V SA/Wa 1958/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński Sędziowie: WSA Cezary Kosterna (spr.) WSA Artur Kot Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2015 r. sprawy ze skargi U. N. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...]lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw oddala skargę. W dniu [...] września 2014 r. skarżąca U. N. złożyła w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w [...] powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia wycofania owoców i warzyw w związku z brakiem możliwości sprzedaży spowodowanym rosyjskim embargiem, w którym powiadomił o zamiarze wycofania pomidorów z powierzchni upraw [...] ha i marchwi z powierzchni [...] oraz [...] ha pietruszki.. [...] września 2014 r. złożyła korektę powiadomienia, w której oświadczyła, iż zamierza przeprowadzić działania związane z niezbieraniem na powierzchni upraw [...] ha pomidorów pod osłonami i [...] ha marchwi. Zgłoszenie to zostało dokonane w trybie § 4 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz.U. z 2014 r., poz. 1190, zwanego dalej "rozporządzeniem RM"). W dniu [...] października 2014 r. została przeprowadzona kontrola, podczas której ustalono, iż z obszaru zgłoszonego w powiadomieniu dotyczącego pomidorów pod osłoną pozyskiwano produkcję w celach handlowych. Dodatkowo plantacja pomidorów była częściowo zasuszona, według oświadczenia skarżącej pomidory zostały też skompostowane. Stwierdzono też, że uprawa marchwi została zlikwidowana w dniu [...] września 20014 r. to jest przed terminem kontroli. Sporządzono raport z kontroli. Do raportu dołączono pismo skarżącej z [...] października 2014 r., w którym oświadczyła, iż likwidacja uprawy marchwi została dokonana zgodnie z terminem wskazanym w powiadomieniu, a sprzedaż pomidorów dotyczyła wyłącznie pozostałej powierzchni uprawy pomidora, którego całkowity areał zajmuje 0,47 ha. W dniu [...] października 2014 r. wpłynął do OT ARR w [...] wniosek o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia, w którym producent zwrócił się o udzielenie dopłaty z tytułu działania dotyczącego niezbierania marchwi na powierzchni [...] ha i pomidorów na powierzchni [...] ha. Jednocześnie Pani U. N. złożyła pismo, w którym zarzuciła, że uprawa została zlikwidowana zgodnie z datą określoną przez nią w powiadomieniu, czyli [...] września 2014 r., a więc to Agencja Rynku Rolnego nie dotrzymała terminu kontroli. Mając na uwadze powyższe wyniki z kontroli przeprowadzonej na miejscu u wnioskodawcy, Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] decyzją Nr [...] odmówił udzielenia wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej. Jako powód odmowy udzielenia wsparcia wskazano nie spełnienie wymogów określonych w: 1) § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w zw. z art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz. Urz. UE L 259 z 30.08.2014 r., str. 2), ponieważ kontrola przeprowadzona [...] października 2014 r. wykazała, iż producent dokonywał sprzedaży zgłoszonych w powiadomieniu produktów. Zgodnie zaś z wymienionymi przepisami "środki w zakresie niezbierania plonów nie są podejmowane w przypadku, gdy z danego obszaru produkcji pozyskiwano produkcję w celach handlowych w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego". Ponadto zgodnie z definicją niezbierania, która została określona w art. 84 ust. 1 lit b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z dnia 15.06.2011 r., str. 1), "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej i właściwej jakości handlowej. Zniszczenie produktów w wyniku niekorzystnych zjawisk klimatycznych lub chorób nie jest uważane za niezbieranie. 2) § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w zw. z art. 7 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz. Urz. UE L 259 z 30.08.2014 r., str. 2), ponieważ kontrola przeprowadzona [...] października 2014 r. wykazała, że uprawa marchwi została zlikwidowana w dniu [...] września 2014 r. bez udziału kontroli. Zgodnie zaś z przytoczonymi przepisami w odniesieniu do operacji niezbierania plonów i zielonych zborów, kontrola obejmuje 100% danych obszarów. Dyrektor OT ARR w [...] uzasadnił zrealizowanie kontroli dopiero [...] października 2014 r. koniecznością przeprowadzenia znacznej liczby kontroli w krótkim czasie. Rozstrzygnięcie organu I instancji zakwestionowała skarżąca wnosząc odwołanie do Prezesa Agencji Rynku Rolnego. Zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) Naruszenie § 4 ust. 2 rozporządzenia rady Ministrów z 4 września 2014 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż zakazane jest zbycie produktów z części uprawy niezgłoszonej do wsparcia, 2) Naruszenie art. 7 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż zniszczenie zbiorów winno nastąpić podczas kontroli, 3) Naruszenie art. 5 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 poprzez jego niezastosowanie i nie przyjęcie, iż producent dokonując zbycia produktów z części plantacji nie może domagać się wsparcia do pozostałej części plantacji, z której nie dokonywał zbiorów, 4) Naruszenie art. 84 ust. 1 lit b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 poprzez jego niewłaściwą interpretację i przyjęcie, iż skarżąca nie spełniła przesłanek "niezbierania", 5) Naruszenie art. 8 i 9 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie, tj. poprzez brak informacji w formularzu zgłoszeniowym o dokonaniu likwidacji upraw podczas kontroli, brak informacji ze strony organu, kiedy zostanie dokonana kontrola Wniosła też o przesłuchanie świadków na okoliczność, jaka część upraw nie podlegała zbieraniu, ponadto kiedy i w jaki sposób dokonano zniszczenia uprawy marchwi. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. . utrzymał w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji. Organ wyjaśnił m.in., iż "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku, gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej jakości handlowej. Zniszczenie produktów w wyniku niekorzystnych zjawisk klimatycznych lub chorób nie jest jednak uważane za niezbieranie. Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 1 lit b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 środki w zakresie niezbierania plonów nie są podejmowane w przypadkach, gdy z danego obszaru produkcji pozyskiwano produkcję w celach handlowych w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego. Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 producenci nie będący członkami uznanej organizacji producentów zobowiązani byli dokonać odpowiedniego powiadomienia o zamiarze dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, zgodnie z przepisami szczegółowymi przyjętym przez dane państwo członkowskie na podstawie art. 85 ust. 1 lit a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011. Taki obowiązek powiadamiania został wprowadzony przepisami § 4 ust. 3-5 rozporządzenia Rady Ministrów z 5 września 2014 r. Obowiązek składania powiadomień jest przy tym ściśle związany z obowiązkiem przeprowadzenia kontroli wynikającym z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014, która to kontrola w przypadku operacji niezbierania ma dotyczyć 100% danych obszarów produkcji. Kontrole mają odpowiadać warunkom określonym w art. 110 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/11, a wiec przed rozpoczęciem operacji niezbierania państwa członkowskie sprawdzają za pomocą kontroli na miejscu, czy dany obszar był utrzymywany w dobrym stanie i nie przeprowadzono już na nim częściowych zborów, a produkt jest dobrze rozwinięty i w dobrym stanie pozwalającym na wprowadzenie do obrotu. Prezes ARR zauważył, że skarżąca składając wniosek o udzielenie wsparcie oświadczyła, że zna i zobowiązuje się do przestrzegania warunków uczestnictwa w mechanizmie wsparcie. Zatem nieznajomość przepisów w zakresie tego mechanizmu nie może stanowić podstawy zmiany rozstrzygnięcia. Składając powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia wycofania owoców i warzyw złożyła jednocześnie zgodę na przeprowadzenie kontroli, zatem powinna była zapoznać się z wszystkimi wymogami dotyczącymi przeprowadzenia działań, w tym warunkami przeprowadzenia kontroli. Organ odwoławczy podkreślił, iż w wyniku przeprowadzonej. kontroli w terenie, potwierdzono, iż z obszaru objętego kontrolą pozyskiwano produkcję w celach handlowych (faktury dotyczące sprzedaży pomidorów), plantacja pomidorów była częściowo zasuszona, a uprawa marchwi zaorana, ze śladami pozostałości marchwi. Zasuszona plantacja pomidorów nie spełnia wymogów dobrze rozwiniętej i w dobrym stanie jakości pozwalającej na wprowadzenie do obrotu. Wobec zaorania plantacji marchwi nie było możliwe stwierdzenie jakości upraw przed zaoraniem. Prezes ARR odnośnie zarzutu naruszenia art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 932/2014 wyjaśnił, że przepis ten ma zastosowania do organizacji producentów, a skarżąca nie jest członkiem organizacji producentów. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że w myśl § 7 ust. 1 p kt 3 rozporządzenia RM wyliczenia wysokości wsparcie dokonuje się w oparciu o faktyczna ilość produktów objętych daną operacją. Z powodu zniszczenia plantacji wyliczenie wsparcia staje się niemożliwe. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 9 K.p.a organ odwoławczy zauważył, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 633 ze zmianami), jeżeli przepisy tej stawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa ARR w całości oraz poprzedzającej ja decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego ARR w [...] ewentualnie o stwierdzenie ich nieważności z powodu naruszenia prawa. Wniosła też o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie § 4 ust. 2 rozporządzenia rady Ministrów z 4 września 2014 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż zakazane jest zbycie produktów z części uprawy niezgłoszonej do wsparcia; 2) naruszenie art. 7 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż zniszczenie zbiorów winno nastąpić podczas kontroli; 3) naruszenie art. 84 ust. 1 lit b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 poprzez jego niewłaściwą interpretację i przyjęcie, iż skarżąca nie spełniła przesłanek "niezbierania"; 4) naruszenie art. 8 9 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie, tj. poprzez brak informacji w formularzu zgłoszeniowym o dokonaniu likwidacji upraw podczas kontroli, brak informacji ze strony organu, kiedy zostanie dokonana kontrola, 5) Naruszenie art. 40 § 1 K.p.a. poprzez doręczenie decyzji również stronie zamiast jedynie pełnomocnikowi; 6) naruszenie art. 78 § 1 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nierozstrzygnięcie wniosku dowodowego zawartego w odwołaniu o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy. Uzasadniając skargę pełnomocnik skarżącej wskazywał na powiadomienie Agencji o terminie dokonania niezbierania i w jego ocenie zobowiązywało to Agencję do przeprowadzenia kontroli w tym terminie. Autor skargi nie zgodził się z interpretacją art. 7 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 932/2014 r. prowadząca do wniosku, że operacja niezbierania winna być przeprowadzona w obecności kontrolujących. W jego ocenie organ za pomocą innych środków dowodowych (np. zeznań świadków) mógł dokonać oceny, czy produkt był dobrze rozwinięty i właściwej jakości handlowej. Zdaniem autor skargi pozyskanie z części areału pomidorów do celów handlowych nie wyklucza zastosowania mechanizmu proporcjonalnego wsparcie do pozostałej części upraw. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola m.in. aktów (decyzji, postanowień) z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według - co należy podkreślić - stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania skarżonego orzeczenia. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwaną p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasady wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej określają przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz.Urz. UE L 259 z 30.08.2014, str.2), zwanego dalej "rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 932/2014" oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz.U. z 2014 r., poz. 1190), zwanego dalej "rozporządzeniem RM". Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia RM w zw. z art. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014, nadzwyczajne unijne środki wsparcia obejmują operacje wycofania z rynku zielonych zbiorów i niezbierania plonów określonych owoców i warzyw, prowadzone w okresie od dnia [...]sierpnia do [...] listopada 2014 r. Zgodnie z definicją "niezbierania" określoną w art. 84 ust. 1 lit. b ww. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.Urz. UE L 157 z dnia 15.06.2011, str. 1) "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej jakości handlowej. Zniszczenie produktów w wyniku niekorzystnych zjawisk klimatycznych lub chorób nie jest jednak uważane za niezbieranie. Ponadto, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014, środki w zakresie niezbierania plonów nie są podejmowane w przypadku, gdy z danego obszaru produkcji pozyskiwano produkcje w celach handlowych w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego. Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 producenci, którzy nie są członkami uznanej organizacji producentów, zobowiązani byli dokonać odpowiedniego powiadomienia właściwego organu danego państwa członkowskiego zgodnie z przepisami szczegółowymi, przyjętymi przez dane państwo członkowskie na podstawie art. 85 ust.1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011. Rozporządzenie Rady Ministrów, które weszło w życie dnia 5 września 2014 r., w § 4 ust. 3-5 wprowadziło obowiązek powiadamiania o zamiarze dokonania operacji na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARR, najpóźniej na 2 dni przed dniem planowanego dokonania tej operacji, stanowiąc jednocześnie w § 11, że powiadomienia o zamiarze dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, złożone przed dniem wejścia życie rozporządzenia podlegają rozpatrzeniu. Obowiązek składania powiadomień jest ściśle powiązany z obowiązkiem przeprowadzenia kontroli. W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 operacje niezbierania plonów i zielonych zbiorów, o których mowa w art. 5 i 6 tego rozporządzenia, podlegają co do zasady kontrolom i warunkom określonym w art. 110 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy czym w odniesieniu do operacji niezbierania plonów i zielonych zbiorów, o których mowa w art. 6, kontrole obejmują 100% danych obszarów produkcji. Art. 110 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 stanowi, że przed rozpoczęciem operacji niezbierania państwa członkowskie sprawdzają za pomocą kontroli na miejscu, czy dany obszar był utrzymywany w dobrym stanie i nie przeprowadzono już na nim częściowych zbiorów, a produkt jest dobrze rozwinięty i czy ogólnie jest w dobrym stanie, a jego jakość odpowiednia i pozwalająca na wprowadzenie do obrotu. Państwa członkowskie zapewniają poddanie produktu denaturacji, a jeśli nie jest to możliwe, dopilnowują dzięki kontroli lub kontrolom na miejscu w okresie zbiorów, aby zbiory nie odbyły się. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżąca złożyła w dniu [...].09.2014 r (data wpływu do Agencji ) i uzupełnione w dniu [...].09.2014 r.) powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia działania polegającego na niezbieraniu marchwi z uprawy na powierzchni [...] ha i pomidorów pod osłonami na powierzchni [...] ha. Składając to powiadomienia skarżąca złożyła oświadczenie, w którym m.in. zobowiązała się przestrzegać warunków uczestnictwa w mechanizmie, wyraziła zgodę na przeprowadzenie kontroli przez ARR i poddanie się wszelkim kontrolom i czynnościom sprawdzającym w celu dokonania oceny należytego przestrzegania warunków/zasad realizacji programu. Poinformowała, że zamierza dokonać niezbierania w dniu [...] września 2014 r. W czasie kontroli z dnia [...].10.2014 r. stwierdzono plantację pomidora częściowo zasuszoną na powierzchni zgłoszonej w powiadomieniu i zaorane pole z pozostałościami po marchwi. Według oświadczenia skarżącej zaorała marchew w dniu [...].09.2014 r. to jest w terminie wskazanym w powiadomieniu, stwierdzono też trzy faktury sprzedaży pomidorów. Należy zauważyć, ze kontrola miała miejsce zaledwie 6 dni po dacie niezbierania deklarowanej przez skarżącą. Zasady doświadczenia życiowego wskazują więc, że stan upraw wykazany w czasie kontroli, jak i na zdjęciach załączonych do protokołu nie mógł odbiegać znacznie od stanu istniejącego w dniu [...] września 2014 r. Jak wynika z protokołu i zdjęć, nie stwierdzono zbiorów marchwi, pomidory były zasuszone i niedojrzałe. Tak więc kontrola wykazała, iż produkt -pomidory nie przedstawiały odpowiedniej wartości handlowej. Nie można było stwierdzić też, w jakiej ilości i jakości była marchew, którą skarżąca miała poddać procesowi niezbierania. Zasadnie zatem organ uznał, iż w sprawie nie można było oszacować plonów, które mogłyby stanowić podstawę do obliczenia wysokości wsparcia. Rację natomiast należy przyznać organowi, iż jak wynika z przeprowadzonej kontroli, nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 110 ust. 2 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym dany produkt objęty działaniem niezbierania ma być dobrze rozwinięty i w dobrym stanie, a jego jakość odpowiednia i pozwalająca na wprowadzenie do obrotu. Nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 84. ust 1 lit. b przedmiotowego rozporządzenia, zgodnie z którym "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej jakości handlowej. Ostatecznie Sąd stanął na stanowisku, iż organ odwoławczy prawidłowo dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Jak wyżej wskazano na treść przepisów § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 4 września 2014 e., art. 7 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 932/2014 i art. 84 ust. 1 lit b) rozporządzenia wykonawczego, Komisji (UE_ nr 543/2011 r. nie doszło do naruszenia tych przepisów. Sprzedaż pomidorów z niezgłoszonej części upraw nie miała zasadniczego znaczenia dla odmowy przyznania płatności, gdyż stwierdzone w czasie kontroli uprawy pomidorów , że nie miały one cech, o jakich mowa w art. 110 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, do którego to przepisu odsyła art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014. Z przepisu tego wynika też jednoznacznie, że operacje niezbierania plonów i zielonych zbiorów podlegają co do zasady kontrolom i warunkom określonym w art. 110 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy czym w odniesieniu do operacji niezbierania plonów i zielonych zbiorów, o których mowa w art. 6, kontrole obejmują 100% danych obszarów produkcji. Prawidłowo też organy zastosowały definicję niezbierania. Logiczny też jest stawiany przez organy wymóg umożliwienia dokładnego oszacowania ilości i jakości plonów poddanych niezbieraniu, skoro to właśnie ta ilość i jakość stanowi podstawę wyliczenia płatności. Z tych względów nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty naruszenia: § 4 ust. 2 rozporządzenia rady Ministrów z 4 września 2014 r., art. 7 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 932/2014, art. 84 ust. 1 lit b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/. Bezpodstawny jest też zarzut naruszenia art. 8 k.p.a poprzez brak informacjo w formularzu zgłoszeniowym o dokonywaniu likwidacji upraw podczas kontroli. Jak wyżej wskazano skarżąca złożyła oświadczenie w którym zobowiązała się przestrzegać warunków uczestnictwa w mechanizmie, wyraziła zgodę na przeprowadzenie kontroli przez ARR i poddanie się wszelkim kontrolom i czynnościom sprawdzającym w celu dokonania oceny należytego przestrzegania warunków/zasad realizacji programu. A z zasad tych wynikała konieczność poddania się kontroli umożliwiającej kontrolującym ocenę wielkości upraw podlegających niezbieraniu. Naruszenie art. 40 § 1 k.p.a. poprzez doręczenie decyzji nie tylko pełnomocnikowi ale też dodatkowo stronie nie miało wpływu na wynik sprawy, bowiem nie wpływało w żaden sposób na ograniczenie praw strony. Również nie miało wpływu na wynik sprawy nierozstrzygnięcie formalne wniosku dowodowego strony o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność zboru warzyw. Stwierdzenie ilości warzyw podlegających procesowi niezbierania mogło być dokonane tylko w wyniku kontroli, a zeznania świadków dotyczące okoliczności, jaka część upraw nie podlegała zbieraniu oraz kiedy i w jaki sposób dokonano zbierania i zniszczenia marchwi nie mogły zastąpić takich szczegółowych ustaleń, jakie mogłyby być dokonane w czasie kontroli. Jak wynika bowiem z art. 110 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 i, przed rozpoczęciem operacji niezbierania państwa członkowskie sprawdzają za pomocą kontroli na miejscu, czy dany obszar był utrzymywany w dobrym stanie i nie przeprowadzono już na nim częściowych zbiorów, a produkt jest dobrze rozwinięty i czy ogólnie jest w dobrym stanie, a jego jakość odpowiednia i pozwalająca na wprowadzenie do obrotu. W ocenie sądu organy w sprawie niniejszej dokonały ustaleń faktycznych zgodnie z zasadami postępowania, w szczególności wynikającymi z art. 7 k.p.a. i innych zasad postępowania administracyjnego, podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przeprowadziły też prawidłowa wykładnię mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego i zasad wynikających z przytoczonych przepisów szczególnych. Dokonały prawidłowej subsumpcji ustalonego stanu faktycznego do norm prawa wynikających z tych przepisów. W tym stanie rzeczy - wobec nie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy - na mocy art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji