V SA/Wa 1956/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. specjalista - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2019 r. sprawy ze skargi [...] na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia 1) stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazuje sprawę do rozpatrzenia Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju, 2) zasądza od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na rzecz [...] kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uniwersytet [...] w [...] (dalej także jako strona, skarżący, wnioskodawca, wnoszący protest) wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie projektu pt. ,,[...]" złożonego w ramach konkursu [...]. Pismem z dnia 11 września 2018 r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej także jako: NCBiR, organ) poinformowało wnioskodawcę, iż projekt został oceniony negatywnie, albowiem nie spełnił kryteriów wyboru projektów. Strona złożyła protest od negatywnej oceny jej projektu. Pismem z dnia 5 października 2018 r. NCBiR wezwało Stronę do uzupełnienia protestu (w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia) przez nadesłanie prawidłowo podpisanego protestu o treści tożsamej z protestem złożonym dnia 25 września 2018 r. z załączeniem oryginału lub kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do reprezentowania Wnioskodawcy W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona przesłała protest podpisany przez [...] – prorektora, wraz z niezbędnym pełnomocnictwem. Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. (znak: [...]) NCBiR pozostawiło protest bez rozpatrzenia. W jego uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawca w dniu 15 października 2018 r. przesłał protest podpisany przez [...] – Prorektora, niemniej jednak organ nie mógł stwierdzić; żeby podpis ten złożony został prawidłowo. Organ podniósł, iż w art. 54 ust. 2 pkt 6 ustawy wskazuje jasno, że przypadku podpisanie protestu przez osobę upoważnioną, do środka odwoławczego powinien został załączony oryginał lub kopia dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do reprezentacji wnioskodawcy. Organ zauważył, że Uniwersytet [...] w [...] przesłał pełnomocnictwo udzielone [...], z dnia 2 stycznia 2018 r. aczkolwiek jego zdaniem zakres umocowania nie obejmuje wprost czynności związanych z reprezentowaniem Wnioskodawcy w procedurze odwoławczej dotyczącej przedmiotowego konkursu. Jedynym wydawałoby się związanym z programem operacyjnym punktem pełnomocnictwa jest punkt 11, w którym Prorektor otrzymał umocowanie do sprawowania nadzoru nad Działem Programów Europejskich. Niemniej jednak z powyższej wspominanego punktu nie wynika, w jakim zakresie nadzór ten miałby być sprawowany (czy obejmuje też reprezentację Wnioskodawcy w zakresie składania wniosków o dofinansowanie lub procedury odwoławczej) i czym dział dokładnie się zajmuje. Zdaniem organu treść pełnomocnictwa "Pełnomocnik może działać w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy oraz regulacje statutu Uniwersytetu, w szczególności § 46 pkt 15), 16) i 17) oraz 197 ust. 1 i 2 statutu." bez przesłania samego statutu oraz aktu powołania Prorektora nie stanowi podstawy do przyjęcia, że Pan [...], podpisując protest, reprezentował Wnioskodawcę w zakresie udzielonego mu umocowania. Dlatego też zdaniem NCBiR nie można uznać, że Wnioskodawca wypełnił nałożony przez IOK obowiązek uzupełnienia braków protestu poprzez złożenie podpisanego w sposób prawidłowy środka odwoławczego. Wobec powyższego, z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego w sposób prawidłowy, protest należy pozostawić bez rozpatrzenia. Skargę na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniósł Uniwersytet [...] w [...] zarzucając mu: Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy t.j.: art. 54 ust.2 pkt 6 ustawy wdrożeniowej przez nieprawidłową ocenę, że udzielone Prorektorowi prof. dr hab. [...] pełnomocnictwo obejmujące swoim zakresem "umocowanie do składania i przyjmowania oświadczeń woli, w tym związanych z zaciąganiem zobowiązań lub dokonywaniem rozporządzeń dotyczących (...) projektów badawczych, badawczo-rozwojowych i dydaktycznych" nie uprawnia do reprezentowania Uniwersytet [...] w procedurze odwoławczej dotyczącej konkursu nr [...], art. 96, 98 w zw. z art. 65 par 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. 2018, poz. 1025 t.j. – dalej k.c.) i w zw. z art. 6 ustawy wdrożeniowej przez ograniczenie się jedynie do oceny wycinka zakresu udzielonego pełnomocnictwa dotyczącego "nadzoru nad Działami Współpracy z Zagranicą, Nauki i Programów Krajowych, Programów Europejskich, Samodzielnej Sekcji ds. Studiów Doktoranckich" w oderwaniu od pozostałego jego zakresu, co stoi w oczywistej sprzeczności z cywilnoprawnymi zasadami interpretacji oświadczenia woli mocodawcy, art. 54 ust. 3 w zw. z art. 59 ustawy wdrożeniowej przez pozostawienie protestu bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braku formalnego protestu (przedłożenie wymaganego dokumentu pełnomocnictwa, obejmujący swym zakresem umocowanie dla upoważnionej osoby do reprezentowania wnioskodawcy w konkursach o dofinansowanie i do złożenia protestu) w sposób prawidłowy tj., w sytuacji gdy na wezwanie NCBiR zostało przedłożone pełnomocnictwo obejmujące swym zakresem "umocowanie do składania i przyjmowania oświadczeń woli, w tym związanych z zaciąganiem zobowiązań lub dokonywaniem rozporządzeń, dotyczących (...) projektów badawczych, badawczo-rozwojowych i dydaktycznych", a co za tym idzie uprawniające do reprezentowania Uniwersytetu [...] w procedurze odwoławczej dotyczącej konkursu nr [...]. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o: uwzględnienie skargi przez stwierdzenie, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazanie sprawy Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju do ponownego rozpatrzenia, zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego – Uniwersytetu [...] w [...] kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1431, ze zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa" lub "ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności"), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 61 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a tej ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Należy podkreślić, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy wdrożeniowej, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego. W przedmiotowej sprawie zastosowanie mają ponadto stosowne przepisy ustrojowe dotyczące skarżącej, oraz przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. kodeks cywilny ( Dz. U z 2016r. poz. 380 j.t. ze zm., dalej k.c.). Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy Prorektor [...] był uprawniony do podpisania i skutecznego wniesienie protestu, czy też nie. Z treści art. 54 ust. 2 pkt 6 ustawy wdrożeniowej wynika bowiem, że protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania z załączeniem oryginału lub kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do reprezentowania wnioskodawcy. Z treści istotnego w tym zakresie dla sprawy dokumentu przedłożonego w wraz z podpisanym protestem tj. pełnomocnictwa wynika, że obejmuje ono "umocowanie do składania i przyjmowania oświadczeń woli, w tym związanych z zaciąganiem zobowiązań lub dokonywaniem rozporządzeń dotyczących (...) projektów badawczych, badawczo-rozwojowych i dydaktycznych. W tym miejscu nie od rzeczy będzie przypomnienie, że udzielenie pełnomocnictwa jest czynnością prawną, do której odnoszą się przepisy kodeksu cywilnego. Artykuł 96 kc stanowi, że umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie natomiast do art. 65 par. 1 kc oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których zostało złożone, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. Z kolei zgodnie z art. 651 kc przepisy o oświadczeniu woli stosuje się odpowiednio do innych oświadczeń. Zatem ocena treści pełnomocnictwa przedłożonego w następstwie uzupełnienia protestu powinna uwzględniać nie tylko wyżej cytowane przepisy, ale przede wszystkim jego literalne brzmienie Z treści tegoż pełnomocnictwa wynika, że obejmuje ono umocowanie do składania i przyjmowania oświadczeń woli. Nie wskazuje ono więc precyzyjnie jakich wyłącznie rodzajów spraw dotyczy. Wymienia natomiast jedynie przykładowo takie sprawy, na co wskazuje zwrot (...) w tym związanych z (...). Pełnomocnictwo to ma zatem charakter ogólny i zdaniem sądu nie wyklucza możliwości złożenia przez osobę w nim wskazaną m.in. protestu (w imieniu strony) w sprawie, której przedmiotem jest dofinansowanie projektu. Niezależnie od powyższego potwierdzeniem takiego rozumienia zakresu udzielonego pełnomocnictwa w przedmiotowej sprawie jest z jednej strony sam projekt, który ma charakter dydaktyczny. Chodzi w nim bowiem o podniesienie kompetencji obywatelskich absolwentów szkól ponadpodstawowych. Z drugiej zaś ten fragment treści pełnomocnictwa, który wskazuje na umocowanie Prorektora do składania i przyjmowania oświadczeń woli (...) związanych z zaciąganiem zobowiązań lub dokonywaniem rozporządzeń dotyczących projektów (...) dydaktycznych. W ocenie Sądu wniesienie protestu w niniejszej sprawie mieści się w pojęciu dokonania rozporządzenia dotyczącego projektu dydaktycznego mimo tego, iż skarżąca jedynie ubiegała się o jego dofinansowanie. Powyższe oznacza, iż brak było podstaw faktycznoprawnych pozwalających na pozostawienie protestu skarżącej bez rozpatrzenia. Podstawą wyroku jest art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów z zakresu polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1431).