V SA/Wa 209/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; Pismem z 3 stycznia 2011 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody M. z [...] listopada 2010 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na trudne do odwrócenia skutki wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jego wyjazd do kraju pochodzenia jest niemożliwy. Skarżący jest osobą starszą, od kilkunastu lat mieszka w Polsce, mieszka tu również cała jego rodzina. W razie konieczności wyjazdu z Polski skarżący będzie zmuszony żyć samotnie bez wsparcia ze strony żony i synów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest zatem każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające m.in. na działaniu, zaniechaniu określonego działania. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] października 2010 r. orzekającą o zobowiązaniu skarżącego do opuszczenia terytorium RP w terminie 7 dni do dnia [...] października 2010 r. oraz nadającą tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Zaskarżona decyzja jest więc tego typu decyzją, która nadaje się do wykonania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji zobowiązującej cudzoziemca do opuszczenia terytorium RP do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczności podnoszone przez skarżącego w skardze i w piśmie procesowym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.