V SA/Wa 1966/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lipca 2012 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania; postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze z dnia ... lipca 2012 r. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania D. K. (zwany dalej: skarżącym,), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnosząc, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia powoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej. Skarżący w obecnej chwili jest osobą bezrobotną, nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada także żadnych oszczędności ani majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej p.p.s.a. (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawowym zagadnieniem rozważanym przez Sąd w niniejszej sprawie jest możliwość wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie odmowy przykrócenia terminu do złożenia dowołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego ... w W. nr ... z dnia ... stycznia 2012 r. W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które zostały usunięte z obrotu prawnego. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (vide: postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt II GZ 190/07, postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2009 r., II FZ 282/09), które ze względu na ich charakter prawny – rozstrzygnięcie określonych kwestii proceduralnych w toku postępowania administracyjnego - nie przyznają uprawnień, ani nie nakładają obowiązków. Wskazać należy, iż wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęto zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lipca 2012 r., którym odmówiono przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji. Postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia dowołania, ze swej istoty nie nadaje się, zdaniem Sądu, do wykonania i nie podlega wykonaniu. Ma on bowiem charakter formalny, zatem nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdza, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie mógł zostać uwzględniony przez Sąd. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia