V SA/Wa 2040/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium RP postanawia - zwrócić skarżącej T.L. wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł. ([...]), z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych pod poz. [...], w dniu [...] listopada 2009 r. W dniu 13 listopada 2009 r. (data nadania) profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie wydalenia z terytorium RP. Jednocześnie uiszczono wpis od skargi w kwocie [...] zł. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2010 r. Sąd odrzucił skargę. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm), należny wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach cudzoziemców 300 zł. Jednocześnie podkreślono, że zgodnie z treścią art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.] pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W związku powyższym, Sąd mając na uwadze, iż w niniejszej sprawie stały wpis sądowy od skargi wynosił 300 zł, zaś profesjonalny pełnomocnik skarżącej uiścił kwotę w wysokości [...] zł, odrzucił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W tej sytuacji, mając na względzie postanowienie Sądu z 4 lutego 2010 r. o odrzuceniu skargi oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.