V SA/Wa 2047/10

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. H. S. wnosząc skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] czerwca 2010 r., złożyła wniosek (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 8 września 2010 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia rentowego w wysokości 833,42 złotych brutto (719,42 złotych netto) oraz posiada dom o powierzchni 36 m 2. Wskazała, iż renta wystarcza jej jedynie na bieżące wydatki tj. zakup opału, leki i żywność. Z postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 715/08 dotyczącego skarżącej dodatkowo wynika, iż skarżąca zamieszkuje w pokoju znajdującym się w domu stanowiącym własność syna, ponosi opłaty za energię elektryczną, gaz, telewizję, miesięczne wydatki na wyżywienie (300 zł), leki (150 zł), opał (200 zł), pozostałe zaś środki pieniężne przeznacza na ubranie. Wnioskodawczyni wskazała ponadto, iż nie otrzymuje pomocy od rodziny, nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych, rachunków bankowych, lokat ani majątku ruchomego. Nie posiada również nieruchomości rolnych ani gospodarstwa rolnego, bowiem wszystko zostało "zapisane na syna". Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości. Przede wszystkim strona nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.