V SA/Wa 2096/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosków o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: - oddalić wniosek - Wyrokiem z 23 lutego 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. B. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] sierpnia 2011r. Pismem z 10 kwietnia 2012r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku podał, iż jest radcą prawnym w poważnym wieku i wykonuje swoją pracę w niewielkich rozmiarach. Wyjaśnił, że stan jego zdrowia jest na tyle poważny, iż nie zawsze jest w stanie prowadzić działalność na bieżąco. 4 lutego 2012r. poddał się badaniom lekarskim i lekarz zalecił mu przerwanie pracy i odpoczynek. Stwierdził, że leczy się [...]. Dlatego też pełnomocnik skarżącego nie wziął udziału w rozprawie wyznaczonej na dzień 23 lutego 2012r. Jego stan ograniczonych możliwości trwał do 5 kwietnia 2012r. Dodatkowo wyjaśnił, że jego żona doznała złamania kończyny dolnej i ze względu na to, że mieszkają we dwoje, to dodatkowo możliwości dyspozycyjne i ruchowe zostały ograniczone. Zarządzeniem z 24 kwietnia 2012r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności, które uniemożliwiły mu wykonanie czynności procesowej w terminie, np. poprzez nadesłanie dokumentacji potwierdzającej stan zdrowia, niemożność wyręczenia się przy dokonaniu czynności inną osobą (żoną, aplikantem itp.). Pismem z 11 maja 2012r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że przed kilkunastoma laty stał się rencistę, a od 2001 r. jest emerytem, przeszedł ciężki [...], który ograniczył jego zdolności zdrowotne. Ponownie powtórzył twierdzenia z pisma procesowego z 10 kwietnia 2012r. Wyjaśnił również, że mieszka tylko wraz z żoną i po złamaniu kończyny żona porusza się na wózku inwalidzkim. Do pisma załączył: wypis z treści orzeczenia lekarza ZUS z [...] sierpnia 2000r., zaświadczenie lekarskie z [...] maja 2012r., kartę informacyjną z leczenia szpitalnego z [...] października 2001r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie wykazał, aby uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez swojej winy. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r. sygn. akt III SA 7432/98). Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 10 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z uzasadnienia wniosku, o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, nie wynika natomiast, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Okolicznością podaną przez pełnomocnika skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, był fakt zalecenia przez lekarza odpoczynku na skutek dolegliwości zdrowotnych. Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, iż mimo wezwania pełnomocnik skarżącego nieuprawdopodobnił, że w okresie od 4 lutego do 5 kwietnia 2012r. jego stan zdrowia uniemożliwił mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Z żadnego z nadesłanych dokumentów nie wynika, iż w tym okresie nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia. Dwa nadesłane dokumenty dotyczą okoliczności mających miejsce w 2000 i 2001 roku. Natomiast zaświadczenie z 8 maja 2012r. potwierdza jedynie, że pełnomocnik skarżącego leczy się w różnych poradniach i że jego choroba ma charakter przewlekły i postępujący. Pełnomocnik mimo wskazania, że udał się 4 lutego 2012r. na badania lekarskie, na podstawie których otrzymał zalecenie odpoczynku, to tego faktu nie potwierdził żadnym dokumentem. Nie uprawdopodobnił również, że jego stan zdrowia w okresie 7 dni liczonego od dnia rozprawy był na tyle poważny, że uniemożliwiał mu złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku lub posłużenie się przy tej czynności inną osobą lub nawet samym skarżącym. W związku z powyższym, w ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego złożył gołosłowne oświadczenie o swoim stanie zdrowia. Dlatego też należy uznać, że nie uprawdopodobnił on braku winy w złożeniu wniosku po terminie. W konkluzji stwierdzić trzeba, że przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy pełnomocnik skarżącego nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez niego okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.