V SA/Wa 2087/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-30
Skład orzekający: Konrad Łukaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która utrzymuje się z niskiej emerytury, posiada mieszkanie i samochód, ale wobec której prowadzona jest egzekucja administracyjna zajmująca świadczenie, należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Osobie fizycznej, która wykaże, że nie posiada dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania, należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym. W przypadku skarżącej, która utrzymuje się z niskiej emerytury przeznaczanej na leczenie i niezbędne utrzymanie, a wobec której prowadzona jest egzekucja administracyjna zajmująca świadczenie, zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.Stan faktyczny
Skarżąca H. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w związku ze skargą na postanowienie Ministra Finansów. Wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jej skargę. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 1300 zł brutto, posiada mieszkanie i samochód, ale nie inne zasoby. Wobec skarżącej prowadzona jest egzekucja administracyjna.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia (...) lutego 2015 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie radcy prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.
Postanowieniem z dnia 14 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. K.
Wnioskiem z dnia 6 lipca 2015 r. – uzupełnionym na formularzu PPF z dnia 22 lipca 2015 r. – skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada mieszkanie o pow. 45 m2 oraz samochód osobowy, natomiast nie posiada innych nieruchomości ani zasobów pieniężnych. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.300 zł brutto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a."), prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Rozpoznając niniejszy wniosek wzięto z urzędu pod uwagę informacje o stanie majątkowego posiadania, ustalone w toku postępowania z wniosku o prawo pomocy złożonego w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 790/14. W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 18 marca 2015 r. o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazano, iż wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę w wysokości 1.189,08 zł netto miesięcznie, którą to kwotę w całości pożytkuje na niezbędne utrzymanie oraz leczenie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani oszczędności, bowiem wszelkie środki pieniężne są zajmowane w toku prowadzonego wobec niej postepowania egzekucyjnego.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W szczególności wzięto pod uwagę, iż wnioskodawczyni utrzymuje się z niewielkiej emerytury, którą przeznacza na leczenie oraz wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem. Nie bez znaczenia jest przy tym to, że wobec wnioskodawczyni prowadzona jest egzekucja administracyjna, w toku której zajęto otrzymywane świadczenie emerytalne w dopuszczalnej części (art. 139-141 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). Nadto strona nie posiada zasobów pieniężnych ani innego majątku, którego spieniężenie pozwoliłoby na pokrycie kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło