V SA/Wa 2050/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2015 r, referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek M. P. o przyznanie prawa pomocy ponieważ nie złożył go na urzędowym formularzu "PPF". W dniu 4 grudnia 2014 r. wpłynął do Sądu sprzeciw skarżącego w którym poprosił o przesłanie formularza ,,PPF". Przy piśmie z 11 grudnia 2015 r. przesłano skarżącemu ww. formularz. W dniu 4 stycznia 2016 r. (data nadania) skarżący przesłał wypełniony formularz. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2016 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. Skarżący do dnia dzisiejszego nie odpowiedział na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a. w brzmieniu przed 15 sierpnia 2015 r.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawca w nadesłanym formularzu ,,PPF" wskazał, że mieszka sam, posiada mieszkanie o powierzchni 36 m2. Jego oszczędności na dzień [...] stycznia 2016 r wynoszą 454,33 zł. Natomiast miesięczny dochód to ok. 800 zł. Koszty utrzymania (mieszkanie plus media) to ok. 500 zł. oraz alimenty, które opłaca to 650 zł. Wskazać należy, że mimo wezwania Sądu z dnia 11 stycznia 2016 r. wnioskodawca nie odpowiedział na pytania w nim zawarte oraz nie nadesłał dokumentów, które by pozwoliły na dokonanie oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego. W związku z powyższym należy stwierdzić, że na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia nie sposób dokonać rzetelnej oceny możliwości ponoszenia przez niego kosztów wpisu sądowego od zażalenia i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący nie wyjaśnił: 1. jak przedstawiają się miesięczne wydatki związane z utrzymaniem tj. opłata za mieszkanie i opłaty związane z jego eksploatacją np. gaz, opał oraz opłaty na wyżywienie, ubranie, leczenie. 2. czy posiada on rachunki bankowe osobiste lub firmowe, lokaty bankowe lub oszczędności pieniężne; 3. czy wnioskodawca posiada majątek ruchomy znacznej wartości; 4. czy uzyskuje jakąś pomoc finansową np. od rodziny, znajomych, organizacji społecznych itp. Nie nadesłał następujących dokumentów: 1. zeznania podatkowego PIT za 2013 i 2014 r.; 2. wyciągu z posiadanych kont bankowych wnioskującego; 3. dokumentu z którego wynikałaby wysokości alimentów, które opłaca, 4. innych dokumentów, które mogłyby potwierdzić wykazywaną sytuację materialną. Dokonując rozpoznania wniosku stwierdzić należy, że skarżący mimo wezwania nie nadesłał żądanych dokumentów. W związku z tym nie można ustalić jakie i w jakiej wysokości osiąga dochody oraz na jaki cel ponosi wydatki. W niniejszej sprawie zdaniem Sądu wnioskodawca nie wykazał, iż spełnia ustawowe przesłanki do udzielenia mu prawa pomocy. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.