V SA/Wa 210/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-02-04

Skład orzekający: Jarosław Stopczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej odmowy umorzenia kary pieniężnej nałożonej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, gdy strona skarżąca zamieszkuje na obszarze właściwości innego sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania sprawy, ponieważ zgodnie z przepisami rozporządzeń dotyczących przekazania spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, właściwość sądu administracyjnego w sprawach kar pieniężnych zależy od miejsca zamieszkania lub siedziby strony skarżącej. Strona skarżąca zamieszkuje na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, dlatego sprawa została przekazana do rozpoznania temu sądowi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego odmawiającą umorzenia kary pieniężnej. Kara została nałożona decyzją D. Inspektora Transportu Drogowego. Strona skarżąca zamieszkuje w miejscowości P., która znajduje się na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazano sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... listopada 2013 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia kary pieniężnej postanawia: - stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu; P. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... listopada 2013 r. wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia kary pieniężnej nałożonej na Skarżącego decyzją D. Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... lipca 2013 r. nr ... W podstawie prawnej tej decyzji powołano m.in. art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2012, poz. 1265 ze zm.). W dniu 13 czerwca 2012 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2012 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 604) zmieniające rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. § 1 otrzymał następujące brzmienie: "Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.". Strona skarżąca zamieszkuje w P. tj. na obszarze województwa wielkopolskiego. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 10 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), wojewódzkim sądem administracyjnym właściwym dla obszaru województwa wielkopolskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Wobec powyższego na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło