V SA/Wa 204/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2018 r. sprawy ze skargi J.Ś. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. S.o do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR [...] z dnia [...]. 11.2016r. Nr [...]o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...]pażdziernika 2016r. wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] odmawiającej przyznania jednolitej płatności obszarowej i płatności redystrybucyjnej na rok 2015. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 4.05. 2015r. J. S. (Wnioskodawca, Skarżący, Strona) złożył wniosek o przyznanie płatności za rok 2015. Organ wysłał do Strony w dniu 21. 05. 2015r. wezwanie o usuniecie braków. W odpowiedzi Wnioskodawca w dniu 5.06, 2015r. złożył zmianę uzupełniającą braki do wniosku , dodatkowo złożył zmianę do wniosku w celu prawidłowości wypełnionego wniosku o przyznanie płatności na rok 2015 zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku. W dniu 14. 12. 2015r. wysłano do Strony wezwanie do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi – w dniu 30.12. 2015r. złożono korektę wniosku wraz z oświadczeniem. Organ wydał decyzje nr [...] odmawiającą przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz płatności redystrybucyjnej (PR) a przyznającą płatność na zazielenianie w wysokości 4 086, 88 zł. Przedmiotowe gospodarstwo zostało wytypowane metoda analizy ryzyka do kontroli na miejscu metodą foto. W wyniku kontroli przeprowadzonej na miejscu w dniu [...].06.2015r. stwierdzono następujące nieprawidłowości: - na działce rolnej B/B1 (dz. ewidencyjna nr [...]) stwierdzono pow. 1,69 ha, zadeklarowano 1,85; - na działce C/C1 (dz. ew. nr [...]stwierdzono 0,29, we wniosku zadeklarowano 0,43 ha; - na działce D/D1 (dz. ew. [...]) stwierdzono 10,50 ha, zadeklarowano 13,55 ha. W związku z tym, różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a stwierdzoną w wyniku kontroli na miejscu wynosiła 3,35 ha, co stanowiło 24,94 % różnicy między powierzchnią zadeklarowanych (kwalifikowanych) we wniosku o przyznanie płatności na rok 2015 a powierzchnią stwierdzoną . Wnioskodawca złożył wniosek o ponowną kontrolę. W dniu [...].03. 2016r. przeprowadzono w gospodarstwie ponowną kontrolę metodą inspekcji terenowej, która stwierdziła nieprawidłowości: - na działce rolnej B/B1 (dz. ew. [...]) stwierdzono 1,71 ha, we wniosku zadeklarowano 1,85 ha; - na działce C/C1 stwierdzono 0,32 ha , zadeklarowano 0,43 ha; - na działce D/D1 (dz. ew. [...]) stwierdzono 10,81 ha, zadeklarowano 13,55 ha. W związku z powyższym, różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a stwierdzoną po kontroli na miejscu w dniu [...].03. 2016r. wyniosła 2,99 ha. Wnioskodawca złożył oświadczenie, że był obecny podczas kontroli na miejscu ocenia wyniki jako właściwe i prawidłowe i nie wnosi żadnych zastrzeżeń do czynności. Wyniki kontroli na miejscu z dnia [...].03. 2016r. nie zostały uwzględnione w decyzji nr [...] z dnia [...].05. 2016r. W wyniku odwołania Strony, Dyrektor [...] OR ARiMR uchylił decyzję pierwszoinstancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W jego wyniku, Kierownik BP ARiMR decyzją z dnia [...]. 10. 2016r. odmówił przyznania na rok 2015 JPO i PR , a przyznał płatność na zazielenianie w wysokości 4. 196,43 zł. W wyniku złożonego przez Stronę odwołania, po ponownym rozpoznaniu sprawy, Dyrektor [...]OT ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku kontroli ustalono, że łączna powierzchnia kwalifikująca się do przyznania wnioskowanych płatności JPO wyniosła 10,81 ha a rolnik we wniosku zadeklarował 13,55 ha. Tak więc różnica procentowa pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych (kwalifikowanych) we wniosku a powierzchnią stwierdzoną wynosi 21,68% ha. Natomiast powierzchnia po przyznania PR, ustalona przez organ wyniosła 13,79 ha, a deklarowana we wniosku do płatności 17, 78 ha. Więc różnica procentowa w tym wypadku wynosi 21,68%. Z tych powodów – jak wskazał organ – zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06. 2014r., str. 48) jeżeli różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 20%, lecz nie więcej niż 50% powierzchni stwierdzonej, nie przyznaje się pomocy w danym roku, jeżeli chodzi o JPO i PR. W skardze na powyższą decyzję, J. S. sformułował zarzuty personalnie do kilku osób, zarówno pracowników Biura Powiatowego, jak też Oddziału Regionalnego zarzucając im nierzetelne i nieuczciwe prowadzenie jego sprawy. Podkreślił, iż jest osobą uczciwą i dążył do ustalenia prawdy bezwzględnej to znaczy jakie powierzchnie użytków rolnych w liczbach bezwzględnych obowiązują na poszczególnych działkach należących do niego. Jednocześnie przyznał (tak jak w odwołaniu), że był obecny przy czynnościach kontrolnych w dniu [...] marca 2016r i stwierdza, iż kontrola była przeprowadzona rzetelnie i uczciwie oraz że jej wyniki są dla niego wiążące i ostateczne. Jednocześnie wskazał, iż czuje się pokrzywdzony wydaną przez organ decyzją i podkreślił, iż na działkach ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] przeprowadził solidną rekultywację polegającą na odkrzaczaniu, niwelowaniu, regulowaniu stosunków wodnych, odtworzeniu stawów i oczek wodnych, wykonaniem dróg komunikacyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna. Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny biorąc pod uwagę wyniki kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie w dniu [...].03. 2016r metodą inspekcji terenowej, która stwierdziła następujące nieprawidłowości: - na działce rolnej B/B1 (dz. ew. [...]) stwierdzono 1,71 ha, we wniosku zadeklarowano 1,85 ha; - na działce C/C1 stwierdzono 0,32 ha , zadeklarowano 0,43 ha; - na działce D/D1 (dz. ew. [...]) stwierdzono 10,81 ha, zadeklarowano 13,55 ha. W związku z powyższym, różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a stwierdzoną po kontroli na miejscu w dniu [...].03. 2016r. wyniosła 2,99 ha. W wyniku kontroli kontroli ustalono, że łączna powierzchnia kwalifikująca się do przyznania wnioskowanych płatności JPO wyniosła 10,81 ha a rolnik we wniosku zadeklarował 13,55 ha. Tak więc różnica procentowa pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych (kwalifikowanych) we wniosku a powierzchnią stwierdzoną wynosi 21,68% ha. Natomiast powierzchnia po przyznania PR, ustalona przez organ wyniosła 13,79 ha, a deklarowana we wniosku do płatności 17, 78 ha. Więc różnica procentowa w tym wypadku wynosi 21,68%. Skarżący uczestniczył w kontroli w marcu 2016r. i złożył oświadczenie, iż kontrolę i jej wyniki uznaje za właściwe i prawidłowe a do postawy i fachowości osób kontrolujących nie wnosi zastrzeżeń. W odwołaniu zaś Strona przyznała, że błędnie zadeklarowała we wniosku na rok 2015 powierzchnie działek rolnych. Sąd podkreśla, że dla ustalenia prawa do otrzymania płatności podstawowych znaczenie ma rzeczywisty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona uprawa. W niniejszej sprawie podstawą do ustalenia stanu faktycznego istniejącego na gruncie jest raport z kontroli na miejscu. Jest to dokument urzędowy w sprawie i organy mają obowiązek go uwzględnić. Osoby kontrolujące dysponowały odpowiednią wiedzą i urządzeniami pomiarowymi – w odróżnieniu od Skarżącego. Skarżący nie wskazał, w jaki sposób dokonał pomiarów, a wszystko wskazuje na to, że posługiwał się mapami geodezyjnymi Starostwa Powiatowego. Mapy te nie mogą stanowić podstawy do przyznania płatności obszarowych. Co do twierdzenia Strony, że dokonała rekultywacji w wyniku czego do użytkowania rolniczego przywróciła ok. 6 ha należy podnieść, iż z dołączonych do skargi zdjęć nie wynika, jaki teren został zobrazowany, tj. jaka działka ewidencyjna, w jakim obrębie, która z działek rolnych. Jeszcze raz należy podkreślić, że organy słusznie przy rozpoznawaniu wniosku o płatność na rok 2015 wzięły jedynie pod uwagę powierzchnię ustaloną protokołem kontroli z marca 2016r. Dlatego zasadnie zastosowały przepis –to jest art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06. 2014r., str. 48) jeżeli różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 20%, lecz nie więcej niż 50% powierzchni stwierdzonej, nie przyznaje się pomocy w danym roku, jeżeli chodzi o JPO i PR. Wobec tego, należy uznać, że zarzuty zawarte w skardze nie znajdują potwierdzenia i na zasadzie przepisu art. 151 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił.