V SA/Wa 2006/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie kontroli celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami pochodzącymi z Unii Europejskiej oraz wywiązywania się z warunków finansowania pomocy w ramach realizacji działań PROW (2004-2006). postanawia: odrzucić skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w Warszawie wniósł skargę na Wynik Kontroli z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] wydany przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego Wyniku Kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści przepisów art. 3 § 1 i § 2 oraz art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; - dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na decyzje i inne akty wydane przez organy administracji publicznej. Powołana ustawa wprowadza ograniczenia właściwości sądu administracyjnego przez określenie prawnych form wykonywania administracji publicznej podlegających zaskarżeniu, podmiotów, na których działanie służy skarga, oraz enumeratywnie wymienionych spraw wyłączonych spod właściwości sądu administracyjnego, a także kryterium kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż Wynik Kontroli sporządzony przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, na który powołuje się Minister, nie stanowi aktu administracyjnego w rozumieniu przepisów postępowania administracyjnego i jako taki nie ma mocy wiążącej. Za takim stanowiskiem przemawia zarówno treść przepisu art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o kontroli skarbowej, stanowiącego podstawę wydania przedmiotowego "wyniku", jak również treść art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. nr. 8, poz. 65 ze zm.). Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy, inspektor kontroli wydaje wynik kontroli - gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymienione w pkt 1 (podatków i innych należności budżetowych, których określanie lub ustalanie należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych), lub gdy nieprawidłowości nie stwierdzono, albo gdy ustalenia dotyczą należności przywozowych lub należności wywozowych oraz gdy kontrolowany złożył korygującą deklarację obejmującą w całości stwierdzone nieprawidłowości. Jednocześnie w myśl art. 26 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej, jednostce kontrolowanej nie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od wyniku kontroli. Ponadto podkreślić należy, iż organ kontroli skarbowej nie sformułował w zaskarżonym Wyniku Kontroli obowiązków względem skarżącej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a jedynie wskazał występujące nieprawidłowości związane z procesem gospodarowania środkami publicznymi. Nie można zatem uznać Wyniku Kontroli za działanie o charakterze władczym z zakresu administracji publicznej, rozstrzygające o prawach i obowiązkach skarżącej. Wynik Kontroli nie nakłada obowiązku zwrotu zawyżonej kwoty refundacji. Twierdzenie powyższe na gruncie ww. przypisów potwierdzone zostało także w orzecznictwie sądów administracyjnych. Powołać tutaj można wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r. (FSK 1714/04, FK2005/12/72), gdzie NSA stwierdził m.in., iż: "Wynik kontroli może podlegać kognicji sądów administracyjnych, gdy jego treść, mając na uwadze badany stan faktyczny, niesie ze sobą określone obowiązki nakładane na skarżącego. Nałożenie tych obowiązków wynikać musi z władczego działania Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Ocena treści wyniku kontroli dokonana przez Sąd I instancji wskazuje, iż nie jest on skierowany na wywołanie konkretnych skutków prawnych wobec indywidualnie oznaczonego podmiotu". Podobnie w innym wyroku NSA z dnia 17 stycznia 2006 r. (IIGSK 202/05) wskazano, iż Wynik Kontroli może podlegać kognicji sądu administracyjnego, gdy z jego treści wynika nałożenie na stronę skarżącą określonych obowiązków, przy czym nałożenie tych obowiązków musi wynika z władczego działania organu przeprowadzającego kontrolę. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.