V SA/Wa 2048/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N S na decyzję Szefa Urzędu do Spraw i Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wizy pobytowej postanawia: -oddalić wniosek. W dniu 29 maja 2008 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw i Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zaś w przypadku nieuwzględnienia wniosku w tym przedmiocie przez organ, wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż cierpi na [...] . Podkreśliła, iż stan zdrowia uniemożliwia jej wyjazd z terytorium RP na B, a także może stanowić istotne zagrożenie dla jej zdrowia. Zaznaczyła, iż w jej sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne uniemożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił cudzoziemce wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] . W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż wstrzymanie wykonania w/w decyzji nie jest dopuszczalne gdyż decyzja z ta nie podlega wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.] - zwanej dalej p.p.s.a.- wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl §3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 §3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego. Z kolei nie każda strata materialna, stanowi "znaczną szkodę" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może jednak dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie kwalifikują się więc z reguły do wykonania wszelkie akty administracyjne mające charakter odmowny, z tym zastrzeżeniem, że odmowny charakter decyzji, nie pozbawia jednak strony skarżącej prawa do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji, W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wydanej przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w trybie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach ( Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 z późn zm.). którą odmówił cudzoziemce udzielenia wizy pobytowej krajowej Zaskarżona decyzja ma niewątpliwie charakter odmowny. Nie zawiera bowiem zobowiązania cudzoziemki do opuszczenia terytorium Polski. Podkreślić należy, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, gdyż brak jest w niej elementów które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (post. z dnia 12.01.2006 r., sygn. akt II OZ 1398/05). Wobec powyższego, w ocenie sądu w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ustawy procesowej. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe uwagi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 §3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.