V SA/Wa 2052/11

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... lipca 2011 r. Nr ... w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy p o s t a n a w i a: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowienia radcy prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.; Skarżąca wystąpiła - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż prowadzi sama gospodarstwo domowe, utrzymuje się z pomocy socjalnej udzielanej cudzoziemcom w wysokości ... zł miesięcznie. W dodatkowym oświadczeniu, złożonym na wezwanie Skarżąca wskazała, iż uiściła opłatę 300 zł wpisu od skargi i podtrzymała wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Ponadto oświadczyła, iż do września 2011 r. pracowała na podstawie umowy zlecenia i zarabiała miesięcznie netto ... zł, obecnie zawarła kolejną umowę zlecenia i będzie zarabiała około ... zł netto. Mieszkanie wynajmuje wraz koleżankami i płaci za nie ... zł. Nie ma innych dodatkowych kosztów związanych z mieszkaniem, na zaspokojenie własnych potrzeb i wydatków życiowych miesięcznie wydaje ... zł, posiada rachunek bankowy, nie posiada większych oszczędności. Na dowód powyższego skarżąca przedstawiła wyciąg z rachunku bankowego od dnia ... września do ... listopada 2011 r. oraz umowę zlecenia z ... lipca 2011 r. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy powinna być zatem stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko ich podstawowe potrzeby życiowe. Zasadność wniosku skarżącej o ustanowienie radcy prawnego rozpatrzono w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Dokonując takiej oceny kierowano się tym, iż skarżąca uzyskuje miesięczne dochody w kwocie około ... zł (z pracy i pomocy socjalnej), a na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych wydaje około ... zł. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych oszczędności pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Ponadto skarżąca uiściła koszty związane z wniesieniem skargi do Sądu – wpis od skargi 300 zł. Należało uznać zatem, iż nie posiada ona wystarczających środków finansowych na opłacenie pomocy profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.