V SA/Wa 2012/10
WyrokWSA w Warszawie2010-10-07
Skład orzekający: Joanna Zabłocka, Dorota Mydłowska, Michał Sowiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zapis w umowie spółki, który jedynie upoważnia zgromadzenie wspólników do podjęcia uchwały w sprawie przeznaczenia zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia, spełnia kryterium kwalifikowalności wnioskodawcy do uzyskania dofinansowania w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, jeśli nie obliguje do podjęcia takiej uchwały?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zapis w umowie spółki, który jedynie upoważnia zgromadzenie wspólników do podjęcia uchwały w sprawie przeznaczenia zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia, nie jest wystarczający do spełnienia kryterium kwalifikowalności wnioskodawcy. Brak jednoznacznego zapisu obligującego do takiego przeznaczenia zysku, w momencie składania wniosku, skutkuje uznaniem, że kryterium nie zostało spełnione. Sąd oddalił skargę, stwierdzając brak naruszenia prawa przy ocenie projektu.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Wniosek został oceniony negatywnie z powodu niespełnienia kryterium formalnego dotyczącego przeznaczenia zysku. Spółka złożyła protest, argumentując, że jej umowa spółki zawiera zapis upoważniający zgromadzenie wspólników do przeznaczenia zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia. Minister Gospodarki uznał protest za niezasadny. Spółka wniosła skargę do WSA w Warszawie, podtrzymując swoje argumenty. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. oddala skargę
Przedmiotem skargi z dnia 27 sierpnia 2010r. (data złożenia) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] Sp. z o.o. jest rozstrzygniecie protestu przez Ministra Gospodarki wyrażone w piśmie z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] informującym, że protest został uznany za niezasadny.
Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
[...] Sp. z o.o w dniu [...] marca 2010r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (dalej: POIG), Działanie 3.1. Inicjowanie działalności innowacyjnej pod nazwą ,, [...]’’.
Pismem z dnia [...] .04. 2010r. Wnioskująca została poinformowana o nie uzyskaniu pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji wniosku zgodnie z kryteriami oceny formalnej, przeprowadzonej przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP).
Zdaniem PARP [...] nie kwalifikowała się do wsparcia w ramach działania 3.1, gdyż nie spełnia warunku określonego w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, (Dz.U. Nr 68 poz. 414 ze zm, dalej: rozporządzenie). Wskazano, że w Umowie spółki jest jedynie zapis, że do kompetencji Zgromadzenia Wspólników należą sprawy określone w przepisach Kodeksu spółek handlowych i niniejszej umowie, a w szczególności: (...) 6) powzięcia uchwały w sprawie wyłączenia zysku od podziału i przeznaczenia go na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej, zgodnie z § 7 ust 2 pkt 1 rozporz. Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Podkreślono, ze Wnioskodawca na dzień składania wniosku musi spełniać wymogi ww. rozporz., a zawarcie uchwały po złożeniu wniosku nie stanowi o spełnieniu kryterium. Jeżeli odpowiednie zmiany w umowie spółki wprowadzi dopiero uchwała, oznacza to, że w momencie składania wniosku zysk jest do podziału, więc Wnioskodawca nie spełnia kryterium 6.
Spółka złożyła na powyższe rozstrzygniecie protest z dnia [...] kwietnia 2010r, do PARP wnosząc o weryfikację dokonanej oceny projektu w zakresie:
1) zgodności oceny z kryteriami wyboru projektu,
2) naruszeń o charakterze proceduralnym, które wystąpiły w trakcie oceny i miały wpływ na jej wynik.
Wskazała ,że nie sposób podzielić poglądu iż nie spełnia kryt. 6, gdyż z definicji zawartej w rozporz. ( § 7 ust.2 pkt 1) wynika, iż wsparcie na inicjowanie działalności innowacyjnej może być udzielone podmiotowi działającemu na rzecz innowacyjności, który:
1) nie działa w celu osiągnięcia zysku (działalność non profit) lub
2) przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej (działalność zarobkowa, ale z wyłączeniem zysku od podziału pomiędzy wspólników i przeznaczaniem go na cele objęte wsparciem).
Spółka powołała się na odpowiedź na jej zapytanie, uzyskaną w dniu [...] lutego 2010r. od p.o. Naczelnika Wydziału Zarządzania PO IG i SPO-WKP Departamentu Funduszu Europejskich Ministerstwa Gospodarki – J. P., który stwierdził: : Podmiot ubiegający się o wsparcie powinien prowadzić działalność non profit lub w przypadku prowadzenia działalności dla zysku, zysk z całej działalności podmiot powinien przeznaczać na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia, tj. na inicjowanie działalności innowacyjnej. W związku z tym konieczne SA odpowiednie zapisy w umowie/statucie Wnioskodawcy.
[...] Sp. z o.o. podkreśliła, że zgodnie z treścią 191§ 1 Kodeksu spółek handlowych (dalej: Ksh.) wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwała zgromadzenia wspólników. Wskazała, że § 2 powołanego przepisu stanowi, iż umowa spółki może przewidywać inny sposób podziału zysku. Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w stosunku do udziałów. Wskazano, ze uchwałą wspólników można (i trzeba) konkretyzować reguły związane z przeznaczeniem zysku na inne cele, wskazane w umowie spółki oraz że roszczenie o wypłatę dywidendy powstaje wtedy, kiedy jest podjęta uchwała o podziale zysku., czyli obowiązek dokonania podziału zysku bilansowego istnieje po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego.
Podkreślono, ze na dzień składania wniosku o dofinansowanie nie ma jeszcze zysku do podziału, a o sposobie jego ewentualnego zadysponowania przesadzać będzie treść § 15 pkt 6 umowy Spółki.
Naruszenia o charakterze proceduralnym polegają, zdaniem wnoszącej protest, na tym jeżeli rozważać spełnienie/niespełnienie przez Wnioskodawcę kryt. Formalnych od objęcia wsparciem, to do rzekomego naruszenia mogło dojść tylko poprzez niespełnienie kryt. Formalnego 1 – kwalifikowalność w ramach działania. A to dopiero mogło nastąpić wskutek nie spełnienia jednego z warunków określonych w § 7 ust. 2 pkt 1 rozporz. Nie wiadomo, zdaniem Spółki, zawarcie jakiej uchwały mogło stanowić o ,,spełnieniu kryterium’’.
Nie spełnienie kryt. 6 może oznaczać jedynie nie spełnienie kryterium, zgodnie z którym wnioskowana kwota dofinansowania nie może przekroczyć 10 mln zł, a to przeczy powołaniu się w uzasadnieniu przez PARP na naruszenia § 7 ust. 2 pkt 1 rozporz.
Spółka stwierdziła, że oceniający wniosek mogli poinformować ją o konieczności poprawienia lub uzupełnienia wniosku, czego nie uczynili mimo, że mieli problem z prawidłowym zidentyfikowaniem jego treści.
Pismem z dnia 12 lipca 2010r. Min. Gospodarki poinformowało, że protest został uznany za niezasadny.
W uzasadnieniu powyższego stanowiska wskazano, że opis kryterium formalnego Kwalifikowalność Wnioskodawcy w ramach działania wynika wprost z rozporządzenia. Podkreślono, ze wskazany zapis umowy spółki upoważnia jedynie do przeznaczenia zysku na cele na które udzielono wsparcia, ale go do tego nie obliguje, więc Zgromadzenie Wspólników może, ale nie musi podjąć uchwałę w przedmiotowym zakresie.
Podkreślono także, że zgodnie z arkuszem oceny wniosku o dofinansowanie, kryterium miało nr 6, tak więc oceniający używając określenia ,,kryterium 6"" prawidłowo odnosili się do kryterium 1, to jest zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG, 2007-2013 gdyż jest to kryterium 1 w kategorii wymogi formalne.
W skardze na powyższe rozstrzygniecie, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , [...] Sp.z o.o. wskazała zarzuty wcześniej umieszczone w Proteście w pkt. 1), nie podnosząc zarzutów naruszenia o charakterze proceduralnym (ad. 2 Protestu). Podkreśliła, że na dzień złożenia wniosku spełniała wymogi rozporządzenia, albowiem na ten dzień, zgodnie z postanowieniami umowy Spółki przyznała do kompetencji Zgromadzenia Wspólników prawo do przeznaczania zysku inaczej, niż stanowi o tym przepis 191 Ksh, a mianowicie na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia.
Skarżąca podkreśliła, że umowa Spółki obliguje Zgromadzenia Wspólników do podjęcia, każdorazowo, uchwały o przeznaczeniu zysku na cele, na które wsparcie zostało (zostanie udzielone).
Powołując się na stosowne orzecznictwo Sadu Najwyższego i stanowisko zawarte w Komentarzu do art. 191 Ksh podniesiono, ze prawo do dywidendy jest ogólnym prawem każdego wspólnika, jego konkretyzacja, czyli roszczenie o wypłatę ma miejsce wtedy, gdy jest podjęta uchwała o podziale zysku. Ogólne prawo do dywidendy nie ,,przekształca’’ się zatem w prawo do dywidendy, gdy nastąpi rozporządzenie zyskiem na inne cele. Tak więc bez względu na czas nabycia lub objęcia udziałów, decydującą o udziale w zysku jest uchwała zgromadzenia wspólników w tej sprawie.
Skarżąca wnosiła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Pośredniczącą.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wnosił o jej oddalenia, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Materialnoprawną podstawą rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. jedn. Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712), dalej; u.z.p.p.r.
Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 3 pkt 2 tej ustawy, sąd może oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie zostanie stwierdzone, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.
Przedmiotem skargi jest rozstrzygniecie Ministra Gospodarki (Instytucji Pośredniczącej I Stopnia) z dnia [...] lipca 2010r stwierdzające, ze protest został uznany za niezasadny.
Rozstrzygnięcie to zostało podjęte na podst. art. 30 b u.z.p.r. który stanowi, że w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych, oraz na podst. § 17 ust. 1 Procedury odwoławczej w ramach PO IG, stanowiącej Załącznik 4.4. do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013.
Przypomnieć należy, że sprawa niniejsza została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 , dalej: PO IG, Osi Priorytetowej 3- Kapitał dla innowacji, Działanie 3.1.Inicjowanie działalności innowacyjnej.
Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007r. . Został on przygotowany na podst. rozporz. Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporz. Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r. ze zm.).
Przedmiotowy wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nie uzyskał pozytywnej oceny zgodnie z kryteriami oceny formalnej przeprowadzonej przez PARP (Instytucję Wdrażającą) i w związku z tym nie został zakwalifikowany do dalszej oceny (merytorycznej).
Złożony przez Skarżącą Protest, zgodnie z Załącznikiem 4.4 , wskazanym wyżej, został rozpatrzony przez Ministra Gospodarki (Instytucja Pośrednicząca) negatywnie.
Zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008r , szczegółowo wskazanego w części historycznej uzasadnienia, wsparcie na inicjowanie działalności innowacyjnej może być udzielone podmiotowi działającemu na rzecz innowacyjności, który nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. Kryterium formalne Kwalifikowalność Wnioskodawcy w ramach działania , zapisane w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG 2007-2013 , dokładnie powtarza zapis z rozporządzenia.
Na dzień złożenia wniosku obowiązująca była umowa Spółki o.o. z dnia [...].02.2010r –akt notarialny Rep. A nr [...]. W § 15 tej umowy wskazano, jakie sprawy należą do kompetencji Zgromadzenia Wspólników. W pkt. 6 wpisano ,,powzięcia uchwały w sprawie wyłączenia zysku od podziału i przeznaczenia go na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono Spółce wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej, zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dz.U. Nr 68,poz. 414 ze zm.)’’.
Zdaniem sądu, zarówno Instytucja Wdrażająca jak i Instytucja Pośrednicząca, prawidłowo uznały taki zapis za warunkowy, a nie za obligujący Spółkę do podjęcia uchwały o konkretnej treści. Z żadnego innego paragrafu umowy Spółki nie wynika, aby Wspólnicy zobowiązywali się do wyłączenia zysku (oczywiście pod warunkiem jego wypracowania) od podziału i przeznaczenia go na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono Spółce wsparcia. Nawet przy założeniu, że w każdym czasie można by zmienić umowę Spółki, jeżeli przy składaniu wniosku było w niej zawarte tego rodzaju ,,zobowiązanie’’, świadczyłoby ono mocniej o intencjach Wspólników i dawało możliwość do rozważenia spełniania przez Wnioskującą o dofinansowanie kryterium formalnego. Gdyby zaś, mimo przyznania dofinansowania, nie dokonano by wyłączenia zysku od podziału i przeznaczenia go na odpowiednie, stosowne do otrzymanej pomocy, cele – w tym zakresie są przewidziane instrumenty kontrolne i sankcyjne.
Stanowiska Skarżącej, co do prawidłowości zapisu w umowie Spółki dla uzyskania dofinansowania nie można wywieść z odpowiedzi na jej zapytanie skierowane do Ministerstwa Gospodarki (przytoczonej wyżej w nin. uzasadnieniu), gdyż wskazanie ,,W związku z tym są konieczne odpowiednie zapisy w umowie/statucie Wnioskodawcy’’ jest bardzo ogólne i nie wskazuje na czym konkretnie ma polegać ,,odpowiedniość’’ zapisów. Abstrahując od faktu, że jest to informacja nie mająca charakteru obowiązującego prawa, zabrakło tej ,,odpowiedniości’’, polegającej, zdaniem sądu, na konkretnym zapisie w umowie spółki obligującym do konkretnego rozporządzenia zyskiem. W tej kwestii należy się zgodzić z oceną dokonaną przez IP.
To, że zapis z pkt 6 § 15 umowy Spółki nie jest przez samą Skarżącą traktowany jako zobowiązujący do podjęcia konkretnej uchwały , świadczy zapisane w Proteście ,,Dość powiedzieć, że na dzień składania niniejszego wniosku ([...].03.2010r) nie ma jeszcze zysku do podziału, a o sposobie jego ewentualnego (podkreślenie sądu) zadysponowania przesadzać będzie treść § 15 pkt 6 umowy Spółki"".
Zdaniem sądu, argumenty dotyczące kwestii, kiedy powstaje roszczenie do wypłaty zysku i przytoczone w skardze orzecznictwo i stanowisko doktryny dotyczące art.191 Ksh, nie mają znaczenia w niniejszej sprawie.
Wobec braku jednoznacznego zapisu w umowie Spółki, w momencie złożenia wniosku ,wskazującego , na co zostanie przeznaczony zysk oraz jakie Skarżąca ma cele i czy są one zgodne z zapisami rozporządzenia, prawidłowo IP uznała, że nie zostało spełnione przedmiotowe kryterium.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia prawa przy ocenie projektu i na podstawie art. 30c ust 3. pkt. 2) ustawy z dnia 6 grudnia o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło