V SA/Wa 2058/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi T. K. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. T.K. (dalej: "Skarżący") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej także jako "NCBiR") zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2017 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, poprzez wniesienie kompletnej dokumentacji w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, obejmującej: a) informację o wyniku oceny wniosku, tj. pismo Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] października 2017 r. znak [...] wraz z ewentualnymi załącznikami, b) informację o sposobie rozstrzygnięciu protestu, tj. pismo Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] listopada 2017 r. znak [...] o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, Równocześnie poinformowano Skarżącego, że wskazane dokumenty albo nie zostały załączone do skargi albo stanowią kopie, które nie zostały uwierzytelnione zgodnie z odnośnymi przepisami prawa. Wyjaśniono również, iż dokumenty te powinny być uwierzytelnione zgodnie z art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", tj. przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym. Skarżącego pouczono o treści art. 48 § 3 i § 4 p.p.s.a. oraz art. 61 ust. 3, ust. 4 oraz ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.) dalej: "u.z.r.p.". Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu za pośrednictwem faxu w dniu [...] grudnia 2017 r., a otrzymanie wezwania Skarżący potwierdził w piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r., do którego załączył również uwierzytelnione przez notariusza odpisy powyższych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W niniejszej sprawie zastosowanie ma ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, która określa szczególne zasady zaskarżenia rozstrzygnięć właściwej instytucji do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W myśl art. 61 ust. 1 u.z.r.p. skarga, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego i podlega wpisowi stałemu. Z przepisu tego wynika, że przewidziany tam tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego, jest trybem szczególnym. Wyłączony został m.in. obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. przekazania skargi do sądu wraz z aktami administracyjnymi sprawy. To na stronę nałożony został obowiązek opracowania skargi, skompletowania dokumentacji i wniesienia jej bezpośrednio do sądu – w terminie krótszym niż określono w przepisach p.p.s.a. Przepis art. 61 ust. 3 u.z.r.p. enumeratywnie wylicza składniki wchodzące w skład kompletnej dokumentacji jaką skarżący jest zobowiązany dostarczyć wraz ze skargą. Kompletna dokumentacja obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Stosownie do art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.r.p. w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia. Oznacza to, że aby skarga została rozpoznana przez sąd administracyjny powinna być kompletna, czyli musi zawierać ww. dokumentację, która zastępuje akta administracyjne. Dokumenty złożone przez stronę skarżącą do Sądu powinny być w swej treści tymi samymi dokumentami, które w ramach konkursu zostały sporządzone przez organ i przesłane do strony (informacja o wynikach oceny projektu i informacja o wynikach rozpatrzenia protestu) oraz tymi, które zostały sporządzone przez stronę i dostarczone organowi (wniosek o dofinansowanie i protest). Oceny legalności zaskarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy nie ma wątpliwości, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi, a wydając rozstrzygnięcie sąd opiera się na innych, niezbędnych do tego dokumentach, które także odpowiadają ich oryginałom. Z tego względu art. 61 ust. 4 u.z.r.p. wskazuje wprost, iż kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. Z wyłożonych powyżej względów poprzez "uwierzytelnioną kopię" rozumie się "kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem". Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 nie zawiera przepisów regulujących sposób uwierzytelniania kopii dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 tej ustawy. Z tego powodu konieczne jest zastosowanie przepisów ogólnych regulujących sposób uwierzytelniania kopii dokumentów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tj. art. 48 § 3 p.p.s.a., którego stosowania w sprawach ze skarg na rozstrzygnięcia właściwych instytucji nie wyłączył art. 64 u.z.r.p. Zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Przepis ten wyraźnie wskazuje kto może dokonać uwierzytelnienia kopii/odpisu oraz, że uwierzytelnienie to poświadczenie zgodności kopii/odpisu z oryginałem. Po zapoznaniu się z kopiami dokumentacji złożonej przez Skarżącego Sąd stwierdził, że nie spełniają one wymogów z art. 61 ust. 3 i 4 u.z.r.p. oraz art. 48 § 3 p.p.s.a. Uwierzytelnienia dokonał notariusz lecz nie zaświadczył, że przedłożone Sądowi kopie te są zgodne z oryginałami dokumentów. W treści adnotacji uwierzytelniającej zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. pisma NCBiR z dnia [...] listopada 2017 r. notariusz oświadczył: "poświadczam zgodność niniejszej kserokopii z okazanym mi dokumentem". Identyczne oświadczenie zawarte zostało w adnotacji uwierzytelniającej pisma NCBiR z dnia [...] października 2017 r. Treść oświadczenia notariusza nie pozwala na ustalenie, czy okazane mu dokumenty były oryginałami pism NCBiR z dnia [...] listopada oraz [...] października 2017 r. Sugeruje coś wręcz odwrotnego, tj. że okazane mu dokumenty nie były oryginałami. Z tego względu nie można przyjąć, że Skarżący przesłał do Sądu powyższe pisma NCBiR "w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii", jak tego wymaga art. 61 ust. 4 u.z.r.p. Konsekwencją tego jest stwierdzenie, że skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją. Wymaga również zaznaczenia, że o treści art. 61 ust. 3 i ust. 4 u.z.r.p. oraz art. 48 § 3 p.p.s.a., tj. o konieczności poświadczenia zgodności kopii z oryginałami dokumentów, Skarżący został pouczony w piśmie Sądu z dnia [...] grudnia 2017 r. Otrzymanie tego pisma potwierdził w piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r. Jak wskazano powyżej w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.r.p.). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.r.p. postanowił jak w sentencji.