V SA/Wa 2038/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA - Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. [...] C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się ; postanawia: -oddalić wniosek. W dniu 24 listopada 2009 r. N. [...] C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.] - zwanej dalej p.p.s.a.- wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl §3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 §3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego. Z kolei nie każda strata materialna, stanowi "znaczną szkodę" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, jednakże w żaden sposób wniosku nie uzasadnił, a tym samym nie wykazał istnienia przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, skarżący nie zawarł żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody dla niego samego, nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "szkodę znaczną". Jednocześnie, cudzoziemiec nie podniósł argumentów przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, w ocenie sądu w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ustawy procesowej. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe uwagi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 §3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.