V SA/Wa 1992/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji w sprawie nadania statusu uchodźcy postanawia: odmówić [...] przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu 20 lipca 2010 r. (data nadania pocztowego) [...] (zwana dalej Skarżącą) wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2010 r. sygn. akt V SO/Wa 11/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał [...] prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. M. S. jako pełnomocnika z urzędu dla Skarżącej, o czym poinformowała skarżącą i pełnomocnika pismem z dnia 15 września 2010 r. Postanowieniem z dnia 7 października Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącej z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Uchybienie terminu nastąpiło ponieważ Skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Sądu, a Sąd następnie przesłał skargę do organu. Za datę wniesienia skargi przyjęto dzień w którym Sąd przekazał skargę organowi. Ww. postanowienie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 19 października 2010 r. Pismem z dnia 25 października 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik wskazał, iż jego mandantka uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Pełnomocnik podkreślił, iż błąd Skarżącej – polegający na niewłaściwym oznaczeniu adresata pisma na kopercie mimo prawidłowego oznaczenia w komparycji pisma – wynikał z jej nieznajomości języka polskiego (z akt administracyjnych wynika, że posługuje się językiem rosyjskim) oraz nieznajomości skomplikowanych, zmiennych (powołał się na art. 54 § 1 p.p.s.a i przepis przejściowy art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i nieoczywistych regulacji dotyczących adresowania pisma w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał także, iż Sąd ,,nadał bieg sprawie po otrzymaniu skargi włącznie z przyznaniem prawa pomocy. Podkreślił również, iż miał utrudniony kontakt ze Skarżącą, ponieważ zmieniała ona miejsce swojego pobytu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy Skarżąca wniosła go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Po analizie akt Sąd stwierdza, iż Skarżąca wniosła wniosek w terminie o którym była mowa powyżej. W ocenie Sądu Skarżąca w niniejszej sprawie nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Pełnomocnik Skarżącej powołał się na fakt, iż przy adresowaniu koperty ze skargą pomyliła ona adresy ponieważ posługuje się językiem rosyjskim, a nie polskim. Nie można zgodzić się z tym zarzutem, ponieważ jak wynika z akt administracyjnych jej znajomość języka polskiego jest na tyle dobra, iż wnosiła pisma i odwołania dotyczące niniejszego postępowania w języku polskim i były one prawidłowo adresowane. Nie można także się zgodzić z zarzutem dotyczącym nieznajomości skomplikowanych, zmiennych i nieoczywistych regulacji dotyczących adresowania pisma w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po pierwsze należy zauważyć, iż powoływanie się na nieznajomość prawa nie jest przesłanką wyłączającą winę strony, która nie dokonała w terminie czynności procesowych. Należy wskazać, iż przepis art. art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym miał zastosowanie zgodnie z jego treścią między 1 stycznia 2004 r., a 1 stycznia 2006 r. W związku z powyższym nie można mówić o zmienności i nieoczywistości regulacji dotyczących adresowania pisma w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy zauważyć, iż zaskarżona decyzja zawierał prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie można mówić o niedbalstwie strony, które nie może uzasadnić przywrócenia terminu. Należy podkreślić, iż Skarżąca zachowując minimum staranności przy prowadzeniu swoich spraw poprawnie zaadresowałaby kopertę, a co za tym idzie nie uchybiłaby terminowi do wniesienia skargi. Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).