V SA/Wa 2062/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: -odrzucić skargę; Zarządzeniem z dnia 2 września 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz potwierdzającego umocowanie do popisania i wniesienia skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 września 2010 r. (k. 18 akt sądowych). W zakreślonym terminie braki nie zostały jednak usunięte. Z uwagi na zawartą w skardze adnotację pełnomocnika, iż umocowanie do działania w imieniu skarżącego znajduje się w aktach sprawy Sąd zarządzeniem z dnia 27 października 2010 r. ponownie wezwał pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa. W wezwaniu wskazano jednocześnie, że pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy, na które pełnomocnik powołał się w skardze nie upoważniało do reprezentowania strony w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 10 listopada 2010 r. W odpowiedzi nadesłanej w piśmie z dnia 17 listopada 2010 r. pełnomocnik wniósł o nie zawiadamianie go o czynnościach procesowych w przedmiotowej sprawie wskazując, że w dniu 30 października 2010 r. została rozwiązana umowa zlecenia pomiędzy nim a skarżącym. Pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. skarżący poinformował Sąd, że jego pełnomocnik wypowiedział udzielone mu pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wypełnił obowiązku określonego w art. 37 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), tj. przy pierwszej czynności procesowej nie dołączył do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. W związku z tym pełnomocnik był dwukrotnie wzywany do usunięcia tego braku. W odpowiedzi adresat wezwania oświadczył, że nie jest już pełnomocnikiem skarżącego ponieważ w dniu 30 października 2010 r. została rozwiązana umowa zlecenia pomiędzy nim a skarżącym. Pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez pełnomocnika powiadomił Sąd również skarżący. Wskazać należy, że strona skarżąca nie może skutecznie powoływać się na ustanie pełnomocnictwa skoro o fakcie tym nie poinformowano Sądu w stosownym terminie. W myśl, bowiem art. 42 § 1 ww. ustawy wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Powyższe stanowi o tym, że dopóki zawiadomienie takie nie zostanie doręczone, dotychczasowy pełnomocnik jest uważany za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie, jak również bez względu na relacje obydwu stron i sumienność w wykonywaniu obowiązków przez pełnomocnika. Ponadto, termin wskazany w powyższym przepisie odnosi również skutek do sytuacji, gdy pełnomocnictwo zostało wypowiedziane przez pełnomocnika strony. W ocenie Sądu w stanie faktycznym zaistniałym w niniejszej sprawie analizowanym w oparciu o treść ww. przepisów skargę należało odrzucić. Pomijając nawet fakt pierwszego wezwania pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi zauważyć bowiem należało, że ponowne wezwanie w tym zakresie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 10 listopada 2010 r., zatem termin na usunięcie braku formalnego skargi upłynął dnia 17 listopada 2010 r. We wskazanym terminie brak formalny skargi nie został usunięty, natomiast pismo informujące o ustaniu pełnomocnictwa rzeczywiście dotarło do Sądu w dniu 22 listopada 2010 r. (data wpływu Biura Podawczego WSA w Warszawie – k. 32 akt sądowych) i dopiero od tej daty wywiera skutek prawny w stosunku do Sądu. Również pismo skarżącego zawierające informację o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez pełnomocnika dotarło do Sądu po upływie terminu na usunięcie braku formalnego skargi. W tej sytuacji na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w zw. z §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.