V SA/Wa 2089/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Barbara Mleczko – Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Powiatu K. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2013 r. znak [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu do budżetu państwa z tytułu nienależnie pobranej dotacji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r. Powiat K. wniósł m.in. o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej do tut. Sądu decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2013 r. znak [...], którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o zwrocie środków z tytułu nienależnie pobranej dotacji. W obszernym uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała m.in., że realizuje szereg określonych ustawowo zadań na rzecz wspólnoty lokalnej, zaś ich realizacja zależy od posiadania odpowiednich środków finansowych. Wskazano, iż ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne zagrożenie dla bieżącego wykonywania ustawowych zadań powiatu (w tym m.in. z ochrony zdrowia i edukacji), jak i dla wykonania zobowiązań kontraktowych wobec podmiotów trzecich, które to zobowiązania Powiat podjął wcześniej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 1012 r. poz. 270 t. j.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Jak wskazał WSA w Białymstoku w postanowieniu z 3 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964) sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, należało uznać, iż skarżący powiat uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu ewentualne zablokowanie środków pieniężnych strony skarżącej wskutek wdrożonej przez wierzyciela egzekucji należności może uniemożliwić realizację innych zadań powiatu np. związanych z ochroną zdrowia. Tym samym ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić może do nieodwracalnych skutków w postaci utraty możliwości wykonywania bieżących zadań powiatu związanych z realizacją zadań publicznych. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.