V SA/Wa 2/08

Przewodniczący – Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska – Szary po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2008r., sygn. akt V SA/Wa 2/08 w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia o uznaniu zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione; postanawia: odrzucić skargę kasacyjną; Pismem z dnia 19 lutego 2008 r. zatytułowanym "zażalenie" J. K. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2008r., sygn. akt V SA/Wa 2/08. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270] zwanej dalej p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Skarżący został prawidłowo pouczony o treści powyższego przepisu w dniu 12 lutego 2008r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – 22 akt sądowych). W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżącego w związku z tym niewypełniona została dyspozycja cytowanego przepisu. Powyższy przepis ma charakter przepisu bezwzględnie obowiązującego. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje tylko jeden wyjątek od obowiązku sporządzenia skargi przez profesjonalnego pełnomocnika. Mianowicie art. 175 § 2 p.p.s.a stanowi, iż przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W przedmiotowej sprawie powyższy wymóg również nie został spełniony. Odnosząc się do zarzutu błędnego pouczenia o przysługujących skarżącemu środkach zaskarżenia od postanowienia z dnia 5 lutego 2008r. o odrzuceniu skargi należy zauważyć, iż zarzut ten jest bezzasadny. Mianowicie od postanowienia odrzucającego skargę przysługuje skarżącemu środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, a nie jak skarżący twierdzi zażalenia. Przepis art. 173 § 1 p.p.s.a wyraźnie stanowi, że od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie nasuwa wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i to bez względu na przyczynę odrzucenia skargi, a więc także, gdy skargę wniesiono po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przepis art. 58 p.p.s.a., normujący przesłanki odrzucenia skargi na poziomie sądu pierwszej instancji, nie przewiduje w swej treści możliwości wniesienia zażalenia na orzeczenie, które według § 3 zapada w formie postanowienia. Dlatego też należy uznać, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie oraz że jedynym środkiem odwoławczym od takiego orzeczenia Sądu jest skarga kasacyjna stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a. Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 29 lipca 2004 r. sygn. akt OZ 120/2004 (publ. w ONSA i WSA 2004/2, poz. 24) oraz w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2005r., sygn. akt I GZ 120/05. Przepis art. 220 § 4 p.p.s.a., na który powołuje się skarżący, odnosi się do innej materii niż środki odwoławcze. Mianowicie przepis ten znajduje się w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w rozdziale 2 "Koszty sądowe", a więc z samego jego usytuowania wynika, iż odnosi się do materii związanej z kosztami sądowymi. Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 lipca 2004 r., OZ 120/04 (ONSA WSA 2004, nr 2, poz. 34), w którym wskazał, iż cyt "przepis ten stanowi ..., w jakich wypadkach zażalenia są wolne od wpisu (nie pobiera się wpisu), a nie od jakich orzeczeń przysługuje zażalenie. Z analizy tego przepisu wynika, że stanowi on normę prawną, według której jeżeli na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 przysługuje zażalenie, to zażalenie wolne jest od wpisu. Tak więc przepis ten nie określa, na które postanowienia o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 przysługuje zażalenie". W tym stanie sprawy, na podstawie art. 178 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.