V SA/Wa 2017/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Mydłowska(spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wstrzymanie czynności egzekucyjnych postanawia: - odrzucić skargę; J. A. w dniu 24 czerwca 2008 r. zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2008 r. nie wyrażającym zgodny na wstrzymanie czynności egzekucyjnych, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zakres przedmiotowy i podmiotowy dopuszczalności drogi sądowej przed sądami administracyjnymi jest wyznaczony przez pojęcie sprawy sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 3 §2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach ( Sygn. akt V SA/Wa 2017/08 §3 art. 3 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, o ile przepisy ww. ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 7 ww. ustawy dyrektor izby skarbowej może wstrzymać czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne dotyczące innych należności pieniężnych niż pozostających we właściwości urzędów skarbowych wyłącznie za zgodą wierzyciela. Stosownie zaś do treści art. 83 c ust. 2 ustawy z dnia 3 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych od wydanych w trakcie postępowania egzekucyjnego postanowień Zakładu w sprawie stanowiska wierzyciela zażalenie nie przysługuje. Zdaniem Sądu ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] nie służy zażalenie a zatem postanowienie to nie mieści się w kategorii przedmiotów zaskarżania określonych w przepisie art. 3 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy za błędne uznać należy pouczenie zawarte w postanowieniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] maja 2008 r. o numerze [...], zgodnie z którym stronie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na to właśnie rozstrzygnięcie. Podkreślić należy, że skarga do sądu administracyjnego przysługiwać będzie stronie od postanowienia w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych wydanego przez organ egzekucyjny na skutek wniesionego przez stronę zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 23 ust. 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalna.