V SA/Wa 2077/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we W. złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu zatytułowanego "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 Priorytet 8 Społeczeństwo informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki działanie 8.1. – Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej, który otrzymał numer ref. [...]. Pismem z [...] października 2012 r. znak [...] W. Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała skarżącą, że w wyniku oceny merytorycznej obligatoryjnej wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny. Wskazano, że projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej w zakresie: - przedstawiony opis modelu biznesowego uwiarygodnia powodzenie rynkowe projektu, - w ramach projektu wnioskodawca będzie osiągał przychody przynajmniej z dwóch źródeł związanych ze świadczeniem e-usług. Mając na uwadze dokonaną ocenę wniosku w zakresie zakwestionowanych kryteriów i wskazując na obowiązujące w tej mierze zapisy Przewodnika po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG organ wskazał, że w zakresie pierwszego kryterium badaniu podlega czy "przychody projektu zostały skalkulowane w sposób prawidłowy i założenia odnośnie wartości poszczególnych składowych przychodów wynikają z analizy rynku, czyli przede wszystkim konkurencji oraz potrzeb i możliwości grupy docelowej, czy projekt ma realne szanse osiągnąć zakładany wolumen obrotów (popyt ze strony klientów). Wnioskodawca powinien odnieść się do cen i ofert szeroko rozumianej konkurencji oraz potrzeb i możliwości oraz liczebności zidentyfikowanej grupy odbiorców". Odnosząc się do przedstawionych wymogów organ stwierdził, że wnioskodawca przeanalizował w dokumentacji aplikacyjnej potrzeby grup docelowych oraz ich liczebność, jednak przedstawiony popyt na projektowaną e-usługę należy uznać za mało rzetelny i przekonywujący. Organ przedstawił zamierzenia wnioskodawcy w zakresie pozyskania dwóch grup docelowych w postaci [...] oraz ich potencjalne zainteresowanie w zakresie poszczególnych funkcjonalności oferty i wskazał, że zamierzeń tych nie oparł na żadnych wiarygodnych przesłankach i nie wiadomo na jakiej podstawie przyjęto, że uda się osiągnąć planowany stopień zainteresowania ofertą. Analiza otoczenia konkurencyjnego również nie jest kompletna ponieważ wnioskodawca nie odniósł się w należyty sposób do kwestii cen konkurencji, mimo, że podkreśla iż proponowane przez niego ceny, są korzystniejsze niż ceny konkurencji. Ponadto organ odnosząc się do zapisów wniosku w zakresie przychodów uznał, że kalkulacja ta przedstawiona w pkt 16g wniosku w zakresie ostatniego etapu realizacji projektu w odniesieniu do opłat związanych z korzystaniem z poszczególnych funkcjonalności e-usługi pozostaje niespójna z korespondującymi częściami wniosku w zakresie liczby użytkowników generujących przychody zwłaszcza w pkt 16b. Nie uzasadniono również cen przyjętych za umieszczenie bannerów reklamowych oraz założonej liczby reklamodawców zarówno w trakcie realizacji jak i trwałości projektu. W zakresie drugiego niespełnionego kryterium organ wskazał, że w ramach projektu wnioskodawca powinien osiągać przychody przynajmniej z dwóch źródeł związanych ze świadczeniem e-usługi. Wnioskodawca we wniosku wskazał trzy źródła, z których przewiduje uzyskiwanie przychodów w postaci [...]. W ocenie Komisji Konkursowej byłoby to zgodne z Przewodnikiem po kryteriach pod warunkiem, że spełnione byłyby wymagania dotyczące braku korelacji czynników kształtujących popyt ze strony wskazywanych źródeł przychodów. Taki warunek nie jest spełniony w odniesieniu do [...] – ponieważ we wniosku skarżąca zapewniała jedynie o niezależności przychodów z tych źródeł ze względu na to, że popyt tych grup wynika z całkowicie różnych potrzeb zatem wahania koniunkturalne nie powinny mieć wpływu na przychody uzyskiwane ze sprzedaży e-usługi tym grupom. W ocenie Komisji tak nie jest, zatem w tym stanie rzeczy wnioskodawca posiada jedynie dwa niezależne źródła przychodów czyli wpływy z tytułu świadczenia e-usługi [...] oraz z tytułu wpływów za świadczenie usług [...] ale ze względu na to, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach "Suma przychodów generowanych w całym okresie trwałości przez źródła niezależne względem największego źródła, stanowi co najmniej 50% sumy następujących wydatków tego okresu ;- Kosztów stałych świadczenia e-usług; - Kosztów zmiennych świadczenia e-usług; - Wydatków na inwestycje odtworzeniowe; - Spłaty kredytów lub pożyczek" kryterium to nie jest spełnione. Pismem z [...] listopada 2012 r. skarżąca wniosła protest od wyników oceny. Skarżąca wniosła o weryfikację dokonanej oceny projektu w zakresie zgodności oceny z kryteriami wyboru projektów w postaci kryteriów merytorycznych obligatoryjnych: nr 2 "przedstawiony opis modelu biznesowego uwiarygodnia powodzenie rynkowe projektu", nr 4 "w ramach projektu wnioskodawca będzie osiągał przychody przynajmniej z dwóch źródeł związanych ze świadczeniem e-usług". Skarżąca zarzuciła: - nieprawidłowe zakwestionowanie zapisów wniosku dotyczących określonego popytu na e-usługę i kalkulacji przychodów na podstawie błędnego zarzucenia wnioskodawcy nie przedstawienia analizy popytu na e-usługę, a także błędne wytknięcie braku spójności pomiędzy korespondującymi punktami wniosku wynikające z nierzetelnego zapoznania się z zapisami wniosku o dofinansowanie, - błędne stwierdzenie, iż wnioskodawca nie wykazał we wniosku o dofinansowanie dwóch źródeł związanych z udostępnieniem e-usługi spowodowaną mylną interpretacją zapisów wniosku o dofinansowanie. W tym stanie rzeczy wniosła o przywrócenie wniosku do ponownej oceny i jej przeprowadzenie. W uzasadnieniu protestu w odniesieniu do kryterium nr 2 skarżąca stwierdziła, że kryterium to zostało ocenione jedynie na podstawie wybranych części wniosku bez wzięcia pod uwagę całości tych zapisów i braku dokonania ich analizy. Odnosząc się do treści pkt 16b, 16g i 16f wskazała, że zawierają one szczegółowe zapisy dotyczące poziomu penetracji grup docelowych poprzez wskazane działania marketingowe, co pozwoliło na dokonanie prawidłowej kalkulacji spodziewanych przychodów w określonych etapach realizowania projektu. Wskazywane punkty wniosku dowodzą również istnienia spójności w zakresie informacji dotyczącej liczby użytkowników generujących przychody i dowodzą błędnej oceny wniosku w tym zakresie. Skarżąca nie zgodziła się również z oceną tego kryterium w części w jakiej zarzucono brak odniesienia się do cen konkurencji. Podniosła, że w części 16c wniosku dokonała kompletnej oceny analizy konkurencji wskazując, że w Instrukcji wypełniania wniosku nie ma zapisu, z którego wynikałby obowiązek wskazywania cen konkurencji. W odniesieniu do kryterium nr 4 skarżąca również zarzuciła dokonanie jego oceny w oparciu o niepełne dane mimo, że we wniosku znajdują się wszystkie informacje pozwalające na jego właściwą ocenę. Skarżąca odwołała się w tej mierze do zapisów pkt 16a wniosku i cytując jego zapisy stwierdziła, że wynika z nich, że wskazała nieskorelowane czynniki kształtujące popyt wśród przedstawicieli obu grup docelowych tj. [...] - ponieważ czynnikami kształtującymi popyt na e-usługę są różne potrzeby każdej z grup. Nie ulega więc zdaniem skarżącej, że wskazała dwa niezależne źródła przychodów związane z udostępnieniem e-usługi. Protest nie został uwzględniony, o czym strona skarżąca została poinformowana pismem Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Odnosząc się do kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 2: "przedstawiony opis modelu biznesowego uwiarygodnia powodzenie rynkowe projektu" Instytucja Pośrednicząca przychyliła się do stanowiska wynikającego z treści pisma dotyczącego oceny wniosku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia odwołując się do zapisów Przewodnika po kryteriach wyboru w odniesieniu do w/w kryterium IP wskazała, że analiza liczebności grupy docelowej jest zbyt ogólna i nie pozwala na rzeczywiste określenie zainteresowania e-usługą ponieważ wnioskodawca nie poparł szacowanych wielkości analizami i badaniami czego dowodzi przykładowy opis koncepcji sposobu pozyskiwania członków grupy docelowej przytoczony w rozstrzygnięciu przez IP. Jeśli chodzi o analizę konkurencyjności IP uznała, że rzetelna i kompleksowa jej analiza powinna polegać na porównaniu funkcjonalności istniejących na rynku portali z funkcjonalnościami projektu proponowanego przez wnioskodawcę i porównaniu cen. W zakresie kwestii braku uzasadnienia cen za umieszczanie bannerów Instytucja Pośrednicząca zauważyła, że wnioskodawca nie odniósł się do tego i nie zgłosił zarzutów w tym zakresie w proteście. Na koniec IP uznała za zasadne zarzuty wnioskodawcy dotyczące nieprawidłowości oceny w zakresie istnienia rzekomej niespójności w punktach 16g i 16b co do liczby użytkowników generujących przychody. Tym niemniej mając na uwadze wszystkie elementy składające się na ocenę tego kryterium IP uznała je za niespełnione. Dokonując oceny zarzutów wnioskodawcy odnoszących się do kryterium nr 4 "w ramach projektu wnioskodawca będzie osiągał przychody przynajmniej z dwóch źródeł związanych ze świadczeniem e-usług" IP uznała, że nie są one zasadne i kryterium nie jest spełnione. Organ wskazał, że we wniosku wnioskodawca przewidział trzy źródła przychodów lecz wskazywany podział Komisja Konkursowa uznała za nieprawidłowy. IP odwołując się do stanowiska Komisji Konkursowej i analizując je przez pryzmat zarzutów wnioskodawcy uznała, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach w przypadku kierowania e-usługi do różnych grup docelowych można mówić o dwóch niezależnych źródłach przychodów w przypadku wykazania różnych nieskorelowanych czynników kształtujących popyt w każdym ze wskazanych źródeł. Tymczasem wnioskodawca nie uzasadnił dostatecznie niezależności źródeł przychodów podając jedynie ogólną informację, że są one od siebie niezależne ze względu na to, że popyt na nie, jest generowany w odpowiedzi na całkowicie różne potrzeby obu grup docelowych. IP zwróciła również uwagę na to, że znaczny zakres e-usługi oferowany [...] jest ze sobą wzajemnie powiązany co wynika np. z pkt 15a wniosku dotyczącego dokonywania transferu poprzez [...]. Na powyższe rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej informacji strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: - art. 30b ust. 7-9 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84,poz. 712 ze zm.) oraz przepisów regulaminu prowadzenia konkursu w ramach POIG tj. § 7 ust.2 pkt 9 oraz pkt 13 poprzez niewskazanie szczegółowych i rzeczywistych powodów odrzucenia wniosku, a więc braku uzasadnienia, że nie zostały spełnione kwestionowane kryteria merytoryczne obligatoryjne, co skutkuje w zasadzie brakiem powtórnej merytorycznej oceny wniosku skarżącej, - art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust.2 w zw. z art. 31 ust.1 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju poprzez naruszenie zasady równego dostępu beneficjentów w ramach programu oraz braku zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu, którego dotyczyło rozstrzygnięcie, a także naruszenie zasady bezstronności i rzetelności przy ocenie wniosku skarżącej polegające na ogólnikowym i lakonicznym odniesieniu się do zarzutów protestu przy zupełnym pominięciu treści wniosku oraz Regulaminu i Przewodnika. Mając powyższe na uwadze strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że rozstrzygnięcie protestu zostało dokonane niezgodnie z prawem i wniosła o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka odniosła się do rozstrzygnięcia protestu kwestionując prawidłowość jego argumentacji oraz jego treść oraz ponowiła zarzuty dotyczące sposobu oceny wniosku zawarte uprzednio w proteście. W szczególności skarżąca podniosła, że dokonując oceny spełnienia kryterium nr 2 Minister zarzucił jej zbyt ogólną analizę liczebności docelowej co nie pozwala na rzeczywiste określenie zainteresowania e-usługą, sam wykazując się całkowitym brakiem podania szczegółowych i rzeczywistych powodów odrzucenia wniosku. Skarżąca wskazała, że szacując potencjalną wielkość grupy docelowej opierała się na obiektywnych danych GUS oraz [...] co wynika z treści wniosku- pkt 16a. Podniosła, że w tym zakresie zgodnie z pkt 16a Instrukcji obowiązkiem wnioskodawcy jest oparcie się na danych obiektywnych, aczkolwiek analiza i wnioskowanie mogą być przeprowadzone przez wnioskodawcę samodzielnie i wyrażać jego subiektywny pogląd. Tym samym wnioskodawca wypełnił powyższy wymóg bo oparł się na obiektywnych danych dotyczących liczebności grupy docelowej oraz dokonał samodzielnej analizy wpływu działań promocyjnych, które zostaną podjęte - na zainteresowanie usługą. Dalej wnioskodawca stwierdził, że założenia co do wielkości penetracji grupy docelowej wskazane we wniosku oparł na ustalonej koncepcji promocji uznając, że zdoła dotrzeć do 4,7% pierwszej grupy docelowej ([...]) i 2% - 2 grupy docelowej ([..]), co jest szacunkiem rozważnym i realnym i co przyniesie określone przychody. Szacując przychody skarżąca wskazała również na to, że zastosowane przez nią ceny będą niższe niż u konkurencji a nie podała jedynie konkretnych wielkości (w zakresie cen konkurencji), przy czym treść Przewodnika w tym zakresie nie nakazuje przytaczania szczegółowych wartości w zakresie cen konkurencji a jedynie wskazanie w jakiej relacji ceny te pozostają – co uczyniła. Jeśli chodzi o przychód związany z bannerami skarżąca we wniosku przedstawiła uzasadnienie wielkości spodziewanego popytu na wspomnianą usługę reklamową, co wynika z treści 16a i 16b wniosku. Ponadto podkreśliła, że zgodnie z pkt 16g wniosku o dofinansowanie, założone wielkości przychodów w projekcie z pominięciem przychodów z innych źródeł są wystarczające dla oceny rentowności przedsięwzięcia. W zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia protestu w odniesieniu do kryterium nr 4 skarżąca wskazała, że we wniosku określiła dwie grupy docelowe [...]. Cytując treść pkt 16a wniosku podniosła, że jeśli chodzi o [...] główną potrzebą tej grupy jest łatwy i szybki dostęp do rzetelnych, kompletnych danych statystycznych na temat [...], zaś jeśli chodzi o [...] to zidentyfikowanymi potrzebami tej grupy są przede wszystkim [...]. Niezależnie od tego skarżąca wskazała na wszystkie inne potrzeby obu grup opisane we wniosku i podkreśliła, że cel korzystania z e-usługi przez obydwie grupy docelowe jest różny, zatem wskazanie dwóch niezależnych grup docelowych mimo kierowania do nich jednej e-usługi został spełniony, co powoduje, ze spełnione zostało również sporne kryterium. Skarżąca podniosła, że ocena protestu została dokonana w sposób lakoniczny z pominięciem treści wniosku i regulaminu co powoduje, że doszło do naruszenia treści art. 26 ust. 2 ustawy z.p.p.r.u. W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu nie są trafne zarzuty skarżącej dotyczące rozpatrzenia wniesionego przez nią protestu. Zgodnie z zasadami rozpoznawania protestu zawartymi w Procedurze odwoławczej do POIG 2007-2013, stanowiącej załącznik 4.4, na podstawie § 8 pkt 11 obowiązkiem rozpoznającej protest Instytucji Pośredniczącej, jest zapoznanie się z wynikami pierwotnej oceny projektu, zapoznanie się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności wnikliwe przeanalizowanie zgłoszonych zarzutów, dokonanie ponownej oceny projektu, w zakresie objętym protestem, jeżeli zarzuty podniesione przez wnioskodawcę w proteście są uzasadnione przy czym ponowna ocena kryteriów odbywa się w ramach kryteriów objętych protestem oraz pisemnego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w proteście i do uzasadnienia swojego stanowiska. Zgodnie z § 9 pkt 2 załącznika przekazana wnioskodawcy pisemna informacja o rozpatrzeniu protestu zawiera szczegółowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia: uzasadnienie zawiera odniesienie do każdego z zarzutów podnoszonych w obrębie poszczególnych kryteriów. Oceniając zastosowanie się organu rozpoznającego protest do wspomnianych zapisów należy wbrew stanowisku skarżącej uznać, że organ miał na względzie przedstawione wymogi, odniósł się do zarzutów protestu i ustosunkował się do nich zatem zarzuty zawarte w skardze należy uznać za bezzasadne. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że zgodnie z treścią § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu wnioski o dofinansowanie poprawne formalnie są poddawane ocenie merytorycznej zgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący POIG. Lista kryteriów merytorycznych zawarta jest w załączniku nr 1 do RPK. Ocena merytoryczna obligatoryjna dokonywana jest w systemie "zero-jedynkowym". Wnioski nie spełniające wszystkich kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej podlegają odrzuceniu a wnioskodawca informowany jest pisemnie o szczegółowych powodach odrzucenia wniosku. Zapis § 7 ust. 2 pkt 9 należy zatem rozumieć w ten sposób, że niespełnienie nawet jednego kryterium powoduje odrzucenie wniosku a niespełnienie kryterium należy rozumieć w ten sposób, że oznacza to niewypełnienie wszystkich wymogów wynikających z Instrukcji i Przewodnika po kryteriach poprzez, które to kryterium jest oceniane. Czyli zapisy odnoszące się do kryterium będące jedynie częściowym spełnieniem wymagań nie pozwalają na uznanie kryterium. Odnosząc te uwagi do przedmiotowej sprawy i dokonanej oceny wniosku złożonego przez skarżącą Sąd jest zdania, że ocena ta została dokonana prawidłowo w tym znaczeniu, że obydwa sporne kryteria nr 2 i nr 4 słusznie uznano za niespełnione. Zdaniem Sądu rozpoznając protest Minister Administracji i Cyfryzacji odniósł się do każdego zarzutu w ramach spornych kryteriów z odwołaniem się do treści wniosku i mając na względzie treść zaskarżonego protestem rozstrzygnięcia. Należy zauważyć, że jeśli chodzi o ocenę kryterium nr 2 "przedstawiony opis modelu biznesowego uwiarygodnia powodzenie rynkowe projektu" W. Agencja Rozwoju Regionalnego we W.sformułowała pod jego adresem cztery zastrzeżenia w odniesieniu, do których wnioskodawca zgłosił 3 zarzuty, nie zgłaszając zarzutu w zakresie zastrzeżenia organu dotyczącego uzasadnienia dla cen przyjętych za umieszczanie bannerów reklamowych oraz założonej liczby reklamodawców. Spowodowało to brak obowiązku odniesienia się do tej kwestii w rozstrzygnięciu protestu na co słusznie powołuje się organ w odpowiedzi na skargę, a co pociąga za sobą brak możliwości oceny przez Sąd związanych z tym twierdzeń skarżącej zawartych w skardze. Jeśli chodzi o zarzut dotyczący niespójności treści zapisów wniosku dotyczących liczby użytkowników generujących dochód zarzut protestu w tym zakresie został przez Ministra uznany właśnie w oparciu o właściwie dokonaną analizę zapisów wniosku w zakresie pkt 16b i 16g, co dowodzi bezzasadności zarzutów skargi, iż protest został rozpoznany bez znajomości treści wniosku w oparciu o jego częściowe zapisy i ich analizę. W zakresie tego kryterium pozostały zatem do oceny przez Sąd 2 zarzuty zgłoszone uprzednio w proteście: zarzut dotyczący braku uzasadnienia przyjętego przez skarżącą poziomu zainteresowania e-usługą grup docelowych czyli [...] oraz rzetelnej i kompleksowej oceny analizy konkurencji. Jeśli chodzi o przedstawiony poziom zainteresowania e-usługą ze strony grup docelowych zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku w zakresie pkt 16 i poszczególnych jego podpunktów w tym w ppkt a "należy precyzyjnie określić grupę odbiorców planowanych e-usług oraz ich potrzeby", przy czym należy "przedstawić metodologię zidentyfikowania potencjalnych grup odbiorców planowanych e-usług oraz ich potrzeb. Wszystkie opisy i uzasadnienia muszą opierać się na danych obiektywnych (publikacjach, badaniach, statystykach), aczkolwiek analiza i wnioskowanie na podstawie tych danych mogą być przeprowadzone samodzielnie przez Wnioskodawcę i wyrażać jego subiektywny pogląd" (do tej części zapisu odwołał się skarżący w skardze twierdząc, że wypełnił w tej mierze pouczenie Instrukcji zatem zarzut organu jest błędny). Ponadto z Instrukcji wynika dalej, że "przeprowadzając analizy dotyczące grupy docelowej Wnioskodawca musi zwrócić uwagę na dostęp grupy docelowej do infrastruktury informatycznej, w szczególności w obszarach zdefiniowanych jako potencjalnie zagrożone wykluczeniem cyfrowym. Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestie mentalności danej grupy społecznej: przekonanie do stosowania narzędzi informatycznych w codziennym życiu oraz do ponoszenia w związku z tym dodatkowych opłat. Należy również odnieść się do możliwości finansowych grupy docelowej w zakresie opłat za korzystanie z e-usługi. Ponadto oceniający biorą pod uwagę, iż występuje sprzężenie zwrotne pomiędzy omawianym kryterium a kryterium dotyczącym koncepcji promocji e-usługi wśród potencjalnych odbiorców". Zgodnie natomiast z zapisami Przewodnika weryfikacja wspomnianego kryterium odbywać się będzie w szczególności w oparciu o sporządzoną przez Wnioskodawcę analizę SWOT (pkt d wniosku przyp. Sądu) ponadto badaniu podlega to czy "przychody projektu zostały skalkulowane w sposób prawidłowy i założenia odnośnie wartości poszczególnych składowych przychodów wynikają z analizy rynku, czyli przede wszystkim konkurencji oraz potrzeb i możliwości grupy docelowej ... oraz" czy projekt ma realne szanse osiągnąć zakładany wolumen obrotów (popyt ze strony klientów). Wnioskodawca powinien odnieść się do cen i ofert szeroko rozumianej konkurencji i możliwości oraz liczebności zidentyfikowanej grupy odbiorców" Analizując przedstawione zapisy Instrukcji i Przewodnika, które należy uwzględnić wypełniając wniosek należy uznać, że trafnie organ rozpoznając protest podtrzymał w tym zakresie stanowisko WARR we W., ponieważ w treści wniosku brak jest danych odnoszących się do części wymogów stanowiących o spełnieniu spornego kryterium. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącej co do tego, że spełniła kryterium ponieważ analizę w zakresie liczebności grup docelowych przeprowadziła w oparciu o dane statystyczne pozyskane ze [...] a wnioskowanie w oparciu o te dane przeprowadziła samodzielnie (do czego miała prawo) ponieważ brak jest danych, z których wynikałoby w oparciu o jakie przesłanki oparła się skarżąca wskazując na liczebność grup docelowych i przyjmując określoną wielkość miesięcznych naborów członków tych grup w etapach III-VI (pkt f wniosku). Zastrzeżenie organu jest trafne jeśli się zważy, że skarżąca we wniosku w żaden sposób nie odwołała się do tych elementów oceny kryterium w zakresie zainteresowania e-usługą, w których jest mowa o mentalności danej grupy społecznej: przekonanie do stosowania narzędzi informatycznych w codziennym życiu oraz do ponoszenia w związku z tym dodatkowych opłat oraz możliwości finansowych grupy docelowej w zakresie opłat za korzystanie z e-usługi skupiając się co do zasady jedynie na dostępności do Internetu oraz liczebności właścicieli smartfonów i tabletów w Polsce pkt 16a. Ma rację również organ w tym miejscu, w którym wskazuje na brak prawidłowego odniesienia się do przedstawienia konkurencyjności projektu w zakresie cenowym. Sąd podziela stanowisko organu, ze właściwa ocena otoczenia konkurencyjnego musi odbyć się w oparciu o porównanie konkurencyjnych ofert i ich funkcjonalności z poziomem stosowanych cen w zestawieniu z tym co proponuje skarżąca. Tymczasem jeśli chodzi o to zagadnienie, to we wniosku w pkt 16c odniesiono się do właściwości i mankamentów obecnie funkcjonujących portali oferujących zbliżone jakkolwiek nie tak zaawansowane e-usługi jak opisana we wniosku lecz nie porównano tego w żaden sposób jeśli chodzi o ceny. Rację ma organ gdy w odpowiedzi na skargę wskazuje, że odwołanie się do cen jest konieczne i wymagane oraz wynika z Przewodnika po kryteriach. Należy zauważyć, że cena jest elementem, który w obiektywny sposób pozwala na uznanie, że proponowana we wniosku cena jest konkurencyjna i realna do uzyskania, bo proponuje rozwiniętą e-usługę nakierowaną na potrzeby grup docelowych za niższą lub porównywalną kwotę. Z tych względów należy uznać kryterium nr 2 za niespełnione. Również zastrzeżenia organu co do kryterium nr 4 Sąd uznaje za słuszne. Należy zwrócić uwagę na to, że skarżąca we wniosku wskazała 3 źródła przychodów czyli wpływy z [...]. Dokonując oceny wniosku organ uznał, że e-usługi dla [...] będą sprzedawane wspólnie jako komplementarne dlatego potraktował je jako jedno źródło przychodów zaś za drugie uznał przychody z tytułu bannerów. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji podzieliło wspomniany pogląd uznając, że dla wskazywanych źródeł wnioskodawca mimo zapisu we wniosku, że czynnikami kształtującymi popyt tych dwóch grup będą ich różne potrzeby w istocie nie wskazał nieskorelowanych ze sobą czynników kształtujących popyt. Ministerstwo wskazało przy tym, że znaczny zakres funkcjonalności e-usługi jest ze sobą powiązany jeśli chodzi o wspomniane grupy. Odnosząc się do zarzutów skargi w tym zakresie należy stwierdzić, że ogólne wskazanie iż przychody z obu źródeł będą niezależne bo inne są zidentyfikowane potrzeby obydwu grup należy uznać za niewystarczające. Nie jest decydujące to, co podnosi skarżący, że jeśli chodzi o [...] ich główną potrzebą jest łatwy i szybki dostęp do rzetelnych, kompletnych danych statystycznych [...] a jeśli chodzi o [...] jest to możliwość [...]. Należy bowiem zwrócić uwagę na to, że w istocie rzeczy jednym z podstawowych efektów tych działań czyli śledzenie [...], ma przede wszystkim pomóc we właściwej gospodarce kadrowej [...] a co za tym idzie stosowną satysfakcję finansową (wynika to choćby z treści 16 c wniosku). Jest bezsporne, że funkcjonalności e-usługi adresowane do tych dwóch grup różnią się od siebie ze względu na pewne odmienne oczekiwania i potrzeby ale w pewien sposób są też ze sobą powiązane ze względu na wspólność dziedziny, w której działają. Jest zrozumiałe, że wszelkie statystyki ([...]) czy potrzeba promocji swoich osiągnięć i osoby ([...]), nie są potrzebą abstrakcyjną lecz wywołaną chęcią osiągnięcia określonego celu, zaś te dwie grupy działają w pewnym powiązaniu. Jest oczywiste, że brak czy też spadek zainteresowania jednej grupy e-usługą, będzie miał wpływ na zainteresowanie nią drugiej grupy, co będzie miało przełożenie na wielkość przychodów. Istnieje zatem wskazywana przez organ dodatnia korelacja czynników wpływających na przychód. Tym samym uznanie tych dwóch grup za jedno źródło przychodów jest prawidłowe czyli drugim takim źródłem byłyby przychody z bannerów, które jednak ze względu na ich wysokość, nie spełniają wymogów Przewodnika po kryteriach ponieważ "Suma przychodów generowanych w całym okresie trwałości przez źródła niezależne względem największego źródła, stanowi co najmniej 50% sumy następujących wydatków tego okresu ;-Kosztów stałych świadczenia e-usług; - Kosztów zmiennych świadczenia e-usług; - Wydatków na inwestycje odtworzeniowe; - Spłaty kredytów lub pożyczek". Zgodnie z wnioskiem pkt 16g przychody z reklam (bannery) mają przynieść [...]zł i stanowią około 30% sumy w/w wydatków. Mając powyższe okoliczności na uwadze i uznając, że nie doszło do naruszenia wskazywanych w skardze treści przepisów zarówno ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju jak i Regulaminu przeprowadzania konkursu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy oddalił skargę.