V SA/Wa 2044/09

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. I. T. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z mężem oraz dwójką dzieci, nie posiada nieruchomości ani przedmiotów wartościowych, posiada oszczędności pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym w wysokości około 600 zł. W rubryce 10 formularza PPF podała, iż miesięczny dochód jej rodziny wynosi około 300 zł, w tym około 100 zł z tytułu "pielęgnacji rodzinnej" oraz około 200 zł z tytułu ukraińskiej renty uzyskiwanej przez jej pełnoletniego syna. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż jej mąż – obywatel Polski – przebywa obecnie w zakładzie karnym, ona sama nie pracuje, nie otrzymuje również zasiłku dla osób bezrobotnych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniosek jest zasadny, bowiem cudzoziemka nie posiada wystarczających dochodów, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Zauważyć należy, iż zarówno ich miesięczna wysokość – według oświadczenia strony około 300 zł – jak również stan środków zgromadzonych na rachunku bankowym nie daje podstaw do przyjęcia twierdzenia, iż cudzoziemka – na której utrzymaniu pozostaje rodzina – jest w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.