V SA/Wa 1977/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska- Urbaniak, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska- Szary (spr.), Asesor Sądowy WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Beata Zborowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi D. I. Sp. z o. o. w W. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia refundacji wywozowej z tytułu wywozu towaru - oddala skargę - Przedmiotem skargi z 14 czerwca 2007 r., wniesionej przez D. I. Sp. z o.o. jest decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] maja 2007 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] marca 2007r. w przedmiocie udzielenia refundacji wywozowej z tytułu wywozu towaru. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Na podstawie pozwoleń o nr: [...], [...] i [...] udzielonych przez francuską agencję płatniczą O. decyzjami z [...] grudnia 2005r., [...] grudnia 2005r., [...] grudnia 2005r. Spółka D. I. dokonała na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr OGL [...] wywozu [...] kg towaru o kodzie CN 1001 90 99 9000 do K. J. W związku z dokonanym wywozem D. I. Sp. z o.o. złożyła wniosek o refundację WPR1. Równocześnie ARR otrzymała z Urzędu Celnego oryginał dokumentu kontrolnego T5 potwierdzającego dokonanie wywozu towaru poza obszar celny Unii Europejskiej w wymaganym przepisami terminie oraz fotokopie pozwoleń uprawniających do wywozu urzędowo uwierzytelnione za zgodność z oryginałem. Następnie w dniu 3 sierpnia 2006 r. skarżąca przekazała do ARR drogą faksową dokument wydany przez [...] Ministerstwo Przemysłu i Handlu zaświadczający o rozładunku i dopuszczeniu towaru do obrotu na terytorium K. J. W związku z tym, iż powyższy dokument, przekazany w formie faksu, nie spełniał wymogów określonych w przepisach art. 16 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz. Urz. WE L 102 z 17.04.1999 r., ze zm.), zwanego dalej Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/1999, dla uznania go za dowód dokonania przywozowych formalności celnych w państwie trzecim, Agencja Rynku Rolnego pismem z dnia 30 listopada 2006 r. poinformowała Spółkę, że nie dostarczyła ona wymaganego dowodu potwierdzającego wwóz towaru do kraju trzeciego, warunkującego wypłatę refundacji wywozowej. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżąca pismem z dnia 21 grudnia 2006r. przekazała kserokopię zaświadczenia wydanego przez [...] Ministerstwo Przemysłu i Handlu o rozładunku i dopuszczeniu towaru do obrotu, wcześniej przesłanego do Agencji faksem. W piśmie wyjaśniła również, że powyższe zaświadczenie jest jedynym dokumentem możliwym do uzyskania w K. J. stanowiącym dowód potwierdzający wwóz towaru do tego kraju. Stwierdziła ponadto, że w jej przekonaniu przekazany ARR dokument "całkowicie wystarcza do otrzymania należnej refundacji". Oryginał zaświadczenia wydanego przez [...] Ministerstwo Przemysłu i Handlu Spółka D. przedstawiła w ARR w dniu 27 lutego 2007 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z dnia [...] marca 2007r. udzielił Spółce refundacji wywozowej w wysokości [...] złotych, stanowiącej 85% kwoty, która przysługiwałaby gdyby spełnione zostały wszystkie wymagania określone w obowiązujących przepisach wspólnotowych. W uzasadnieniu wskazał, iż w związku z tym, że w przedmiotowej sprawie skarżąca przedłożyła oryginał zaświadczenia wydanego przez [...] Ministerstwo Przemysłu i Handlu Spółka D.. po terminie wskazanym w art. 49 ust. 2 Rozporządzenia nr 800/1999, tj. po [...] grudnia 2006r. (12 miesięcy od dnia przyjęcia zgłoszenia wywozowego), to na podstawie art. 50 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 należna wnioskodawczyni refundacja wywozowa wynosi 85 % kwoty, którą by wypłacono gdyby wszystkie wymagania zostały spełnione. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] maja 2007r. wydaną w wyniku złożenia odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2007r. W uzasadnieniu organ przytoczył treść artykuł 16 Rozporządzenia Komisji (WE) 800/1999 oraz wskazał, iż dowodem potwierdzającym dokonanie wwozu towaru do kraju przeznaczenia jest jeden z dokumentów określonych w pkt a) lub b) art. 16 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999. Dopiero zaś, gdy eksporter nie może uzyskać w danym kraju dokumentu określonego w ust. 1 - mimo dołożenia odpowiednich starań - to zgodnie z treścią ust. 2 powinien zwrócić się do agencji płatniczej (Agencji Rynku Rolnego) o uznanie za taki dowód innych dokumentów wskazanych w tym ustępie. Zgodnie z art. 49 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 dokumenty dotyczące wypłaty refundacji muszą być złożone w terminie 12 miesięcy od dnia przyjęcia zgłoszenia wywozowego. Przepis art. 50 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi: w przypadku gdy dowód, że wszystkie wymagania ustanowione w rozporządzeniach Wspólnoty zostały spełnione jest dostarczony w ciągu 6 miesięcy po upływie terminu ustanowionego w art. 49 ust. 2, wypłacona refundacja wynosi 85% kwoty, którą by wypłacono, gdyby wszystkie wymagania zostały spełnione. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że przesłany do Agencji Rynku Rolnego w dniu 3 sierpnia 2006 r. przez skarżącą faks dokumentu wydanego przez [...] Ministerstwo Przemysłu i Handlu potwierdzającego odbiór towaru w świetle przepisów art. 16 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 nie stanowił dowodu uprawniającego do wypłaty refundacji. Za taki dowód nie mogła być uznana również kserokopia tego dokumentu dostarczona Agencji przy piśmie Spółki z dnia 21 grudnia 2006 r. Oryginał zaświadczenia wydanego przez władze [...], umożliwiający wymagane przepisami uwierzytelnienie przekazanego wcześniej faksu tego dokumentu i jego fotokopii, Spółka dostarczyła dopiero w dniu 27 lutego 2007 r., a więc po upływie wymaganego terminu 12 miesięcy od dnia przyjęcia zgłoszenia wywozowego ([...] grudnia 2005 r.). W związku z tym organ stwierdził, że dokonana przez organ I instancji redukcji o 15% refundacji spowodowanej przekroczeniem terminu złożenia wymaganych do jej wypłaty dokumentów jest zgodne z obowiązującym prawem wspólnotowym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 3 sierpnia 2007 r., D. I. Sp. z o.o. wniosła o jej uchylenie i wypłatę refundacji wywozowej w 100%. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu i wskazała, iż ustęp 2 art. 16 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 zwalnia z obowiązku dostarczenia dokumentów potwierdzonych przez odpowiedni organ, dopuszczając inne dokumenty, jako wystarczające do udokumentowania eksportu do kraju trzeciego. Podkreśliła, iż użycie słowa "lub" w rozporządzeniu jednoznacznie wskazuje na alternatywę, a więc wybór pomiędzy pewnymi rozbieżnościami, a nie konieczność spełnienia także drugiego warunku, czyli poświadczenia w państwie trzecim, jak argumentuje Ministerstwo i Agencja Rynku Rolnego. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko prezentowane dotychczas w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c) powołanej wyżej ustawy), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 ww. ustawy). Kierując się wskazanymi przesłankami oraz dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, wydanej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie z 16 kwietnia 2004r. o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą oraz Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych, oraz w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Ustalenia organu oraz interpretacja zastosowanych przepisów materialnych są prawidłowe. W przedmiotowej sprawie powstał spór w zasadzie sprowadzający się do odpowiedzi na pytanie czy dokument w formie faksu (lub też inny nie będący dokumentem oryginalnym lub poświadczonym za zgodność z oryginałem przez odpowiednie władze) stanowi prawidłowy dowód dokonania przywozowych formalności celnych w rozumieniu przepisu art. 16 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999. Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć, że nie, dokument w formie faksu nie stanowi prawidłowego dokumentu o którym mowa w ww. przepisie. Zgodnie z art. 16 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999, dowodem dokonania przywozowych formalności celnych jest przedstawiany zgodnie z wyborem eksportera w postaci jednego z następujących dokumentów: a) dokumentu celnego lub jego kopii lub fotokopii; zgodność takiej kopii lub fotokopii z oryginałem zostaje poświadczona przez organ, który zatwierdził oryginał dokumentu bądź przez oficjalne służby danego państwa trzeciego, bądź przez oficjalne służby jednego z Państw Członkowskich w danym państwie trzecim, bądź przez organ zobowiązany do wypłaty refundacji; b) świadectwa rozładunku i przywozu sporządzone przez spółkę wyspecjalizowaną w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru zatwierdzoną przez Państwo Członkowskie zgodnie z minimalnymi wymaganiami określonymi w ust. 5. Data i numer przywozowego dokumentu celnego muszą być umieszczone w danym świadectwie. Natomiast ust. 2 lit. a) art. 16 ww. Rozporządzenia stanowi, iż w przypadku gdy eksporter nie może otrzymać dokumentu wybranego zgodnie z ust. 1 lit. a) lub b), nawet po zastosowaniu odpowiednich środków lub w przypadku zaistnienia wątpliwości co do autentyczności przedstawionego dokumentu, dowód dokonania przywozowych formalności celnych może być uznany poprzez przedłożenie jednego lub kilku z następujących dokumentów: a) kopia dokumentu rozładunku wydana lub poświadczona w państwie trzecim, dla którego refundacja jest wypłacana; Zgodzić się należy z Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi, iż użyty w art. 16 ust. 2 lit. a) zwrot "kopia dokumentu (...) wydana lub poświadczona w państwie trzecim, dla którego refundacja jest wypłacana" należy rozumieć jako "kopię urzędową" a nie faks czy fotokopię, które bez wymaganego poświadczenia za zgodność z oryginałem nie mogą być uznane za dowód uprawniający do wypłaty refundacji. Z przepisu art. 16 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 jednoznacznie wynika, iż dokument stanowiący dowód dokonania wwozu do kraju trzeciego nie może nasuwać wątpliwości co do jego autentyczności. Zaś fotokopia dokumentu wwozu bez wymaganego uwierzytelnienia jego autentyczności nie spełnia tego wymogu. Zarówno w orzecznictwie (vide: uchwała SN z dnia 29 marca 1994 r., III CZP 37/94, OSNC 1994, nr 11, poz. 206, wyroku NSA z dnia 21 września 1999 r., sygn. akt III SA 7375/98, LEX nr 40 052) jaki i doktrynie nie budzi wątpliwości, że kserokopii dokumentu przyznaje się moc samego oryginalnego dokumentu wyłącznie wtedy, gdy jest on uwierzytelniony (vide: G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I i II, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 76 k.p.a.,). Mając powyższe na uwadze organ właściwie ocenił nadesłaną faxem kserokopię dokumentu, o którym mowa wyżej. Na marginesie należy zauważyć, iż załączony do skargi tekst rozporządzenia w języku angielskim jest identyczny z tekstem na które powołują się organy. Po rozstrzygnięciu kwestii związanej z kserokopią dokumentu oraz załączeniem, po terminie określonym w art. 49 ust. 2 Rządzenia Komisji (WE) nr 800/1999, oryginału dokumentu wwozu należy uznać, iż wypłata 85 % refundacji, była zasadna. Zgodnie bowiem z art. 49 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z wyjątkiem przypadku siły wyższej, dokumenty dotyczące wypłaty refundacji lub zwolnienia zabezpieczenia muszą być złożone w terminie dwunastu miesięcy od dnia przyjęcia zgłoszenia wywozowego. Artykuł 50 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 stanowi, iż w przypadku gdy dowód, że wszystkie wymagania ustanowione w rozporządzeniach Wspólnoty zostały spełnione, jest dostarczony w ciągu sześciu miesięcy po upływie terminu ustanowionego w art. 49 ust. 2 i 4, wypłacona refundacja wynosi 85 % kwoty, którą by wypłacono, gdyby wszystkie wymagania zostały spełnione. W związku z powyższym skarżąca złożyła ostatni dokument w dniu 27 lutego 2007r, a więc po terminie określonym w cytowanym wyżej przepisie art. 49 ust.2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999, który w przypadku strony upłyną z dniem 31 grudnia 2006r., dlatego też organy zasadnie na podstawie art. 50 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 ustaliły, iż wypłacona refundacja wynosi 85% kwoty, którą by wypłacono, gdyby wszystkie wymagania zostały spełnione w terminie. Konkludując, w ocenie Sądu organy działały w niniejszej sprawie zgodnie z zasadą praworządności i na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Dopełniły powinności tak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego jak i prawidłowej jego oceny, nie naruszając w tym względzie podstawowej zasady postępowania dowodowego, tj. zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 k.p.a. Ocena zebranych w sprawie dowodów znalazła swój wyraz w uzasadnieniu skarżonej decyzji, i zdaniem Sądu jest ona prawidłowa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).