V SA/Wa 1974/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA – Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. Z. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... stycznia 2015 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1974/15 Wyrokiem z dnia 16 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. Z., dalej określanego jako "Skarżący", na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Pismem z dnia 30 listopada 2015 r. (data nadania) Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 16 listopada 2015 r. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, że po zapoznaniu się z treścią pouczenia, które Skarżący otrzymał wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy był przekonany, że otrzyma sentencje wyroku ponieważ był nieobecny przy jego ogłoszeniu oraz działał bez adwokata i radcy prawnego. Skarżący argumentował, że nie zachował terminu do złożenia wniosku, ponieważ nie wiedział, kiedy i jaki wyrok został ogłoszony w sprawie jego skargi. O wyniku sprawy dowiedział się w toku rozmowy telefonicznej z pracownikiem sądu, która odbyła się dwa tygodnie po wydaniu wyroku w dniu 16 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli bez swojej winy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W nawiązaniu do okoliczności podniesionych we wniosku o przywrócenie terminu należy wskazać, że nie uprawdopodobniają one, że do uchybienia terminu doszło na skutek zdarzeń, za które strona nie ponosi odpowiedzialności. W ocenie Skarżącego, jego wniosek jest zasadny, ponieważ po zapoznaniu się z treścią pouczenia przy zawiadomieniu o terminie rozprawy uznał, że otrzyma sentencje wyroku, a to z uwagi na niestawiennictwo na termin rozprawy i brak pełnomocnika. Skarżący stwierdził również, że "nie miał informacji, kiedy zostanie ogłoszony wyrok i jak została rozstrzygnięta skarga". O treści wydanego wyroku Skarżący dowiedział się w trakcie rozmowy telefonicznej, którą odbył z pracownikiem Sądu. Rozpoznając wskazane okoliczności, które w ocenie Skarżącego uzasadniają przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, podkreślić należy, że Sąd zawiadamiając Skarżącego o terminie rozprawy poinformował go, że sentencji wyroku oddalającego skargę ogłoszonego na rozprawie Sąd nie doręcza stronom z urzędu z wyjątkiem strony działającej bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku i której Sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręczy odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (art. 140 § 2 p.p.s.a.). A więc z powołanego pouczenia wynika wprost, że jedynie stronie, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku i nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika Sąd z urzędu doręczy odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. W rozpoznawanej sprawie Skarżący nie był reprezentowany przez pełnomocnika, ale nie był pozbawiony wolności, a więc doręczenie Skarżącemu odpisu sentencji wyroku pozbawione było by podstawy prawnej. W ocenie Sądu treść pouczenia precyzyjnie wskazywała, że co do zasady sentencji wyroku oddalającego skargę ogłoszonego na rozprawie Sąd nie doręcza stronom z urzędu. Skarżący został pouczony również, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, jak również, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, a złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Jedynie uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę jest doręczane z urzędu. W rozpoznawanej sprawie zawiadomienie o terminie rozprawy doręczono Skarżącemu skutecznie w dniu 6 października 2015 r. (k-21 akt administracyjnych). Tym samym uznać należy, że w tym dniu Skarżący otrzymał wiadomość o terminie rozpoznania jego skargi. W konsekwencji można przyjąć, że w terminie rozprawy lub w ciągu siedmiu dni od 16 listopada 2015 r. Skarżący mógł zadzwonić do Sądu aby uzyskać informację o rozstrzygnięciu i ewentualnej konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W tym samym terminie, możliwe było również złożenie wniosku w formie pisemnej, co oznaczałoby zachowanie przez Skarżącego należytej staranności i dbałości o własne interesy. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie zostały wykonane względem Skarżącego obowiązki informacyjne. Treść pouczeń zawartych w piśmie informującym o terminie rozprawy była jasna i zrozumiała również dla osoby, która nie korzystała z profesjonalnej pomocy prawnej. W konsekwencji należy uznać, że przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu argumentacja, oceniana przez pryzmat przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a nie może zasługiwać na uwzględnienie. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.