V SA/Wa 1968/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA – Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2018 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. M. M., dalej: "Skarżący" lub "Strona" złożył skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, dalej: "Prezes ARiMR" z [...] września 2018 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniu Prezes ARiMR uznał za nieuzasadnione zażalenie Strony na niezałatwienie sprawy w terminie. Zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 3 § 2, § 2a, § 3 p.p.s.a., a tym samym nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W szczególności nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie, ponieważ w kodeksie postępowania administracyjnego brak regulacji przewidującej wniesienie od przedmiotowego postanowienia zażalenia. Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie wniesionego zażalenie, przy czym faktycznie Strona tytułuje swoje pismo "ponaglenie", a organ z własnej inicjatywy określa je jako "zażalenie"), a także nie jest to postanowienie rozstrzygające sprawę Skarżącego co do istoty. Niewątpliwie nie jest to również postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Brak również regulacji w przepisach ustaw szczególnych, które przewidywałyby sądową kontrolę postanowienia, które Strona uczyniła przedmiotem skargi. Na marginesie zaznaczyć jednak należy, że kontroli sądu administracyjnego poddana została bezczynność organów administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Wniesienie skargi na bezczynność nie jest natomiast ograniczone terminem. Podniesione w skardze zarzuty dotyczą prawidłowości prowadzenia przez organy administracji postępowania administracyjnego, w tym formy podejmowanych rozstrzygnięć w sprawie odwołania wniesionego przez Stronę na decyzję wydaną w postępowaniu administracyjnym, a także terminu podejmowania czynności procesowych przez organ administracji. Powyższe uwagi nie legitymują jednak skargi na niezaskarżalne i nie objęte zakresem kontroli sądu administracyjnego postanowienie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji. ----------------------- 3