V SA/Wa 1972/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... października 2009 r. nr ... w przedmiocie: odmowy udzielenia pomocy w ramach programu integracyjnego dla cudzoziemców; oddala skargę. Wnioskiem z 1 września 2009 r. R. S. zwrócił się do ... Centrum Pomocy Rodzinie - jako przedstawiciel ustawowy - o udzielenie pomocy na rzecz małoletniej córki M. S. w ramach programu integracyjnego dla cudzoziemców. Do wniosku dołączył kopię karty pobytu córki oraz kopię decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców Nr ... z dnia ... czerwca 2009 r. o odmowie nadania M. S. statusu uchodźcy i udzieleniu ochrony uzupełniającej. Decyzją z ... września 2009 r. nr ... Prezydent ... odmówił stronie udzielenia pomocy na utrzymanie małoletniej córki M. S. w ramach programu integracyjnego dla cudzoziemców. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie organ powołał się na art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej [Dz.U. z 2008 r. Nr 115 poz. 728 z późn. zm.], dalej: ustawa o pomocy społecznej, oraz wskazał, że w przypadku strony termin do złożenia wniosku upłynął w dniu 22 sierpnia 2009 r. a biorąc pod uwagę fakt, iż był to dzień ustawowo wolny od pracy, to ostatnim dniem, w którym strona mogła wystąpić z wnioskiem był 24 sierpnia 2009 r., podczas gdy strona złożyła wniosek w dniu 1 września 2009 r. Organ podkreślił, że omawiany termin jest terminem zawitym prawa materialnego, a zatem nie może być przywrócony. Po przeprowadzeniu postępowania zainicjowanego odwołaniem złożonym od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: SKO) decyzją z ... października 2009 r. nr ... utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powtórzył argumentację organu pierwszej instancji; powołał się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1092/06. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnoletnia już M. S. wniosła o uchylenie decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta ..., zarzucając im naruszenie art. 7, art. 10, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego [Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.], dalej: k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniosła m.in., że jest osobą ciężko chorą, nie jest w stanie samodzielnie się poruszać i kilkakrotnie przebywała w szpitalu z powodu komplikacji zdrowotnych. Nie zgodziła się również ze stwierdzeniem, że omawiany termin jest terminem prawa materialnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia Sądu określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. Nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], dalej: p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną ubiegania się uchodźcy o przyznanie pomocy w ramach procesu integracyjnego stanowi art. 91 ustawy o pomocy społecznej, którego ust. 3 w dacie wydania decyzji drugiej instancji miał następującą treść: Pomocy dla cudzoziemca udziela się na wniosek cudzoziemca złożony do starosty, za pośrednictwem powiatowego centrum pomocy rodzinie, w terminie 60 dni od dnia uzyskania przez niego w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej. Analiza treści art. 91 ustawy o pomocy społecznej prowadzi do wniosku, że omawiany termin do dokonania czynności prawnej w nim określonej jest terminem zawitym prawa materialnego. Należy mieć na uwadze, że terminy procesowe dotyczą dokonywania czynności procesowych, ale tylko czynności, które stają się aktualne już w toku konkretnego postępowania. Taka sytuacja nie ma miejsca w analizowanym przypadku, bowiem dopiero wniesienie wniosku z zachowaniem ustawowego terminu powoduje wszczęcie postępowania w sprawie. Terminy procesowe zasadniczo podlegają przywróceniu – możliwość taką przewidują przepisy art. 58 – 60 k.p.a. Natomiast termin prawa materialnego jest terminem, który ogranicza w czasie dochodzenie lub realizację praw podmiotowych, a jego skuteczny upływ powoduje wygaśnięcie określonego prawa podmiotowego lub niemożność jego realizacji. Termin prawa materialnego podlega przywróceniu tylko wyjątkowo i jedynie wówczas, gdy taką możliwość przewidują przepisy określające dany termin (patrz wyrok NSA z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt II SA 1252/97 – publik. LEX nr 43199). Trzeba mieć także na uwadze, że ani art. 91 ustawy o pomocy społecznej, ani inny przepis tej ustawy nie wymaga od zainteresowanego przedłożenia innych dokumentów niż te, które otrzymał wraz z decyzją o udzieleniu ochrony uzupełniającej. Wskazany okres stanowi w istocie termin do powzięcia przez zainteresowanego decyzji o korzystaniu lub nie z dalszej, choć innej formy pomocy gwarantowanej przez państwo pobytu. Nie negując niewątpliwie trudnej sytuacji zdrowotnej i majątkowej strony Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. W niniejszej sprawie, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i zebraniu materiału dowodowego, decyzje wydane zostały przez organy administracji w dwóch instancjach, na podstawie ich samodzielnych ocen materiału dowodowego. Rozstrzygnięcia w sprawie oparte zostały na prawidłowo zebranym materiale dowodowym, który uzasadnia oceny orzekających w sprawie organów. W ocenie Sądu organy zebrały w sposób prawidłowy materiał dowodowy, dokonały jego oceny i wydały rozstrzygnięcia w sprawie, w związku z czym zarzuty skarżącej uznać należy za bezzasadne. Decyzje wydane w niniejszej sprawie przez Prezydenta ... oraz SKO miały charakter związany, co oznacza, że inna treść tych rozstrzygnięć w bieżącym stanie faktycznym musiałaby skutkować ich wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. ----------------------- 1