V SA/Wa 2078/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę. Wraz ze skargą z 23 października 2017 r. na opisane w komparycji pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, T. P., (dalej jako: "skarżący"), wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 7 lutego 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek strony bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie nie było przedmiotem zażalenia strony. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z 29 marca 2018 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Odpis zarządzenia z 29 marca 2018 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi doręczono 13 kwietnia 2018 (ZPO – k. 39 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania mijał z dniem 20 kwietnia 2018 r. Zgodnie z informacją z 30 kwietnia 2018 r. (k. 38 akt sądowych) w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiścił wpisu od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.