V SA/Wa 2074/11

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. J. B. wezwana do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] lipca 2011r. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, iż jest osobą schorowaną i niepełnosprawna, gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z małoletnią córką. Utrzymuje się z zasiłku chorobowego w 1150 złotych miesięcznie oraz ewentualnie z otrzymywanego dodatku mieszkaniowego w wysokości 198 złotych miesięcznie. Oświadczyła, iż prowadzona działalność gospodarcza przynosi straty oraz, że na małoletnią córkę nie ma zasądzonych alimentów. Wyjaśniła także, że posiada mieszkanie o powierzchni 51,33 m2, innych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiada. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi i innych mogących w przyszłości powstać kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącej wzięto pod uwagę jej sytuację majątkową, dochody oraz ich źródło. Dochód uzyskiwany przez skarżącą w wysokości 1150 złotych miesięcznie oraz z tytułu dodatku mieszkaniowego w wysokości 198 złotych, po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej córki. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.