V SA/Wa 1948/15

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lutego 2015 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. E. B. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada dom o pow. około 70 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 12,02 ha, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Oświadczył, iż źródłem jego utrzymania jest renta rolnicza w wysokości 800,00 zł miesięcznie. W uzasadnieniu przedstawił swoje niezbędne wydatki związane z utrzymaniem, podnosząc dodatkowo, iż pozostającą mu po opłaceniu rachunków kwotę (około 400-500 zł) przeznacza na wyżywienie, ubranie i środki higieniczne. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 12 maja 2015 r. wyjaśnił, iż nie uzyskuje dochodów z posiadanej nieruchomości rolnej, którą wydzierżawił bratu, nie otrzymuje również dopłat do gruntów, posiada samochód osobowy i rachunek bankowy, na który przekazywana jest jego emerytura. Wezwany ponownie do złożenia dokumentów, nadesłał pismo z dnia 8 czerwca 2015 r., do którego załączył wyciąg z rachunku bankowego oraz kopię umowy dzierżawy z dnia 15 października 2012 r. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a."). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wzięto pod uwagę wysokość osiąganego dochodu, wydatki niezbędne dla utrzymania i leczenia, a także brak zasobów pieniężnych i oszczędności, co przemawia za uznaniem, iż sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i spełnia przesłanki do udzielenia prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z analizy rachunku bankowego wynika, że wnioskodawca uzyskuje jedynie środki finansowe z tytułu emerytury, który pożytkuje w całości na opłacenie rachunków związanych z mieszkaniem, wyżywieniem, ubraniem i leczeniem. Z przedstawionej umowy dzierżawy nieruchomości rolnej wynika natomiast, iż skarżący w 2012 r. wydzierżawił grunt bratu w zamian za 2 worki ziemniaków, transport opału, dowóz do lekarza i apteki, urzędu. Uwzględniono również, iż na skarżącym ciążą wpisy sądowe w sześciu sprawach w łącznej wysokości 1.200 zł (200 zł w każdej sprawie), zatem jest to wydatek przekraczający możliwości majątkowe wnioskodawcy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.