V SA/Wa 2004/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Bożena Dąbkowska-Mastalerek po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w W. na czynność wypowiedzenia przez Towarzystwo Inwestycji Społeczno-Gospodarczych S.A. w Warszawie umowy o objecie przedsięwzięcia wsparciem postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić [...] sp. z o.o. w W. wpis sądowy od skargi w kwocie 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych w dniu 30 czerwca 2025 r. pod poz. 24128. [...] sp. z o.o. w W. zawarła z Towarzystwem Inwestycji Społeczno-Gospodarczych S.A. w Warszawie (TISE S.A.) umowę o objecie przedsięwzięcia MŚP wsparciem w przedmiocie "Przeprowadzenie dywersyfikacji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie całkowicie nowych trzech usług w celu uodpornienia sektora HoReCa na terenie województwa mazowieckiego" w ramach Krajowego planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Umowa została podpisana w ramach inwestycji A1.2.1. Inwestycja dla przedsiębiorstw w produkty usługi kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacja działalności w ramach KPO i Zwiększania Odporności. Pismem z 25 kwietnia 2025 r. TISE S.A. wypowiedziała ze skutkiem natychmiastowym ww. umowę. Spółka w piśmie z 29 maja 2025 r. wyraziła swój sprzeciw wobec wypowiedzenia umowy. W piśmie z 13 czerwca 2025 r. TISE S.A. wskazała, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z 25 kwietnia 2025 r. Wskazała że zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 7 umowy TISE S.A. przysługuje prawo do natychmiastowego wypowiedzenia umowy w sytuacji gdy Beneficjent złożył oświadczenie niezgodne z prawdą lub nie spełniał warunków kwalifikowalności w chwili składania wniosku. Zdaniem TISE S.A. analiza dokumentacji złożonej przez spółkę jednoznacznie wskazuje, że na dzień złożenia wniosku działalność Spółki nie mieściła się w katalogu działalności objętych wsparciem w ramach sektora HoReCa. Działalność spółki (usługi masażu) nie spełniania przesłanek branżowych, do których program został adresowany, zatem złożenie wniosku stanowiło naruszenie warunków uczestnictwa. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na czynność polegająca na wypowiedzeniu przez TISE S.A. w Warszawie ww. umowy o objęcie wsparciem. Zażądała stwierdzenia, że czynność ta została dokonana bez podstawy prawnej i narusza prawo. Wniosła o zobowiązanie TISE S.A. do usunięcia skutków naruszenia prawa poprzez przywrócenie skuteczności umowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza badanie przez Sąd jej dopuszczalności. Skarga jest niedopuszczalna, gdy przedmiot sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; zwanej dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg w przypadkach enumeratywnie wyliczonych prawnych form działania administracji publicznej oraz bezczynności i przewlekłości organów administracji publicznej. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest wypowiedzenie umowy o objęcie wsparciem. W ocenie Sądu, taka czynność nie mieści się w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2, 2a i 3 p.p.s.a. kategorii spraw należących do właściwości sądów administracyjnych. Wypowiedzenie zawartej między Skarżącą Spółka i TISE S.A. umowy nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, pisemną interpretacją podatkową, opinią ani również aktem prawa miejscowego, czy też aktem nadzoru nad działalnością jednostki samorządu terytorialnego. Rozważenia wymaga, czy zaskarżone działanie można uznać za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Za akty lub czynności, o których mowa w 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uznaje się te, które: 1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; 4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (v. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ZNSA 2006 nr 2,s. 18-19). Rozważania rozpocząć należy od wskazania, że całe postępowanie w przedmiocie objęcia Przedsięwzięcia wsparciem w ramach inwestycji A1.2.1. Inwestycja dla przedsiębiorstw w produkty usługi kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacja działalności w ramach KPO i Zwiększania Odporności ma charakter hybrydowy. Pierwszy etap postępowania ma charakter administracyjnoprawny. W jego toku wnioskodawca (Skarżąca Spółka) ma za zadanie przedstawić i udowodnić, że jej projekt powinien zostać objęty wsparciem. TISE S.A. natomiast bada czy przesłanki do objęcia tym wsparciem zostały spełnione. Zatem podejmowane na tym etapie akty podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jednak w badanej sprawie ten etap postępowania zakończył się pozytywnie dla Skarżącej spółki. Umowa o wsparcie Przedsięwzięcia została podpisana. Kwestią będącą przedmiotem skargi jest to, czy zaistniała podstawa do wypowiedzenia zawartej już umowy. Organ wskazał, że podstawą wypowiedzenia umowy jest konkretny paragraf tej umowy (§ 10 ust. 3 pkt 7), a nie przepis obowiązującego prawa. Skoro czynność wypowiedzenia umowy uregulowana została w umowie, to jej badanie nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a sądu powszechnego. Wprawdzie wypowiedzenie umowy ma wpływ na uprawnienia i obowiązki skarżącej spółki, ale wypowiadając umowę - TISE S.A. nie działała jako organ administracji, a jako strona umowy oraz powoływał się na jej konkretne postanowienia. Na tym etapie całego postępowania związanego z objęciem Przedsięwzięcia wsparciem, TISE S.A. nie dokonała rozstrzygnięcia w postaci wypowiedzenia umowy. Wypowiedzenie umowy o dofinansowanie nie jest rozstrzygnięciem, aktem organu administracji. Brak jest zatem elementów władczych, decyzyjnych, choć jest to czynność jednostronna. Pomiędzy TISE S.A, a skarżącą spółką, na tym odcinku postępowania, brak jest relacji, typu organ administracji rozstrzygający w sposób władczy - podmiot posiadający interes prawny. W działaniu objawiającym się wypowiedzeniem umowy nie ma władczości administracyjnoprawnej, ani rozstrzygania. Z § 10 ust. 1 umowy wynika, ze każda jej strona może rozwiązać umowę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia z podaniem przyczyn wypowiedzenia. Gdyby zatem wypowiedzenia umowy dokonała Skarżąca Spółka, to nie byłoby wątpliwości, że nie jest to akt z zakresu administracji publicznej, a oświadczenie woli strony umowy. Podobny charakter prawny na zatem wypowiedzenie umowy dokonane przez TISE S.A. Natomiast § 10 ust. 3 pkt 7 umowy wskazuje, że operator może rozwiązać umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia m.in. gdy na etapie ubiegania się lub udzielenia wsparcia lub realizacji umowy przedsiębiorca nie ujawnił dokumentów, albo przedstawił dokumenty poświadczające nieprawdę, niepełne, budzące wątpliwości, które miały znaczenie dla objęcia wsparciem. Jeżeli zatem skarżąca spółka twierdzi, że nie zaistniały podstawy do wypowiedzenia zawartej umowy o wsparcie to takie twierdzenia należałoby sformułować w postępowaniu przed sądem powszechnym. Nie ulega wątpliwości, że umowa o objęcie wsparcie zawarta ma charakter cywilnoprawny. Oznacza to zatem, że kwestie odnoszące się do jej rozwiązania dokonane z powołaniem na konkretne jej postanowienia (§ 10 ust. 3 pkt 7) należą również do sfery cywilnoprawnej. Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania zdarzeń mających źródło w treści umowy cywilnoprawnej. Wypowiedzenie przez TISE S.A. umowy o objęcie wsparciem nie jest aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień wynikających z przepisów prawa, nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Pomiędzy Skarżącą Spółką i TISE S.A. brak jest stosunku administracyjnoprawnego wykreowanego przez przepisy prawa. Działanie TISE S.A. ma bowiem źródło w postanowieniach samej zawartej miedzy stronami umowy. Podsumowując Sąd stwierdza, że przedmiot zaskarżenia - wypowiedzenie umowy o objęcie Przedsięwzięcia wsparciem nie jest ani czynnością, ani żadnym innym aktem z zakresu administracji publicznej, który podlegałby kontroli sądów administracyjnych. Sąd administracyjny nie może zatem wypowiadać się co do tego, czy skarżąca spółka dopuściła się naruszenia postanowień umowy poprzez przedstawienie mających znaczenie dla objęcia wsparciem, dokumentów, oświadczeń, informacji, które poświadczały nieprawdę, czy też były niepełne, budziły wątpliwości. Sąd administracyjny nie ma podstaw do badania czy TISE S.A. dopuściła się naruszenia przedmiotowej umowy poprzez jej wypowiedzenie w piśmie z dnia 25 kwietnia 2025 r. Potwierdzeniem powyższych wywodów są uregulowania ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198). Ustawa ta bowiem wskazuje, w art. 14 lze ust. 4, 7, art. 14 lzf ust. 3, art. 30b ust. 9 pkt 2, art. 30 c, że sąd administracyjny właściwy jest to oceny aktów podjętych na etapie poprzedzającym zakwalifikowanie do objęcia wsparciem i podpisanie umowy o dofinasowanie. Ustawa reguluje też m.in. jakie elementy powinna zawierać umowa o wsparcie w tym m.in. warunki jej rozwiązania. Brak przepisu wskazującego na właściwość sądu administracyjnego, co do rozstrzygania kwestii zawierających się w postanowieniach umowy o dofinansowanie, w tym jej wypowiedzenia, potwierdza przeprowadzone powyżej wywody Sądu. Brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy obliguje do odrzucenia skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.