V SA/Wa 1957/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Cezary Kosterna (spr.), Protokolant - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2010 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. sprawy na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. (data nadania) S. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu. W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia skarżąca podniosła m. in., iż informacja o wynikach ponownej oceny wniosku o dofinansowanie projektu została skarżącej doręczona w dniu [...] sierpnia 2010 r., na co przedstawiła kopię książki odbiorczej z tej daty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm, zwanej dalej: ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) - skargę w zakresie informacji o negatywnej ocenie projektu o dofinansowanie (po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji projektu), wnosi się bezpośrednio do właściwego sądu administracyjnego wraz kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopią wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skargę wnosi się i opłaca w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej. Sąd, stosownie do art. 30c ust. 3. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w wyniku rozpatrzenia skargi może: 1. uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2. oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3. umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie złożona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Jak wynika z przedstawionego na wezwanie Sądu zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 28 akt sądowych) rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia [...] lipca 2010 r. zostało doręczone skarżącej w dniu [...] sierpnia 2010 r. Data ta jako data odbioru znajduje potwierdzenie w dwóch miejscach: odbiór korespondencji potwierdzony został podpisem D. P. oraz pieczątką firmową spółki, z datą odbioru [...].08.2010 r., oraz datownikiem poczty odbiorczej (odsyłającej potwierdzenie do nadawcy) wskazującym również datę [...] sierpnia 2010r. Sąd wobec sprzeczności dokumentu (potwierdzenia pocztowego) wskazującego na datę odbioru: [...].08.2010 r. z przedłożonym do skargi dokumentem prywatnym (kopią fragmentu książki odbiorczej) wskazującym na datę odbioru [...].08.2010r. za wiarygodny uznał pocztowy dowód doręczenia.. Doręczenie rozstrzygnięcia skarżącej w tym trybie było więc skuteczne i od jego daty ([...] sierpnia 2010 r.) biegł termin na wniesienie środka zaskarżenia. Powoływana przez skarżącą okoliczność, iż korespondencja zawierająca zaskarżone rozstrzygnięcie została spółce doręczona w dniu [...] sierpnia 2010 r., bowiem z tą datą korespondencja została wpisana w książce odbiorczej korespondencji wpływającej do spółki pozostaje w sprzeczności z przepisami prawa regulującymi kwestie doręczenia decyzji (rozstrzygnięć) organów. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 30 c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji postanowienia.