V SA/Wa 2032/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia ... lipca 2011 r. Nr ... w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W dniu ... sierpnia 2011 r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z ... lipca 2011 r. Pismem z dnia ... października 2011 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wskazując, iż w przypadku wydalenia na terytorium G. stanie się on wraz z rodziną obiektem szeregu prześladowań, w tym zostanie uwięziony i poddany przemocy fizycznej. W przypadku opuszczenia przez Skarżącego terytorium Polski powstaną trudne do odwrócenia skutki, gdyż w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji osoba, która ubiega się o nadanie statusu uchodźcy nie będzie się już znajdowała na terytorium Polski, lecz na terenie państwa, z którego uciekła przed prześladowaniami. W konsekwencji zostanie pozbawiona możliwości uzyskania statusu uchodźcy i korzystania z praw z niego wynikających. Po wydaleniu Skarżący i jego rodzina doznają wymiernej szkody, gdyż zostaną ze strony aparatu państwa oraz obywateli narażeni na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia oraz wolności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy, iż zaskarżona decyzja Rady do Spraw Uchodźców z ... lipca 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w zakresie wydalenia cudzoziemca i jego żony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, iż nie zachodzą w stosunku do nich okoliczności do udzielenia zgody na pobyt tolerowany jest decyzją, która nadaje się do wykonania. Powołując orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2006r., o sygn. akt II OZ 501/06 należy wyjaśnić, iż przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powyższym przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przymusowe opuszczenie terytorium Polski przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego uniemożliwiłoby Skarżącemu skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu, a w razie uwzględnienia skargi nie zostanie udzielona konwencyjna ochrona międzynarodowa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.