V SA/Wa 2090/11

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Postanowieniem z 26 października 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2011r. Wnioskiem z 21 listopada 2011r. B. S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z czworgiem dzieci (dwoje małoletnich) oraz synową i wnukiem. Cała rodzina utrzymuje się z dochodów pochodzących z: wynagrodzenia za pracę skarżącej w wysokości 1644, 86 złotych, renty na dzieci w wysokości 722 złotych, oraz dochodów synowej (obecnie przebywającej na urlopie macierzyńskim) w wysokości 1000 złotych. Skarżąca wyjaśniła, że mieszka w domu o pow. 120 m 2, z tym że ona wraz z całą rodziną zajmuje powierzchnię 60 m2, a pozostałą część zajmują teściowie. Oświadczyła również, że posiada 3,89 ha gruntów, stodołę drewnianą, murowaną oborę i budynek gospodarczy. Podała, że troje dzieci uczy się (jedna córka studiuje), natomiast najstarszy syn jest osobą bezrobotną. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej i innych mogących w przyszłości powstać kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącej wzięto pod uwagę jej sytuację majątkową, dochody oraz ich źródło. Dochód uzyskiwany przez rodzinę skarżącej w łącznej wysokości ok. 3400 złotych miesięcznie, po uwzględnieniu koniecznych wydatków siedmioosobowej rodziny, pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej rodziny. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.