełnić jego zobowiązania wynikające z ISO/IEC 17025. Jeżeli rutynowe raportowanie nie jest stosowane, jednostka akredytująca powinna oceniać czy laboratorium spełnia wymagania ISO/IEC 17025:2017 p. 7.8.3.1 c) i czy zostały ustanowione granice kiedy laboratorium raportuje, a kiedy nie raportuje niepewności pomiaru. Granice te mogą być powiązane z zasadą podejmowania decyzji. Należy ponadto zauważyć, iż Polskie Centrum Akredytacji jako krajowa jednostka akredytująca w rozumieniu art. 2 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. U. UE L 218 z 13.8.2008, str. 30), jest sygnatariuszem Porozumienia o wzajemnym uznawaniu ILAC Mutual Recognition Arrangement (ILAC MRA). Głównym założeniem tego porozumienia jest równoważność programów akredytacji, które prowadzone są przez wszystkie jednostki zrzeszone w ramach ILAC. Porozumienie oparte zostało w dużej mierze na wzajemnej ocenie, co ma zagwarantować wysokie kompetencje, a także działanie zgodne z międzynarodowymi normami i wytycznymi. W dokumencie "Polityka ILAC dotycząca niepewności pomiaru przy wzorcowaniu ILAC-P14:09/2020" wskazano, iż ILAC ułatwia wymianę handlową i wspiera organy regulacyjne poprzez utworzenie i obsługę ogólnoświatowego porozumienia o wzajemnym uznawaniu – Porozumienia ILAC – między Jednostkami Akredytującymi (ABs). Dane i wyniki badań wydawane przez laboratoria i jednostki inspekcyjne, nazywane wspólnie jednostkami oceniającymi zgodność (CABs), akredytowane przez jednostki akredytujące będące członkami ILAC, są akceptowane na całym świecie na mocy niniejszego Porozumienia. Tym samym, wspierając cel wolnego handlu, wyrażony stwierdzeniem "raz akredytowany, wszędzie akceptowany", ograniczane są bariery techniczne dla wymiany handlowej, którymi mogą być np. ponowne badania wyrobów za każdym razem, gdy są one wprowadzane na nowy rynek. Jednostki akredytujące będące członkami ILAC oraz akredytowane przez nie CABs są zobowiązane do postępowania zgodnie z właściwymi normami międzynarodowymi oraz, w celu spójnego wdrażania tych norm, z mającymi zastosowanie dokumentami interpretacyjnymi ILAC. W dokumencie ILAC wskazano, iż ISO/IEC 17025 wymaga, aby laboratoria oceniały niepewność pomiaru dla wszystkich wzorcowań. Szczególne wytyczne dotyczące oceny niepewności pomiaru można znaleźć w publikacji "Guide to the Expression of Uncertainty in Measurement" (GUM). Przewodnik GUM oraz związane z nim dokumenty ustanawiają ogólne zasady oceny i przedstawiania niepewności w pomiarach, które mogą być stosowane w większości dziedzin pomiarowych. Przewodnik GUM określa jednoznaczny i zharmonizowany sposób oceny i przedstawiania niepewności pomiaru. W powyższym dokumencie ILAC zaznaczono, że jednostki akredytujące powinny zapewnić, że akredytowane laboratoria wzorcujące podają niepewność pomiaru zgodnie z GUM. W świetle powyższych regulacji, Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. Laboratorium Wyrobów Budowlanych, z uwagi na posiadaną akredytację Polskiego Centrum Akredytacji, jest zobligowane do podawania niepewności pomiaru zgodnie z GUM. Niesporne jest jednak również, że sama norma PN-EN ISO/IEC 17025:2018-02 nie rozstrzyga jaki model zasady podejmowania decyzji powinien być zastosowany w konkretnych przypadkach. Należy podkreślić, że dla zasady podejmowania decyzji, która jest określona przez klienta, lub która opisana jest w przepisie (np. przez regulatora) lub w odpowiednim dokumencie normatywnym rozpatrywanie przez laboratorium poziomu ryzyka nie jest konieczne. W takich przypadkach laboratorium powinno postępować zgodnie z określoną zasadą podejmowania decyzji i powoływać się na nią przy przedstawianiu stwierdzeń zgodności i takie postępowanie jest uznawane jako spełniające wymagania normy odniesienia. W kontrolowanej sprawie, zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 23 grudnia 2015 r. w sprawie próbek wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnionych na rynku krajowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1508), badanie próbki przeprowadza się stosując procedury i metody badawcze wynikające ze specyfikacji technicznej zastosowanej przez producenta badanego wyrobu budowlanego przy jego wprowadzaniu do obrotu lub udostępnianiu na rynku krajowym. Realizując wytyczne zawarte w przywołanej regulacji w sprawozdaniu z badań nr 199/T/2024 wskazano, iż w odniesieniu do zadeklarowanych wartości RD 3,00 m2K/W oraz ʎD 0,040 W/(m-K) wskazują w sposób jednoznaczny, iż wyrób nie spełnia wymagań, gdy wynik badania jest mniejszy niż wartość deklarowana. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów strony dotyczących zaokrąglania wyników należy wyjaśnić, że zgodnie z rozdziałem 4.2.1. normy EN 13163:2012 wartość statystyczną współczynnika przewodzenia ciepła ʎ90/90, należy zaokrąglić w górę, z dokładnością do 0,001 W/m*K i deklarować jako ʎD w poziomach co 0,001 W/m*K. Natomiast odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieuwzględnienia wniosku producenta o przebadanie próbki kontrolnej należy podkreślić, że w myśl art. 26 ust 1 ustawy o wyrobach budowlanych badanie próbki kontrolnej przeprowadza się na wniosek kontrolowanego. Przez kontrolowanego należy zaś rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ze zm.), u którego prowadzi się kontrolę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu (por. art. 2 pkt 9 ustawy o wyrobach budowlanych). Jak wynika z akt sprawy kontrolowanym jest sprzedawca, tj. J. sp. z o.o. z siedzibą w O., nie zaś producent, tj. A. sp. z o.o. z siedzibą w S.. Brak jest podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego badania z urzędu, zwłaszcza że przeprowadzenie takiego badania łączy się z koniecznością pokrycia jego niemałych kosztów. Nawet w przypadku, gdyby wynik badania próbki kontrolnej wykazał, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych ustawą, brak byłoby podstaw do obciążenia sprzedawcy czy producenta obowiązkiem zwrotu tych kosztów. Reasumując, przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie potwierdziła zarzucanych w skardze błędów. Organ prawidłowo zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Nie można zatem organowi zarzucić, że dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. powodującego konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja zawiera zgodnie z dyspozycją art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne i prawne. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a podniesione w skardze zarzuty są niezasadne. Uwzględniając powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.