V SA/Wa 1972/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinasowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę L. sp. z o.o. z siedzibą w Ż.... wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie opisane w komparycji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem z 8 listopada 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Poinformowano, że wraz ze skargą do sądu nadesłano kopię pełnomocnictwa z dnia 9 października 2019 r., która nie została poświadczona za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2115 ze zm.), bowiem poświadczenie nie zawierało podpisu radcy prawnego. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik nadesłał kopie pełnomocnictwa, które zawierało poświadczenie podpisane przez pełnomocnika, jednakże na nadesłanej kopii nie było podpisu udzielającego pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W związku z ww. okolicznościami należy stwierdzić, że pełnomocnik nie wykonał prawidłowo wezwania Sądu, a to oznacza, że w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braku formalnego skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.