V SA/Wa 2053/12

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S. P. Z.O.Z. M. P. W. S. w L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. S. P. Z.O.Z. M. P. W. S. w L., dalej "skarżący" złożył na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, iż kapitał zakładowy wynosi 50.266,11 zł, kapitał podstawowy – 2.746.158,62 zł, natomiast wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok - 3.072.055,58 zł. Podano również, że zysk za ostatni rok obrotowy wyniósł 2.036,94 zł. Skarżący posiada rachunek bankowy w M. S.A. z dodatnim stanem konta (6.965,12 zł). Dodatkowo wyjaśniono, iż skarżący prowadzi działalność w zakresie ambulatoryjnej opieki medycznej i że w bieżącym roku nie otrzymał części kontraktu z NFZ, co skutkuje utratą płynności finansowej. Do wniosku załączono rachunek zysków i strat na koniec czerwca 2012 r. W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowych informacji odnoszących się do wykazywanej we wniosku sytuacji majątkowej, w piśmie z dnia 26 września 2012 r. skarżący oświadczył, że cofa złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy i uiścił wpis sądowy od skargi. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej " p.p.s.a", właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Sąd może przyznać osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a zwolnienie z części kosztów postępowania, jest możliwe jeśli jednostka taka wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku budzi wątpliwości lub jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy, na podstawie art. 255 p.p.s.a., można wezwać taką osobę do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wykazywane przez nią okoliczności. W przedmiotowej sprawie, oświadczenie zawarte we wniosku skarżącego złożonym na urzędowym formularzu PPPr było niewystarczające do oceny, czy jednostka nie ma dostatecznych środków na pełne poniesienie kosztów sądowych (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Dlatego też niezbędne okazało się wezwanie skarżącego do nadesłania dokumentów i złożenia oświadczeń pozwalających na lepszą ocenę jego sytuacji majątkowej. W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia dodatkowych wyjaśnień odnoszących się do wykazanej przez wnioskodawcę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) sytuacji majątkowej skutkowało cofnięciem wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz uiszczeniem wpisu od skargi Mając zatem na uwadze treść pisma skarżącego z 26 września 2012 r., a także to, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w sytuacji cofnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy należało przyjąć, iż skarżący odstąpił od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie wyznaczonym normą zawartą w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., co uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.