V SA/Wa 2024/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi N. w O. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia ... czerwca 2012 r. nr ... w przedmiocie przyznania dotacji podmiotowej na utrzymanie potencjału badawczego w 2012 r..; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz N. w .kwotę ... tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Po rozpatrzeniu wniosku N. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia ... lutego 2012 r. Nr ..., mocą której przyznano dotację podmiotową w wysokości ... na utrzymanie potencjału badawczego w 2012 r. tenże organ decyzją z dnia ... czerwca 2012 r. nr ... utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu decyzji z dnia ... czerwca 2012 r. przywołano następujące okoliczności: Zdaniem wnioskodawcy, przy ustalaniu dotacji bazowej błędnie zastosowano algorytm podziału dotacji określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę na finansowanie działalności statutowej (Dz.U. Nr 218, poz. 1438, z późn.zm.), zamiast zastosowania § 6 ust. 3 c ww. rozporządzenia., Zdaniem jednostki, do wyliczenia dotacji na utrzymanie potencjału badawczego, zamiast dotacji bazowej z roku poprzedniego należy przyjąć iloczyn liczby pracowników N. i średniej dotacji w jednostce tego samego rodzaju posiadającej taką samą kategorię i prowadzącej działania w tej samej dziedzinie. Podkreślono, że w opinii C. , podstawową dla sprawy okolicznością faktyczną było – dokonane na podstawie § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2011 r. w sprawie połączenia Instytutu Problemów Jądrowych im. A. Sołtana oraz Instytutu Energii Atomowej POLATOM (Dz.U. Nr 173, poz. 1032) – włączenie I. do I., wraz ze zmianą nazwy na N. oraz przejęciem mienia, należności i zobowiązań oraz pracowników włączanego I.. Wskazano ponadto, że wnioskodawca powołuje się na, opinię prawną z dnia 10 marca 2012 r., w której wskazuje się, iż spełnione zostały przesłanki zastosowania § 6 ust. 3 c ww. rozporządzenia tj. połączenie poprzez włączenie istniejących instytutów badawczych oraz ustalenie kategorii naukowej dla nowo powstałej jednostki, która nastąpiła przez pośrednie przypisanie ... w akcie normatywnym o mocy powszechnie obowiązującej, kategorii posiadanej przez I.. Organ przypomniał, że zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U., Nr 96, poz. 615 z późn. zm.) wniosek został skierowany do Zespołu Odwoławczego, który wyraził opinię, iż zaskarżona decyzja powinna zostać przekazana do ponownego rozpatrzenia przez właściwy zespół, o którym mowa w art. 52 ust. 1 i 3 ww. ustawy o zasadach finansowania nauki. Zgodnie z opinią Zespołu Odwoławczego sprawa została skierowana do ponownego rozpatrzenia przez Zespół Specjalistyczny Nauk Technicznych i Ścisłych do spraw oceny wniosków o przyznanie środków finansowych na działalność statutową. Na posiedzeniu w dniu ... maja 2012 r. Zespół wyraził opinię, że decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia ... lutego 2012 r. Nr ... jest zasadna. W ocenie Zespołu wysokość dotacji ustalono zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę na finansowanie działalności statutowej. Odnosząc się do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ podniósł, że decyzja o przyznaniu dotacji podmiotowej na utrzymanie potencjału badawczego w 2012 r. jest zgodna z obowiązującymi procedurami oraz zasadami przyjętymi w ustawie oraz w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę na finansowanie działalności statutowej. Stanowisko strony dowodzące o przyznaniu kategorii N. jako nowo powstałej jednostce, jest nieuprawnione. Zgodnie z art. 47 ww. ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, kategorię naukową przyznaje minister właściwy do spraw nauki w drodze decyzji, po wcześniejszej ocenie parametrycznej, przeprowadzonej przez Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych. Tylko w takim trybie możliwe jest ustalenie kategorii dla jednostki naukowej. Przepis § 6 ust. 3c rozporządzenia, ma zastosowanie w przypadku spełnienia łącznie dwóch przesłanek: - połączenia jednostek; - ustalenia kategorii dla tak powstałej nowej jednostki; O ile nie budzi wątpliwości organu spełnienie pierwszej z wymienionych przesłanek, to jednak w omówionym przypadku nie nastąpiło ustalenie kategorii dla nowej jednostki. Przeciwnie, po włączeniu I. do I. jednostka zachowała dotychczasową kategorię. Zastosowanie § 6 ust. 3 c rozporządzenia byłoby możliwe gdyby Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych dokonał ponownej oceny jednostki naukowej, a Minister wydał decyzję ustalająca nową kategorię dla N.. Zdaniem organu § 6 ust. 3 c rozporządzenia odnosi się do jednostki nowo ustalonej. Z treści 6 ust. 3 c nie wynika, że jednostka, do której włączono inną jednostkę, zachowuje dotychczasową kategorię, wynika natomiast, że jednostka powinna zostać poddana na nowo kompleksowej ocenie, czego efektem powinno być ustalenie nowej kategorii, która może być różna aniżeli przyznana poprzednio. W myśl § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia, jednostka taka powinna złożyć wniosek o przyznanie środków finansowych na działalność statutową w terminie 60 dni od dnia jej utworzenia. Zgodnie z § 6 ust.3 c, tylko w stosunku do takiej jednostki mają zastosowanie przepisy określone w § 6 ust. 3a i 3b. Organ wskazał, że w przypadku jednostki, do której włączono inną jednostkę, bez ustalenia nowej kategorii, stosuje się algorytm określony w załączniku nr 2 do ww. rozporządzenia. Wyjaśniono jednocześnie, że w budżecie państwa ze środków finansowych przeznaczonych na naukę wydzielono kwotę w wysokości ... zł., przeznaczoną na dotację bazową dla jednostek naukowych w 2012 r. ze środków tych ... zł., stanowi łączna kwota przeniesienia 80% dotacji bazowej otrzymanej przez jednostki naukowe w 2011 r. i kwota wynikająca z uwzględnienia dla ... jednostek naukowych – zamiast dotacji bazowej z 2011 r. – iloczynu liczby pracowników tych jednostek i średniej dotacji przypadającej na jednego zatrudnionego przy prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych w grupie jednostek posiadających tę samą kategorię naukową, prowadzących badania w tej samej dziedzinie i należących do tego samego rodzaju jednostek zgodnie z § 6 ust, 3 a rozporządzenia). Pozostałą część środków w wysokości ... zł. podzielono pomiędzy ... jednostki naukowe według wzoru uwzględniającego: - współczynnik uzależniony od kategorii jednostki; - współczynnik przypisany rodzajowi jednostki naukowej; - współczynnik kosztochłonności badań w poszczególnych dziedzinach nauki i sztuki; - podane przez jednostkę naukową dane dotyczące liczby osób w jednostce naukowej zatrudnionych przy prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych na podstawie stosunku pracy w danym roku, dla których ta jednostka jest podstawowym miejscem pracy. Decyzję opisaną powyżej zaskarżyło N. w O. zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego - § 6 ust. 3c w związku z ust. 3a i 3b rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę na finansowanie działalności statutowej (Dz. U. Nr 218, poz. 1438 z późn. zm. w związku z § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2011 r. w sprawie połączenia Instytutu Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana oraz Instytutu Energii Atomowej POLATOM (Dz.U. Nr 173, poz. 1032). Podnosząc powyższe skarżący wniósł o: 1/ uchylenie zaskarżonej decyzji w części – w zakresie odmowy przyznania dotacji wynikającej z § 6 ust. 3c Rozporządzenia kwocie dotacji podmiotowej przewyższającej kwotę przyznaną decyzją z dnia ... lutego 2012 r., utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją; 2/ zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że podstawową dla sprawy okolicznością faktyczną było dokonane, ze skutkiem na dzień 1 września 2011 r. włączenie do I. I. – wraz ze zmianą nazwy I. na N. oraz przejęciem praw i obowiązków, jak również wszystkich pracowników ... Skarżący przypomniał, że w zaskarżonej decyzji przyznano, że spełniona została pierwsza z dwóch przesłanek zastosowania przepisu § 6 ust. 3 c Rozporządzenia, tj. połączenie jednostek, jednakże nie została spełniona druga przesłanka w postaci ustalenia kategorii dla tak powstałej nowej jednostki – co mogłoby nastąpić jedynie w trybie określonym w art. 47 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, tj. w trybie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego po przeprowadzeniu ponownej oceny jednostki naukowej przez Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych. Stwierdzono, że prawidłowo zatem zastosowano algorytm określony w załączniku Jednak zdaniem skarżącego, przepis § 6 ust. 3 c Rozporządzenia nie dotyczy "nowej jednostki" (w przedmiotowej sprawie, nie doszło do powstania nowej jednostki, wobec włączenia I. do I.) i nie może być interpretowany w sposób uniemożliwiający jego zastosowanie, a zarazem nie uwzględniający treści innych przepisów., mianowicie § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2011 r., na mocy którego nastąpiło włączenie I. do I. wraz ze wszystkimi tego skutkami; (N. stanowi jedynie nową nazwę tego Instytutu). Skutkiem włączenia (zdaniem Skarżącego) nastąpiło ex lege ustalenie dla całości I. kategorii posiadanej przez Instytut – przy czym wobec długotrwałości procedur, i tak nie byłoby możliwe uzyskanie przez N. ustalenia nowej kategorii w trybie wskazanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Argumentem za uznaniem takiej niemożliwości może być także brzmienie § 2a ust. 2 Rozporządzenia, dodanego rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 kwietnia 2012 r. (Dz. U. poz. 532):"Do przyznania środków finansowych na działalność statutową dla jednostek naukowych powstałych w wyniku połączenia istniejących jednostek lub jednostek, do których włączono inną jednostkę albo jednostki, do dnia przyznania tej jednostce kategorii naukowej przyjmuje się kategorię naukową najwyższą z posiadanych przez te jednostki". Jednocześnie Skarżący podnosi, że nie jest w stanie wskazać prawidłowej, jego zdaniem, kwoty dotacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż ustawa z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. Nr 96, poz. 615) przyznaje zdolność procesową w zakresie występowania o przyznanie dotacji na finansowanie działań naukowych jednostkom naukowym, prowadzącym w sposób ciągły badania naukowe. Skarżąca jest taką jednostką a zatem posiada zdolność procesową zarówno do występowania w swoim imieniu przed organami administracji jak i przed sądami administracyjnymi w zakresie roszczeń wynikających z powyższej ustawy. Jak wynika z treści art. 13 ust. 1 ww. ustawy, przyznanie dotacji podmiotowej na utrzymanie potencjału badawczego jednostki naukowej następuje w drodze decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na podstawie wniosku uprawnionego podmiotu i po zasięgnięciu opinii właściwego zespołu powoływanego corocznie stosownym zarządzeniem Ministra. W niniejszej sprawie wysokość dotacji została ustalona przez organ w oparciu o algorytm określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę na finansowanie działalności statutowej (Dz.U. Nr 218, poz. 1438). Przypomnieć należy, że Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę na finansowanie działalności statutowej, które stanowiło podstawę prawną ustalenia wysokości dotacji, wydane zostało w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki. Zgodnie z treścią art. 19 ust. 7 ww. ustawy, minister właściwy do spraw nauki określi w drodze rozporządzenia, kryteria i tryb przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na cele określone w ust. 1 – mając na uwadze ocenę dotychczasowej działalności jednostki naukowej, a także prawidłowość wykorzystania wcześniej przyznanych środków finansowych na naukę oraz uwzględniając priorytetowe finansowanie jednostek naukowych kategorii A+. W § 6 ust. 1 wydanego na podstawie powyższej delegacji ustawowej rozporządzenia wykonawczego Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego określił, że przy przyznawaniu środków finansowych na utrzymanie potencjału badawczego uwzględnia się ocenę wniosku sporządzoną przez zespół oraz następujące kryteria: 1/ liczbę osób, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, zatrudnionych w jednostce naukowej przy prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych na podstawie stosunku pracy, dla których jednostka ta jest podstawowym miejscem pracy, wskazanym w pisemnym oświadczeniu pracownika złożonym pracodawcy: a. w przypadku uczelni – będących pracownikami, o których mowa w art. 108 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 27 lipca 005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.); b. w przypadku jednostek naukowych Polskiej Akademii Nauk – będących pracownikami, o których mowa w art. 87 pkt 1,2 i 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. Nr 96, poz. 619); c. w przypadku instytutów badawczych – będących pracownikami, o których mowa w art. 39 ust.1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.U. Nr 96, poz. 618); d. w przypadku pozostałych jednostek naukowych – będących pracownikami zatrudnionymi na stanowiskach związanych z prowadzeniem badań naukowych lub prac rozwojowych; 2/ kategorię jednostki naukowej, przyznaną na podstawie oceny jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej, dokonanej przez Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych; 3/ rodzaj jednostki naukowej określony zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy; 4/ współczynnik kosztochłonności badań dla dziedziny, w której jednostka prowadzi badania naukowe, z uwzględnieniem rodzaju jednostki naukowej, ogłaszany w formie komunikatu w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Ministra. W ustępie 2 § 6 rozporządzenia wskazano, że zespół dokonuje oceny wniosku w zakresie przedstawionych do realizacji zadań badawczych, ujętych w planie zadaniowym jednostki, prawidłowości i zasadności wydatkowania wcześniej przyznanych środków na działalność statutową, a także analizy przedstawionych przez jednostkę danych w zakresie, o którym mowa w ust. 1. Zgodnie natomiast z ustępem 3 § 6 ww. rozporządzenia jednostka naukowa otrzymuje dotację przeznaczoną na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem potencjału badawczego, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. a-f ustawy, zwaną dalej "dotacją bazową"., której wysokość ustala się zgodnie z algorytmem określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia. W ocenie Sądu, w sytuacji gdy w rozporządzeniu Minister postanowił, że wysokość dotacji ustalana jest zgodnie z algorytmem określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia, to algorytm ten powinien stanowić odzwierciedlenie kryteriów oceny wniosku wskazanych w ustawie oraz sprecyzowanych w rozporządzeniu wykonawczym. Zawarty w załączniku nr 2 do rozporządzenia algorytm ustalania wysokości dotacji został natomiast tak skonstruowany, że głównym elementem wpływającym na wysokość dotacji jest współczynnik przeniesienia, którego podstawą jest dotacja otrzymana przez jednostkę w roku poprzednim. Takie ukształtowanie algorytmu, w oparciu o który ustalana jest dotacja oznacza, że są w nim uwzględnione w sposób tylko marginalny, kryteria wskazane w ustawie oraz w rozporządzeniu wykonawczym, a główne znaczenie ma to, jaką dotację jednostka otrzymała w roku poprzednim. W ocenie Sądu taki sposób skonstruowania algorytmu podziału środków oznacza, że doszło do przekroczenia w rozporządzeniu wykonawczym delegacji ustawowej z art. 19 ust. 7 ustawy, gdyż wysokość dotacji przyznawanej jednostkom naukowym została uzależniona w głównej mierze od kryterium pozaustawowego. Zatem rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie dotacji organ nie może ograniczyć się jedynie do wyliczenia kwoty dotacji wynikającej z algorytmu, albowiem wydana w oparciu jedynie o takie kryterium decyzja (nawet przy założeniu, iż organ w uzasadnieniu podałby wszystkie dane liczbowe niezbędne do obliczenia kwoty przyznanej dotacji) jest niezgodna z kryteriami ustawowymi, których algorytm nie uwzględnia. Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie podkreślał w swoim orzecznictwie, że rozporządzenie może być wydane wyłącznie na podstawie wyraźnego, a więc nie opartego tylko na domniemaniu lub na wykładni celowościowej, szczegółowego upoważnienia ustawy, w granicach tego upoważnienia i w celu wykonania ustawy (vide: uzasadnienie wyroku TK z dnia 6 marca 2002 r., sygn. P 7/00, OTKZU nr 2/A/2002, poz. 13). Podstawowe akty prawne mogą zatem zawierać takie uregulowania, które stanowią dopełnienie regulacji zastrzeżonej do materii ustawowej, pod warunkiem, że spełniają wymagania określone w art. 92 ust. 1 Konstytucji. W ocenie Sądu, skoro ustawodawca w art. 19 ust. 7 ustawy o zasadach finansowania nauki nie wskazał, że przy określaniu kryteriów i trybu przyznawania dotacji należy mieć na uwadze wysokość przyznawanych wcześniej danej jednostce naukowej środków finansowych to niedopuszczalne było takie skonstruowanie algorytmu podziału środków w przepisie wykonawczym , że głównym elementem wpływającym na wysokość dotacji jest współczynnik przeniesienia, którego podstawą jest dotacja otrzymana przez jednostkę w roku poprzednim. Taki sposób skonstruowania algorytmu oznacza, że regulacja zawarta w załączniku nr 2 do rozporządzenia wykraczała poza regulację ustawową. A zatem należy stwierdzić, że załącznik nr 2 do rozporządzenia wykonawczego, obowiązujący w dniu wydania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, pozostaje w sprzeczności z ustawą o zasadach finansowania nauki, a co za tym idzie – nie powinien być stosowany. Należy jednocześnie zaznaczyć, że zgodnie z konstytucyjną zasadą praworządności, ustanowioną w art. 7 Konstytucji RP" organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". Działanie na podstawie prawa oznacza między innymi, działanie na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dniu wydawania decyzji administracyjnej. Podkreślenia wymaga, że organ jest zdania, iż algorytm określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia stosuje się także w przypadku jednostki do której włączono inną jednostkę, a więc w sytuacji z jaką mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Zdaniem sądu powyższe stanowisko nie zasługuje na akceptację. Skarżący jest podmiotem powstałym na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2011 r. w sprawie połączenia Instytutu Problemów Jądrowych imienia Andrzeja Sołtana oraz Instytutu Energii Atomowej POLATOM (Dz. U. nr 173 z 2011 r., poz. 1032). Z § 1 ust. 1 i 2 tegoż rozporządzenia wynika że: 1/. Z dniem 1 września 2011 r. łączy się następujące instytuty badawcze: - Instytut Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana z/s w Otwocku-Świerku (...) - Instytut Energii Atomowej POLATOM z/.s Otwocku – Świerku (...) 2/ Połączenie instytutów o których mowa powyżej następuje przez włączenie Instytutu Energii Atomowej POLATOM do Instytutu Problemów Jądrowych imienia Andrzeja Sołtana. Instytut Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana po włączeniu Instytutu Energii Atomowej POLATOM otrzymał nazwę "Narodowe Centrum Badań Jądrowych" (§ 3 w/w rozporządzenia).Taki też podmiot jest stroną w niniejszej sprawie. W związku z powyższym organ ponownie rozpoznając sprawę rozważy potrzebę zastosowania w stosunku do skarżącego § 2 a ust. 2 Rozporządzenia Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 listopad 2010 r. w sprawie kryteriów i trybu (...) – Dz.U. nr 218 z 2010 r., poz. 1438. Przepis ten stanowi, że do przyznania środków finansowych na działalność statutową dla jednostek naukowych powstałych w wyniku połączenia istniejących jednostek lub jednostek do których włączono inną jednostkę albo jednostki do dnia przyznania tej jednostce kategorii naukowej przyjmuje się kategorię naukową najwyższą z posiadanych przez te jednostki. Dopóki więc nie zostanie przyznana dla skarżącego nowa kategoria naukowa dopóty w jego przypadku należy przyjąć tę kategorię, która była wyższa z tych które przyznano wcześniej I. i I. Zdaniem sądu organ w sposób wadliwy interpretuje także znaczenie i zastosowanie § 6 ust. 3 c w/w rozporządzenia. Przepis ten wskazuje, że w przypadku ustalenia kategorii dla jednostki naukowej powstałej w wyniku podziału istniejącej jednostki naukowej lub wydzielenia z takiej jednostki albo jednostki powstałej w wyniku połączenia istniejących jednostek lub włączenia do istniejącej jednostki naukowej przepisy ust. 3a i 3b stosuje się tylko raz do ustalenia dotacji bazowej na rok następujący po roku w którym ustalono kategorię dla tej jednostki. Organ nie zauważa jednak, że w przypadku skarżącego nie ustalono jeszcze kategorii naukowej co oznacza, iż w stosunku do niego powyższy przepis nie może mieć zastosowania. W przypadku skarżącego powinna być bowiem przyjęta (nie ustalona) kategoria naukowa zgodnie z regułami określonymi w § 2a ust. 2 w/w. rozporządzenia. Powyższe oznacza, iż teza skarżącego jakoby skutkiem włączenia I. do I. było ustalenie dla skarżącego ex lege wyższej kategorii naukowej jest zasadna w sytuacji kiedy skarżący nie uzyskał jeszcze nowej kategorii naukowej. Do tego bowiem czasu kategorią obowiązującą w jego przypadku jest ta która wynika z reguł przyjętych w § 2a ust. 2 w/w. rozporządzenia. Zdaniem sądu zważywszy na treść zaskarżonej decyzji nie było możliwe uchylenie jej w części (zgodnie z wnioskiem skarżącego),jako że utrzymywała ona w mocy poprzedzającą ją decyzję organu z dnia ... lutego 2012 r. Uchylenie jej w całości nie narusza jednak zasady zakazu orzekania na niekorzyść skarżącego (art. 134 § 2 p.p.s.a.) jako, że w obrocie prawnym pozostaje decyzja organu z dnia ... lutego 2012 r. przyznająca mu dotację (chociaż zdaniem skarżącego w wysokości zbyt małej). Poprawność powyższego potwierdza sam skarżący, który na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Rozpoznając sprawę ponownie organ weźmie pod uwagę powyższe. Podstawą wyroku jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.