V SA/Wa 1956/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. S. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący – A. S. reprezentowany przez pełnomocnika - w dniu 26 marca 2015r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2015r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] maja 2014r. nr [...] wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w łącznej wysokości 24.000 zł. We wniesionej do Sądu odpowiedzi na skargę organ zawarł wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Do nadesłanych akt administracyjnych sprawy dołączono postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] marca 2015r. nr [...], na mocy którego organ w trybie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie z [...] lutego 2015r. i stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] maja 2014r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3) p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W zaistniałej sytuacji wydanie przez Dyrektora Izby Celnej w Warszawie postanowienia z [...] marca 2015r. uchylające zaskarżone postanowienie z [...] lutego 2015r. powoduje bezprzedmiotowość postępowania. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu rozstrzygnięcie, a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym. Dalej należy wskazać, że w myśl art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 4 powołanego przepisu do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Mając to na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie drugim, przyjmując iż na zasądzone koszty składa się kwota uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100 zł (pełnomocnik strony skarżącej uiścił wpis sądowy w wysokości 200 zł, i jako nadpłacony zostanie mu zwrócony w wysokości 100 zł), stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w kwocie 240 zł, ustalone zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 461). Na zasądzoną w punkcie drugim sentencji niniejszego postanowienia kwotę kosztów postępowania sądowego składają się wpis od skargi 100 zł, wynagrodzenie adwokata 240 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł obliczona na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1282 ze zm.).