V SA/Wa 2021/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J.B. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Przedmiotem skargi J. B. jest pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...].06.2011 r. odmawiające przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikro[przedsiębiorstw" objętego Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Pomocy odmówiono w następującym stanie faktycznym : Skarżąca wniosek o przyznanie pomocy w ramach w/w działania złożyła w dniu [...].07.2010 r. Ponieważ wniosek zawierał braki, pismem z dnia 15.10.2010 r. została wezwana do uzupełnienia wniosku w terminie 21 dni od dnia otrzymania pisma o wymienione w nim szczegółowo dokumenty i wyjaśnienia. Skarżąca uzupełniła wniosek w dniu 17.11.2010 r. Ponieważ w ocenie organu nie wszystkie uchybienia zostały usunięte w wyniku pierwszego wezwania, do strony skierowano drugie pismo , w którym wymieniono następujące uchybienia wymagające uzupełnienia : 1. dostarczenie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę – oryginał lub kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez notariusza lub organ który wydał decyzję lub pracownika ARiMR; 2. wyjaśnienia z jakich usług będzie miała strona przychody, jeśli w planowanym do wybudowania budynku kategorii II, nie można świadczyć usług zakresie organizacji kursów i szkoleń historycznych zgodnie z podejmowanym kodem PKD. Wskazano także, że dostarczona przez skarżącą decyzja polegająca na przebudowie z rozbudową budynku gospodarczego na spichlerz z ekspozycją przyrodniczo – historyczną jest sklasyfikowana w kategorii II obiektu budowlanego zgodnie z prawem budowlanym – czyli budynek będzie służył gospodarce rolnej, a nie podejmowanej działalności gospodarczej sklasyfikowanej pod kodem PKD 85.59.Z. Strona została poproszona o dostarczenie poprawnej ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę/ przebudowę/rozbudowę z odpowiednią do podejmowanego kodu PKD kategorią budynku. Strona została też poinformowana, że nie dostarczenie poprawnych dokumentów lub nie złożenie wyjaśnień w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma spowoduje odmowę przyznania pomocy. Termin ten na wniosek strony został przedłużony do dnia 12.02.2011 r. Następnie termin ten został ponownie przedłużony do 12.03.2011r. W dniu 9 lutego do Agencji została złożona decyzja Starosty [...] z [...] lutego 2011 r. zmieniająca decyzję z [...] listopada 2010 r. dotyczącą przebudowy i rozbudowy budynku gospodarczego na spichlerz z ekspozycją przyrodniczo-historyczną oraz utwardzenie placu manewrowego w m. M. gm. K. na działce o nr ewid. [...] w punktach dotyczących kategorii obiektu oraz uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Została zmieniona kategoria budynku z kategorii II na kategorię II/IX. Pismem z dnia [...].06.2011 r. J. B. została powiadomiona o odmowie przyznania pomocy. W uzasadnieniu pisma Agencja wyjaśniła, że w piśmie [...] z dnia [...].12.2010 r,. strona została poproszona o dostarczenie decyzji pozwolenia na budowę dotyczącej przebudowy z rozbudową budynku gospodarczego na spichlerz z ekspozycją przyrodniczo – historyczną sklasyfikowanej w odpowiedniej kategorii obiektu budowlanego w stosunku do podejmowanego kodu PKD 85.59. B "Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane" zgodnie z prawem budowlanym (poprzednia decyzja klasyfikowała budynek w kategorii II – czyli służący gospodarce rolnej). W odpowiedzi na w/w pismo strona dostarczyła nową decyzję pozwolenie na budowę dotyczącą przebudowy z rozbudową budynku gospodarczego na spichlerz z ekspozycją przyrodniczo – historyczną kategorii II i IX. W uzasadnieniu wydanej decyzji wyjaśniono, że strona wystąpiła o zmianę decyzji [...] z dnia [...] listopada 2010 roku, wydanej przez Starostę [...], gdyż realizowana inwestycja ze względu na swoje przeznaczenie związane prowadzeniem edukacji przyrodniczo – historycznej posiada kategorię obiektu zaliczanego do budynków kultury, nauki i oświaty co wymaga pozwolenia na użytkowanie obiektu. W związku z powyższym organ postanowił zmienić wcześniej wydaną decyzję o pozwolenie na budowę w punkcie dot. kategorii obiektu oraz uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie c obiekt budowlanego. Agencja wyjaśniła też, że po otrzymaniu w/w decyzji z przytoczonym uzasadnieniem zmiany, przeprowadziła konsultacje telefoniczną z pracownikiem starostwa prowadzącym sprawę celu ustalenia jakie nastąpiły zmiany w projekcie budowlanym w związku ze zmianą kategorii obiektu. W odpowiedzi Agencja otrzymała informację, iż zmienioną decyzję wydano na wniosek Beneficjenta bez jakichkolwiek zmian w projekcie. W związku z dostarczeniem zmienionej decyzji z dwoma kategoriami obiektu, bez dostarczenia zaktualizowanego projektu budowlanego z podziałem na część usługową - budynki kultury, nauki i oświaty (koszty kwalifikowane) i rolniczą (koszty niekwalifikowane), nie ma – w ocenie Agencji - możliwości przeprowadzenia oceny ekonomicznej i formalnej projektu. W związku z powyższym sekcja IV, V, VII wniosku dotycząca finansowania operacji jest przekłamana, ponieważ w kosztach kwalifikowanych ujęte są również koszty niekwalifikowane. Przyznanie wnioskowanej kwoty pomocy wiązałoby się więc z dofinansowaniem operacji, która nie podległa temu działaniu. Powyższe braki powodują brak możliwości zweryfikowania wniosku i [...] Oddział Regionalny ARiMR z powołaniem się na § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.). Pismem z dnia 30.06.2011 r. J. B. wezwała Agencję do usunięcia naruszenia prawa. Wskazała, że jej zdaniem usunęła wszystkie braki wniosku o przyznanie pomocy w wyznaczonych przez Agencję terminach. Pismem z dnia [...].08.2011r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała skarżącą, że w postępowaniu dotyczącym wniosku o przyznanie pomocy nie doszło do naruszenia prawa. Agencja podtrzymała wszystkie argumenty zaprezentowane w piśmie z [...].06.2011 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. B. domagała się uchylenia zaskarżonej "decyzji" w całości oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania . Zaskarżonej "decyzji" zarzuciła : - naruszenie przepisu § 18 rozporządzenia Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 139, poz. 883 z późn. zm.) poprzez uznanie, że skarżąca nie usunęła wszystkich braków terminie, podczas gdy skarżąca zgodnie z treścią wezwań oraz załączoną instrukcją wypełniła nałożone przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zobowiązania. - naruszenie przepisu art. 84 § 4 kpa, art. 75 § 1 kpa, art. 80 kpa..poprzez wyjaśnienie sprawy w sposób niedostatecznie wnikliwy, polegający na pominięciu okoliczności, iż ocena wniosku wymagała wiadomości specjalnych, - naruszenie przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., albowiem organ administracji nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony, - naruszenie przepisu art. 77 § 1 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz błędnym ustaleniu stanu faktycznego przez organ, a mianowicie błędnym ustaleniu, że skarżąca prowadzić będzie w budynku, którego dotyczy inwestycja działalności w zakresie produkcji rolnej, co w konsekwencji wpłynęło na stanowisko organu, że brak jest podstaw do zakwalifikowania budynku – spichlerza, jako obiektu służącego działalności edukacyjnej (obiekt kat. IX); - naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia zajętego przez organ stanowiska. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wyjaśniła, że jej zdaniem zasadniczą przyczyną wadliwości zaskarżonej decyzji jest błędne przyjęcie przez organ, że skarżąca. przedmiotowym budynku będzie prowadzić zarówno działalność rolniczą oraz działalność związaną z ekspozycją przyrodniczo–historyczną zgodnie klasyfikacją obiektów budowlanych stanowiącą załącznik do ustawy – Prawo budowlane. Starostwo Powiatowe wydając pozwolenie budowlane określa kategorię budynku biorąc pod uwagę funkcje, które ma dany budynek. Przy czym funkcję budynku określa projekt budowlany. W oparciu o projekt budowlany Starostwo ustala kategorię budynku. W przedmiotowej sprawie projekt budowlany określał jednoznacznie funkcje budynku. Już strona tytułowa wskazuje, że przebudowa dotyczyła budynku gospodarczego – spichlerza z ekspozycją przyrodniczo– historyczną oraz utwardzenia placu manewrowego. Opis planu zagospodarowania terenu również jednoznacznie wskazywał, że w budynku znajdować się będzie ekspozycja. Dokumenty te w sposób jednoznaczny wskazywały, że obiekt przeznaczony: był w całości na działalność edukacyjną. Projekt budowlany nie zakładał prowadzenia działalności rolniczej, mimo że przyporządkowano budynek również do kategorii II, obejmującej budynki służące gospodarce rolnej. W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie organu odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64, poz. 427 ze zm.) stanowi § 18 ust. 5 Rozporządzenia z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 139, poz. 883 ze zm.). Zgodnie z jego treścią jeśli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje, iż z treści § 18 rozporządzenia z dnia 17 lipca 2008 r. jednoznacznie wynika obowiązek organu "wyłowienia" w toku weryfikacji wniosku wszystkich jego braków (objętych ustępem 3) przed wezwaniem wnioskodawcy, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponowne wezwanie przewidziane w § 18 ust. 4 pkt 2 może dotyczyć wyłącznie braków już stronie wskazanych w pierwszym wezwaniu do ich usunięcia. Dopiero, gdy strona była dwukrotnie wezwana do usunięcia tego samego braku i po kolejnym wezwaniu powstała sytuacja, iż wnioskodawca nadal nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy w oparciu o § 18 ust. 5 Rozporządzenia z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw ". Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, w uzasadnieniu odmowy przyznania pomocy w odniesieniu do niniejszego wniosku wskazano na istnienie przesłanki zawartej w cytowanym powyżej § 18 ust. 5 rozporządzenia z dnia 17 lipca 2008 r., polegającej na nieusunięciu wszystkich braków w terminie pomimo ponownego wezwania. Jest to w ocenie Sądu stanowisko całkowicie prawidłowe i znajduje oparcie w dokumentacji przesłanej do Sądu wraz ze skargą. Skarżąca przedstawiła decyzję dot. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku spichrza na obiekt z ekspozycją przyrodniczo-historyczną , z której wynika, że budynek ten ma kategorię II/IX tj. jest budynkiem o charakterze rolniczym oraz kategorii IX – budynki kultury, nauki i oświaty ( wg klasyfikacji będącej załącznikiem do ustawy z dnia 7.07 1994 r. Prawo budowlane publ. t.j. Dz.U.z 2010 Nr 243 poz.1623 ze zm. ). Należy podkreślić, że zgodnie z § 10 rozporządzenia pomoc jest przyznawana na operację: 1) spełniającą wymagania określone w Programie, w szczególności uzasadnioną ekonomicznie, w tym pod względem jej kosztów, oraz zapewniającą osiągnięcie i zachowanie celu działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw"; 2) która nie jest finansowana z udziałem innych środków publicznych; 3) obejmującą wyłącznie inwestycje związane z podjęciem lub wykonywaniem działalności gospodarczej w zakresie: a) określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia stanowiącym wykaz działalności gospodarczych, w których zakresie może być przyznana pomoc, b) wytwarzania produktów energetycznych z biomasy; 4) (uchylony); 5) która będzie realizowana w jednym albo dwóch etapach; 6) o planowanej wysokości kosztów kwalifikowalnych powyżej 20 tys. zł. § 11 ust. 1 rozporządzenia definiuje z kolei koszty kwalifikowane – są to koszty budowy lub modernizacji obiektów budowlanych, jak również zakupu niezbędnego sprzętu i wyposażenia oraz ogólne które są bezpośrednio związane z przygotowaniem i realizacją operacji. Jak wynika z cytowanego przepisu pomoc może być przyznana wyłącznie na ściśle określone cele i wobec powyższego nie mogą być finansowane działania wykraczające poza nie. Skoro skarżąca zadeklarowała prowadzenie określonej działalności to refundacja kosztów może nastąpić tylko na cele bezpośrednio związane z tą działalnością. Sposób użytkowania obiektu budowlanego określa z kolei ustawa Prawo budowlane. Zgodnie z art. 71 ust. 2 zmiana sposobu użytkowania obiektu wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Gdy zmiana wymaga dokonania robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę organ określa zmianę w pozwoleniu na budowę – tak jak to miało miejsce w sprawie niniejszej. Należy jeszcze raz podkreślić, że to do kompetencji Starosty [...] należało ustalenie kategorii budynku , a tym samym sposobu jego użytkowania, a nie do Agencji. To na skarżącej spoczywał obowiązek dostarczenia poprawnej decyzji, z której w sposób nie budzący wątpliwości wynikałby sposób użytkowania budynku. Taki obowiązek nakłada na ubiegającego się o przyznanie pomocy art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, zgodnie z którym strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Należy także podkreślić, że ścisłe informacje w tym przedmiocie znajdują się także w Instrukcji wypełniania wniosku o pomoc ( por. zapisy na stronach 22 i 42 ). Zarzuty skarżącej dot. naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego także nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art.22 ust. 3 powyższej ustawy do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Także rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy nie następuje w formie decyzji administracyjnej - zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Z powyższych względów należy uznać, że Agencja miała podstawy do odmowy przyznania skarżącemu pomocy w ramach wnioskowanego działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" i na podstawie art. 151 p.p.s.a skarga została oddalona.