V SA/Wa 2109/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w C. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia (...) listopada 2017 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest pismo Banku Gospodarstwa Krajowego z [...] listopada 2017 r., znak: [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło następującym stanie faktycznym. [...] Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w [...] (zwana dalej skarżącą spółką, Beneficjentem, Wnioskodawcą) wnioskiem nr [...] z [...] września 2016r. wystąpiła o dofinansowanie projektu pn. "[...]", zgłoszonego w konkursie przeprowadzonym w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 – 2020, III oś priorytetowa "Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach", Działanie 3.2 "Wsparcie wdrożeń wyników prac B + R", Poddziałanie 3.2.2 "Kredyt na innowacje technologiczne". Pismem z [...] stycznia 2017 r. BGK poinformował skarżącą, że jej wniosek został odrzucony na etapie oceny formalnej, gdyż zobowiązanie związane z realizacją projektu (umowa dzierżawy) zaciągnięte zostało przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, zaś umowa nie ma charakteru warunkowego, o czym dodatkowo (ale nie wyłącznie) świadczy fakt, że obowiązek opłaty za czynsz dzierżawny nastąpił przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. W rezultacie organ uznał, że w przypadku rozpatrywanej inwestycji nie nastąpił efekt zachęty czyli sytuacja, w której projekt zostanie rozpoczęty po dniu złożenia wniosku o dofinansowanie. Skarżąca pismem z [...] lutego 2017 r. wniosła protest od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie. Po przeanalizowaniu protestu, BGK pismem z [...] marca 2017 r. nr [...] rozstrzygnął o nieuwzględnieniu protestu od oceny formalnej wniosku o dofinansowanie. Skarżąca spółka wniosła skargę od powyższego rozstrzygnięcia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Prawomocnym wyrokiem z 11 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 674/17 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Bank Gospodarstwa Krajowego. Pismem z [...] lipca 2017 znak: [...] Bank Gospodarstwa Krajowego zawiadomił skarżąca spółkę o akceptacji wniosku o dofinasowanie na etapie oceny formalnej. Następnie pismem z [...] września 2017 r. znak: [...] Bank Gospodarstwa Krajowego zawiadomił Beneficjenta o odmowie przyznania premii technologicznej. Wskazano, że po dokonaniu oceny formalnej i merytorycznej wniosku o dofinasowanie projekt uzyskał 3 punkty. Projekt z dziesięciu kryteriów oceny merytorycznej spełnił tyko jedno. Skarżąca spółka wniosła protest od takiej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Zaskarżonym obecnie do Sądu rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] listopada 2017 r., znak: [...] Bank Gospodarstwa Krajowego nie uwzględnił protestu. BGK wskazał, że ze względu na to, iż dokonanie oceny sformułowanego w proteście zarzutu dotyczącego kryteriów merytorycznych wymagało wiedzy specjalistycznej, zasięgnięto opinii nowego eksperta zewnętrznego, który nie brał wcześniej udziału w jakiejkolwiek ocenie wniosku o dofinansowanie, i który po zapoznaniu się z dokumentacją projektową oraz przedmiotowym protestem wyraził swoją opinię w "Karcie Oceny Merytorycznej wniosku o dofinansowanie". Podniósł, że ocena eksperta w zakresie objętym protestem została sporządzona poprawnie pod względem logicznym jak i merytorycznym, a przyznana punktacja nie budzi wątpliwości w świetle uzasadnień dla jej przyznania, przedstawionych w Karcie Oceny Merytorycznej. W oparciu o opinię eksperta, ale - co istotne - także w oparciu o przeprowadzoną analizę wniosku i zarzutów przedstawionych w proteście, BGK stwierdził, iż wniosek o dofinansowanie nie uzyskał wystarczającej liczby punktów, co umożliwiłoby przyznanie dofinansowania i z tego powodu protest został odrzucony. Następnie Instytucja Pośrednicząca odniosła się szczegółowo do oprotestowanych przez wnioskodawcę ocen poszczególnych kryteriów. W odniesieniu do informacji o niespełnieniu przez projekt kryteriów nr 2 i 10 wyjaśniła, iż kryteria te są fakultatywne i brak spełnienia stawianych w nim wymogów nie był powodem odmowy przyznania premii technologicznej. Zostały jednak także uwzględnione w piśmie dotyczącym odmowy dofinansowania, gdyż miały wpływ na ustalenie ostatecznej liczby punktów, które uzyskał projekt. Odnosząc się do poszczególnych kryteriów oceny projektów i zarzutów protestu, Bank Gospodarstwa Krajowego wyjaśnił m. in. że: Kryterium 1: "Zgodność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu oraz przedmiotu projektu z wymogami dla poddziałania". Instytucja Pośredniczaca wskazała, że zgodnie z Regulaminem konkursu kryterium 1 uznaje się za spełnione jeżeli uznane zostało spełnienie wszystkich trzech podkryteriów wchodzących w zakres oceny. Podniosła, iż w zakresie uzyskanej oceny za podkryterium 1.3, Wnioskodawca w złożonym proteście nie kwestionował tej oceny. Według Instytucji Pośredniczącej Wnioskodawca w złożonym proteście nie odniósł się do zasadniczych uwag merytorycznych, podnoszonych na Panelu Ekspertów, a jedynie polemizował ze sposobem formułowania tych uwag przez poszczególnych Ekspertów. Analiza treści zawartych we wniosku oraz w biznesplanie jednoznacznie uniemożliwiła uznanie protestu Wnioskodawcy w zakresie uzyskanych ocen za podkryterium 1.1 i 1.2, co skutkowała nieuznaniem spełnienia kryterium 1 w całości i powodowało odmowę przyznania punktu w ocenie. Kryterium 2: "Innowacyjność technologii planowanej do wdrożenia w ramach projektu". Zdaniem instytucji Pośredniczącej Wnioskodawca nie wykazał cech charakteryzujących rozwinięcie znanych technologii, odróżniających proponowany sposób produkcji od sposobów opisanych w literaturze, w tym w opisach patentowych. Wnioskodawca ogólnikowo określił, że proponowana technologia wprowadza innowacyjny proces przereagowania kwasów tłuszczowych nie charakteryzując tego procesu w stosunku do procesów znanych. Wnioskodawca nie przedstawił również żadnych danych dotyczący parametrów planowanych do zakupu maszyn i urządzeń, charakteryzując je ogólnikowo, jako "Linia technologiczna FAME". Z opisu przedstawionego w biznesplanie wynika, że linia ta składać się będzie z typowych elementów dostępnych rynkowo, na których można prowadzić procesy transestryfikacji, według znanych i powszechnie stosowanych metod. Nie wykazano zarówno we wniosku jak i też w biznesplanie zamiaru modyfikacji planowanych do zakupu urządzeń, a wynikających z przeprowadzonych prac badawczych, prowadzących do uzyskania planowanej do zakupu technologii w postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej. Według Instytucji Pośredniczącej Wnioskodawca nie wykazał sparametryzowanych cech funkcjonalnych charakteryzujących proponowane rozwiązanie w stosunku do rozwiązań znanych. Realizacja planowanego procesu technologicznego ma prowadzić do powstania produktów powszechnie dostępnych rynkowo o tych samych właściwościach określonych obowiązującą normą przedmiotową PN EN 14214. Kryterium 3: "Nowość i potencjał rynkowy końcowego rezultatu projektu (towaru, procesu, usługi)". IP stwierdziła, iż proponowany rezultat projektu jest całkowicie tożsamy jakościowo z FAME produkowanymi w Polsce przez wiele podmiotów gospodarczych, między innymi w celu spełnienia obowiązującego NCW. Podniosła również, iż proponowany do wytwarzania rezultat projektu w postaci FAME z procesów transestryfikacji olejów roślinnych nie stanowi produktu przełomowego w branży wytwarzania biopaliw. Kryterium 4: "Wydatki przeznaczone na realizację projektu zostały określone zgodnie z katalogiem wydatków kwalifikowalnych oraz są niezbędno do realizacji inwestycji technologicznej i są powiązane funkcjonalnie". W związku z tym, iż wdrożenie technologii wymaga dodatkowych prac badawczych, co oznacza, że technologia jeszcze nie jest gotowa do wdrożenia, to zakup linii doświadczalnej do produkcji biokomponentu oraz zakup przemysłowej linii technologicznej FAME zawarty w HRF 7 jako "Aneks technologiczny" o łącznej wartości 7 000 000,00 PLN zdaniem Instytucji Pośredniczącej nie może być uznany jako koszt kwalifikowany. Kryterium 5: "Projekt dotyczy inwestycji początkowej zgodnie z rozporządzeniem KE (UE) nr 651/2014". Według Instytucji Pośredniczącej w oparciu o stanowisko eksperta właściwym wyborem inwestycji początkowej powinien być wybór inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane ze zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu o ile biokomponent typu FAME był dotychczas przedmiotem rynkowym Wnioskodawcy lub inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie o ile dotychczas FAME nie stanowiło produktu w dotychczasowe działalności gospodarczej Wnioskodawcy. W przypadku prawidłowego wyboru jednej z wskazanych rodzajów inwestycji początkowej, Wnioskodawco powinien określić wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów (z posiadanych nieruchomości). Z tego względu podkryterium nie zostało spełnione. Kryterium 6 ,,Projekt ma pozytywny wpływ na realizację zasady zrównoważonego rozwoju, o której mowa w art. 8 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013". IP stwierdziło, iż uwzględniając brak wskaźników prośrodowiskowych charakteryzujących podkryteria 6.3, 6,4 i 6.5, oraz niewłaściwie przyjęty wskaźnik redukcji emisji ditlenku węgla i brak wskaźnika charakteryzującego biodegradowalność dla podkryterium 6.7, protest Wnioskodawcy w zakresie oceny kryterium 6 należy całkowicie uznać za bezzasadny. Kryterium 7: "Wskaźniki projektu są obiektywnie weryfikowalne i odzwierciedlają założone cele projektu". Zdaniem Instytucji Pośredniczącej w tabeli wskaźników nie zamieszczono większości obiektywnie weryfikowalnych wskaźników w zakresie spełnienia kryterium polityk horyzontalnych, a zamieszczony wskaźnik redukcji emisji ditlenku węgla nie odnosi się do właściwie dobranej wartości referencyjnej, a metodyka jego wyznaczanie nie odzwierciedla planowanego do wdrożenia procesu. Z braku poprawnych wskaźników z grupy wskaźników określanych jako środowiskowe oraz braku innowacji produktowej w ocenianym projekcie, nie można uznać wskaźników jako obiektywnie weryfikowalnych i adekwatnych do celów projektu. Z powyższych powodów protest Wnioskodawcy w zakresie uzyskanej oceny za kryterium 7 należy w całości odrzucić Kryterium 8: "Przygotowanie projektu do realizacji". Według Instytucji Pośredniczącej z powodu braku dostatecznych zasobów kadrowych gwarantujących właściwą realizację projektu, protest Wnioskodawcy w zakresie uzyskanej oceny za kryterium 8 należy uznać za bezzasadny. Odnosząc się do zarzutu proceduralnego dotyczący tego, że BGK nie udostępnił zapisu dźwiękowego z Panelu Ekspertów, organ wyjaśnił, iż Wnioskodawcy znane były zasady rozstrzygnięcia konkursu, sprecyzowane w § 12 ust. 2 Regulaminu konkursu, które stanowią, że niezwłocznie po rozstrzygnięciu konkursu, IOK pisemnie informuje każdego z wnioskodawców o wynikach oceny jego projektu wraz z uzasadnieniem oceny kryteriów, które zostały ocenione negatywnie lub gdy w ramach danego kryterium projekt nie uzyskał maksymalnej liczby punktów. Podniósł, iż Wnioskodawca mógł wystąpił odrębnie do Instytucji Pośredniczącej o udostępnienie nagrania z Panel Ekspertów, ale tego nie uczynił. Ponadto, odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku bezstronności Ekspertów zewnętrznych oraz braku merytorycznie przeprowadzonej oceny, IP wyjaśniła, iż w procedurze konkursowej każdorazowo dokonywana jest odrębna ocena wniosku o dofinansowanie przez trzech niezależnych, losowo wybranych ekspertów branżowych w oparciu o kryteria wyboru projektów na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie (w tym ewentualnych uzupełnień lub poprawek wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej), a także informacji udzielanych przez Wnioskodawcę podczas posiedzenia Panelu Ekspertów, a więc zgodnie z postanowieniami Regulaminu Konkursu. Podkreśliła, iż osoby, które zostają wybrane na listę ekspertów z zakresu innowacyjności oraz ekspertów branżowych w ramach poddziałania 3.2.2 Kredyt na innowacje technologiczne POIR muszą spełniać szereg kryteriów, w tym m.in.: posiadać co najmniej stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego w ramach jednej z branż (KIS) oraz udokumentowaną praktykę w ww. branży/specjalizacji/dziedzinie. [...] Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazane rozstrzygnięcie. Wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez BGK. Wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: 1) art. 57 w zw. z art. 54 ust. 2 pkt. 4 i 5 ustawy wdrożeniowej - polegające na braku rozpatrzenia zasadniczej części zarzutów protestu Wnioskodawcy z 25 września 2017 r. oraz przypisaniu temu protestowi argumentacji nie wyrażanej przez Wnioskodawcę, 2) art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej - polegające na przeprowadzeniu oceny projektu w sposób nieuwzględniający: wiążącego opisu spornych kryteriów oraz rzeczywistej treści wniosku o dofinansowanie złożonego przez skarżącą spółkę. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Nie przekonuje, by w toku rozpoznania protestu doszło do naruszenia prawa mającego wpływu na dokonaną negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa"). W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie, postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustaw, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego, w tym regulamin przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój (POIR) 2014-2020 Oś Priorytetowa III: Wsparcie Innowacji w Przedsiębiorstwach, Działanie 3.2 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, Poddziałanie 3.2.2: Kredyt na innowacje technologiczne, Konkurs 2: wraz z załącznikami m.in. przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 – Poddziałanie 3.2.2. POIR (dalej: "Regulamin konkursu"). Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji z (...) listopada 2017 r. Sąd stwierdza, że odpowiadają one prawu. W myśl § 11 ust. 2 Regulaminu konkursu projekt w przypadku, gdy kwoty przeznaczone na dofinansowanie projektów w konkursie nie pozwalają na dofinansowanie wszystkich projektów, o uzyskaniu wsparcia decyduje liczba punktów w ramach oceny merytorycznej. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącej spełnił kryteria wyboru projektów, jednak uzyskana liczba punktów nie pozwalała na dofinansowanie projektu zgodnie z § 11 ust. 2 Regulaminu konkursu. Suma uzyskanych punktów w ramach oceny merytorycznej wyniosła 3. Ze względu na kwotę alokacji na konkurs, dofinansowane zostały projekty, które uzyskały co najmniej 14,5 pkt. Przechodząc do dalszej analizy sprawy na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w przeciwieństwie do stron niniejszego postępowania nie dysponuje aparatem eksperckim i nie jest biegłym. Nie sposób oczekiwać, że to sąd będzie dokonywał merytorycznej oceny projektu. Kognicja sądów administracyjnych w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Programów Operacyjnych np. Inteligentny Rozwój determinowana jest nakazem zbadania zgodności z prawem zaskarżonych aktów wydanych w postępowaniu toczącym się przed właściwą instytucją. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu. Należy, wyjaśnić Sąd dokonuje oceny recenzji ekspertów w kontekście np. pominięcia w ocenie określonych treści, czy też dokonywania oceny przez ekspertów w oparciu o elementy, które nie stanowią przedmiotu oceny w danym kryterium. Merytoryczna weryfikacja wniosku odbywa się, co naturalne w postępowaniu konkursowym, według kryteriów wartościujących i ma ona charakter swobodnej oceny. Nie może przybierać oceny dowolnej, gdyż kryteria oceny zostały wskazane w Przewodniku. Wniosek Skarżącej otrzymał jedynie 3 punkt za kryterium nr 9. We wszystkich pozostałych kryteriów (od 1 do 8 i w 10) otrzymał łącznie 0 punktów. Wyjaśnienia wymaga również, że kryteria nr 2 i 10 miały charakter fakultatywny i brak ich spełnienia nie był powodem odmowy przyznania premii technologicznej. W ocenie Sądu eksperci w swoich ocenach – przyjętych jako podstawa do rozstrzygnięcia protestu – wyjaśnili w sposób wystarczający, dlaczego przyjęli, że przedmiotowe kryteria nie zostały spełnione. Sąd nie ma przy tym kompetencji merytorycznych do oceny i podważania wiedzy ekspertów dokonujących oceny w sprawie. Należy również, zauważyć, że poszczególni eksperci, niezależnie od siebie uznali te same kryteria za niespełnione i nie przyznali za nie żadnego punktu. Wbrew zarzutom skargi, IP rozstrzygając protest nie powieliła jedynie w mechaniczny sposób oceny dokonanej na etapie rozpoznania protestu przez kolejnego eksperta, chociaż niewątpliwie się na niej opierała. Sąd stwierdza, że organ rozpatrując protest odniósł się do wszystkich wskazanych kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadzał oraz odniósł się do zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny zgodnie z wymogami art. 57 ustawy wdrożeniowej. Należy zauważyć, że zarzuty skargi w istocie sprowadzają się do polemiki z dokonaną przez organ, przy uwzględnieniu stanowiska kolejnego eksperta, oceną wniosku z punktu widzenia kryteriów punktujących. Sąd nie posiada przy tym instrumentarium (także prawnego) pozwalającego na kwestionowanie wiedzy eksperta. Brak spełnienia zdecydowanej większości kryteriów oceny merytorycznej w sposób pozwalający na uzyskanie wymaganej liczby punktów i zdobycie przez projekt łącznie zaledwie 3 punktów (z co najmniej 14,5 pkt pozwalających na uzyskanie wsparcia publicznego) przesądziło, że protest został rozpatrzony negatywnie. Sąd nie stwierdza przy tym, by przy ropoznaniu protestu i szerzej przy ocenie projektu, doszło do naruszenia zasad przejrzystości, rzetelności, bezstronności i rónego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów o dofinansowanie. Nie doszło także do naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej – poprzez przeprowadzeniu oceny projektu w sposób nieuwzględniający: wiążącego opisu spornych kryteriów oraz rzeczywistej treści wniosku o dofinansowanie złożonego przez skarżącą spółkę - co istotne – w sposób mający wpływ na dokonaną ocenę. Na koniec należy wyjaśnić, że w niniejszej sprawie Sąd nie brał pod uwagę wskazań wynikających z treści wyroku WSA w Warszawie z 11 maja 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 674/17 ponieważ dotyczył on braku spełnienia kryteriów formalnych przedmiotowego wniosku. W niniejszej sprawie przedmiotem oceny legalności był dalszy etap procedury, polegający na ocenie kryteriów merytorycznych. Zdaniem Sądu ocena wniosku spółki została dokonana zgodnie z prawem. Tym samym nie było podstaw do uwzględniania protestu, a w konsekwencji do uwzględnienia skargi wniesionej do WSA w Warszawie . Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji.