V SA/Wa 2106/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej kwoty do refundacji postanawia: - odrzucić skargę; Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w skutek złożenia przez Skarżącą wniosku przyznano jej na podstawie umowy z dnia [...] października 2010 r., nr [...], dofinansowanie w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Na podstawie ww. umowy przyznano Skarżącej pomoc finansową w wysokości [...] zł. W dniu [...] listopada 2010 r. i [...] stycznia 2012 r. aneksem nr 1 i 2 wprowadzono zmiany do ww. umowy. Wprowadzone w ww. umowie zmiany dotyczyły podziału operacji na dwa etapy. Drugi z etapów operacji (objęty płatnością ostateczną), obejmował wykonanie robót budowlanych wg. mieszkalnego na pomieszczenia usługowe oraz zakup wyposażenia hurtowni. W dniu [...] grudnia 2013 r. ARiMR, po dokonaniu weryfikacji wniosku o płatność ostateczną pismem [...], poinformowała Skarżącą o zatwierdzeniu kwoty pomocy do wypłaty korekty kosztów kwalifikowanych operacji. W dniu [...] stycznia 2014 r. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] maja 2014 r. ARiMR w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy pismem [...] (znak [...]), poinformowała Skarżącą o ustaleniu dodatkowej kwoty refundacji w wysokości [...] zł. W dniu [...] lipca 2014 r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie z dnia [...] maja 2014 r., znak [...], w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy w zakresie dokonanej korekty kwoty pomocy dla operacji o znaku sprawy [...] realizowanej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi, jako nie należącej do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], dalej: p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła skargę na pismo z [...] maja 2014 r., w którym ARiMR ponownie rozpatrzyła sprawę w przedmiocie ustalenia środków do wypłaty. Nie ulega wątpliwości, iż wskazany przez Skarżącą przedmiot zaskarżenia nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie ulega przy tym wątpliwości, że ocena prawidłowości realizacji zobowiązań wynikających z umowy cywilnoprawnej przez jej strony wraz ze wszystkimi kontraktowymi konsekwencjami dokonania takiej oceny, podlega kontroli sądów powszechnych w razie zaistnienia sporu w tym zakresie, a nie sądów administracyjnych. W omawianym zakresie ARiMR jako organ administracji publicznej nie ma kompetencji do określania w sposób władczy i jednostronny sytuacji prawnej indywidualnie oznaczonych adresatów. Zakwestionowane przez Skarżącą pismo z [...] maja 2014 r. nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej, lecz dotyczy konsekwencji niewykonania przez Skarżącą zobowiązań przewidzianych umową zawartą [...] października 2010 r. Agencja działa jako strona stosunku cywilnoprawnego, realizująca swoje uprawnienia kontraktowe, a nie jako organ administracji publicznej. Zdaniem Sądu nie powinno zatem budzić wątpliwości, że spór zaistniały między Agencją a skarżącą jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, stwierdzić należy, iż na pismo z [...] maja 2014 r. r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.