V SA/Wa 1996/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Beata Bińkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony Oddala skargę. Przedmiotem skargi z [...] maja 2007 r. (data nadania pocztowego) wniesionej przez A. S. jest decyzja Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...]kwietnia 2007 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z [...]stycznia 2007 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] listopada 2006 r. A. S. złożył wniosek do Wojewody [...] o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wyjaśnił, iż prowadzi w Polsce działalność gospodarczą w ramach Sp. z o.o. "A.", w której pełni funkcję prezesa i posiada 100% udziałów. Do wniosku zainteresowany załączył umowę o pracę zawartą na okres od [...] stycznia 2006 r. do [...] stycznia 2007 r. z treści której wynikało, że pobiera wynagrodzenie miesięczne w wysokości [...] zł brutto. Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Wojewoda [...] odmówił A. S. udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że cudzoziemiec nie spełnia warunków udzielenia ww. zezwolenia gdyż do wniosku z dnia [...] listopada 2006 r. załączył dokumenty zawierające fałszywe informacje, co stanowi podstawę do odmowy udzielenia zezwolenia. Po rozpatrzeniu odwołania, Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców, decyzją z [...] kwietnia 2007 r. utrzymał w mocy decyzję odmawiającą zainteresowanemu udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas znaczony. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z treścią art. 57 ust. 1 pkt 6 lit a ustawy o cudzoziemcach, odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli złożony wniosek lub dołączone do niego dokumenty zwierają nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje. Natomiast sam fakt posiadania przez A. S. przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę nie obliguje organu do udzielenia wnioskowanego zezwolenia. Ustawa nakłada bowiem na organ obowiązek odmowy udzielenia zezwolenia jeżeli złożony wniosek lub dołączone do niego dokumenty zwierają fałszywe informacje. Postępowanie prowadzone w przedmiotowej sprawie wykazało zaś, iż załączona przez skarżącego umowa o pracę zawiera nieprawdziwe informacje, że cudzoziemiec pobiera miesięczne wynagrodzenie za pracę w wysokości [...] zł brutto. Z zeznań cudzoziemca wynika bowiem, że nie pobierał wynagrodzenia za pracę przeznaczając je na rozwój firmy, a utrzymywał się z posiadanych oszczędności oraz wynagrodzenia otrzymywanego przez jego żonę. Ponieważ fakt podania przez zainteresowanego nieprawdziwych informacji w załączonych do wniosku dokumentach, wyczerpał dyspozycję art. 57 ust. 1 pkt 6 lit a, ww. ustawy - co stanowi samoistną przesłankę do odmowy udzielenia zezwolenia -Prezes Urzędu odstąpił od badania, czy zainteresowany spełnia warunek posiadania stabilnego i regularnego źródła dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania w Polsce. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A.S. zwrócił się o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców. Wskazał na nieprawidłowe zastosowanie art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach jak również na zaniechanie zastosowania w sprawie art. 53 ust. 1 pkt 1, ust. 4 i 7 ww. ustawy. Jednocześnie zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 8 oraz 77 k.p.a. W motywach skargi obszernie uzasadnił swoje stanowisko, wskazując m. in. na charakter przedłożonej przez niego umowy o pracę, a także na przyczyny zaniechania pobierania wynagrodzenia z jej tytułu. Zaznaczył, iż podane przez niego fałszywe informacje, zawarte w umowie o pracę nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, zaś organ winien zbadać wagę dokonanego uchybienia. Zainteresowany wskazał też, iż art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach, w przypadku wystąpienia przesłanki w nim w skazanej, nie nakłada na organ obowiązku odmowy udzielenia wnioskowanego zezwolenia. Skarżący zaznaczył też, iż prowadzona przez niego działalność gospodarcza ma znaczną wartość rynkową i tworzy miejsca pracy. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, cudzoziemiec dołączył do akt sprawy umowę o pracę. Treść umowy wskazywała, iż pobiera on wynagrodzenie za pracę w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Natomiast z informacji uzyskanej przez Wojewodę [...] od Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. wynikało, że skarżący jedynie w latach 2002 i 2003 wykazał dochód z tytułu wynagrodzenia ze stosunku pracy. W związku z powyższym wezwano zainteresowanego do złożenia wyjaśnień odnośnie powyższej kwestii. Cudzoziemiec przesłuchany [...] stycznia 2007 r. oświadczył, że: "Wszystki zysk firmy idzie na rozwój firmy. Nie pobieram pensji z umowy. Nie brałem tych pieniędzy. Uważałem, że umowa o pracę jest dla urzędu i dlatego ją podpisałem (...)". Powyższe potwierdziła również prowadząca księgowość "A." Sp. z o.o. pani G.J. w piśmie z [...] stycznia 2007 r., stwierdzając, iż umowa ta była sporządzona tylko dlatego, że stanowiła niezbędny dokument przy ubieganiu się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i tylko dla takich potrzeb została sporządzona "Dowodem na to (...) jest okres na jaki ona była zawierana. Jest to dokładnie okres na jaki składany jest wniosek o pobyt czasowy". Natomiast stałym i regularnym źródłem dochodów A. S. była dywidenda, której skarżący nie pobrał bowiem podjął decyzję o przeznaczeniu jej na cele rozwojowe spółki. Zgodnie z treścią art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. nr 234, poz. 1694) cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jasno wynika, iż sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Cudzoziemiec przedłożył bowiem dokument (umowę o pracę) potwierdzający wysokość uzyskiwanych przez niego zarobków ([...] zł brutto) podczas gdy, jak wynika ze złożonych przez niego wyjaśnień, ww. wynagrodzenia nigdy nie otrzymał. Podkreślenia wymaga fakt, iż wydane w sprawie decyzje obydwu instancji są tzw. decyzjami związanymi, z uwagi na użyte w treści przepisu art. 57 ustawy o cudzoziemcach sformułowanie "odmawia się". Powyższe oznacza, że ustawodawca nie pozostawił swobody organom orzekającym, lecz zobligował je - w przypadku spełnienia określonych cytowanym przepisem przesłanek - do wydania konkretnego, przewidzianego przepisem rozstrzygnięcia. W sprawie niniejszej, zarówno Wojewoda [...] jak też Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców zobowiązani zostali, mocą przepisu art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach, do odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z uwagi na spełnienie jednej z negatywnych przesłanek - w przedmiotowym przypadku - dołączenia do wniosku dokumentu zawierającego fałszywe informacje. Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie argument skarżącego, iż zawarte w umowie o pracę fałszywe informacje nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, a ich podanie było usprawiedliwione istotnymi okolicznościami. Należy zauważyć również, iż organ słusznie odstąpił od zbadania, czy A. S. posiada stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania w Polsce. Powyższa okoliczność nie ma bowiem znaczenia, gdyż skarżący wyczerpał dyspozycję ww. art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach, co stanowi samoistną przesłankę odmowy udzielenia wnioskowanego zezwolenia. Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał Sąd stanął na stanowisku, iż Prezes Urzędu słusznie doszedł do przekonania, że zainteresowany nie spełnia wymogów warunkujących udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W toku postępowania nie doszło - jak wskazuje skarżący - do naruszenia przepisów i zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w szczególności tych zasad, które nakazują organom administracji publicznej uwzględniać interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa) oraz działać w sposób budzący zaufanie do organów Państwa (art. 8 kpa). Gdyby bowiem - zgodnie z wnioskiem skarżącego - przedmiotowe zezwolenie zostało udzielone, organ dopuściłby się naruszenia przepisów prawa materialnego. Podsumowując powyższe uznać należy, że decyzje w niniejszej sprawie wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów administracyjnych. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.