V SA/Wa 2111/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska, Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Asesor WSA Danuta Dopierała, Protokolant Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2005 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę - W dniu [...] czerwca 2003r. W. S. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na podstawie JDA SAD [...] samochód osobowy marki [...] , rok produkcji 2002, nr nadwozia [...] , o pojemności silnika 1998 cm3, importowany ze S. Do zgłoszenia celnego załączone zostały m.in. rachunek nr [...] z dnia [...] czerwca 2003r. dotyczący zakupu samochodu za kwotę 12.100CHF oraz deklaracja wartości celnej. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. decyzją z [...] lipca 2003 r. Nr [...], wydaną w trybie art. 65 § 4 pk 2 Kodeksu celnego uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym wartości celnej i na podstawie art. 29 § 1 w zw. z art. 23 § 1 i 7 Kodeksu celnego określił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę 19.020 CHF (54.698 PLN) . Pismem z dnia 25 lipca 2003r. W.S. odwołała się od powyższej decyzji kwestionując sposób ustalenia wartości celnej dokonany przez organ celny i wniosła o umorzenie postępowania w powyższej sprawie. Na skutek rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Celnej w W. odwołania oraz po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ odwoławczy decyzją nr [...]z [...] czerwca 2004r. wydaną na podstawie art. 233 §1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262, art. 23 § 7 art. 29 § 1 i art. 85 § 1 Kodeksu celnego, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wartości celnej i wartość przedmiotowego pojazdu ustalił na kwotę 16.562CHF ( 47.629 PLN). Organ odwoławczy uchylił również decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia podstawy materialno-prawnej i w tym zakresie orzekł iż stanowi ją art. 65 § 4 pkt 2 lit" b" w zw. z art. 70 § 2, art. 73 par § 1, art. 23 § 7, art. 29 § 1 , art. 13 § 1 i art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. podał, że zgodnie z art. 85 § 1 K. cel. należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Stosownie zaś do art. 23 § 1 K. cel. wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 ustawy. Przepis art. 23 § 7 K. cel. stanowi, iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. W świetle powołanego wyżej przepisu wiarygodność umowy kupna sprzedaży obejmuje nie tylko jej autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi oczywiste wątpliwości, tj. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości towaru lub też jej wysokość budzi poważne wątpliwości, co do tego, czy nie została zawyżona względnie zaniżona. Powszechnie bowiem przyjmuje się, że wartość transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać wartość rzeczywistą. Tylko taka wartość jest wartością celną towaru w rozumieniu art.23 § 1 i art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Wartość ta jest niezależna od tego czy importer otrzymał "za darmo" towar wprowadzony na polski obszar celny, czy też kupił go po wyjątkowo "okazyjnej", z różnych względów cenie. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 17.01.1995r. (sygn. akt SA/Ka 1615/94), z dnia 15. 01. 1998r. ( sygn. akt SA/Ka 1055/96 ), z dnia 9.03.1998r. ( sygn. akt SA/Ka1268/ 98). Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w niniejszej sprawie organ celny I instancji miał więc prawo odmówić wiarygodności podanej w rachunku nr [...] z dnia [...] czerwca 2003r. cenie transakcyjnej z uwagi na fakt, iż wyliczona w postępowaniu celnym wartość, znacznie odbiegała od ceny transakcyjnej. W przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów na podstawie art. 23 § 7 K. cel., organ celny ustala wartość celną z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w przepisach art. 25-29 tej ustawy. Przepisy obowiązujące w Polsce w przypadku zakwestionowania wiarygodności faktury dają organom celnym możliwość ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art.25 i 26 Kodeksu celnego). Zastosowanie tych metod w przypadku importu używanych pojazdów samochodowych ma często jednak zastosowanie tylko pomocnicze, trudno jest bowiem znaleźć samochody o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia i okresie eksploatacji. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru - metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 27 K.cel.) może znaleźć zastosowanie wyłącznie w przypadku importu towarów masowych, sprzedawanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach i stanie, w jakim są towary dla których ustalana jest wartość celna. Z kolei metoda wartości kalkulowanej oparta na koszcie produkcji (art.28 K.cel.) nie może być brana pod uwagę, ponieważ używane pojazdy samochodowe jako takie nie są produkowane. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy pojazd był używany, właściwą metodą określenia jego wartości jest metoda "ostatniej szansy" (art. 29 K.cel.), czyli ustalenia wartości na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym. Przy stosowaniu tej metody istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism podających bieżące ceny na rynku kraju importu dla używanych pojazdów samochodowych. Następnie biorąc za punkt wyjścia podaną w katalogu cenę samochodu tej samej marki, posiadającego te same parametry techniczne oraz wyprodukowanego w tym samym roku, co pojazdy będące przedmiotem importu, dokonuje się szczegółowej kalkulacji polegającej na odliczeniu procentowego udziału od wartości "czystej" (ustalonej w oparciu o ww. źródła) podatku VAT, akcyzowego i cła. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., rozpatrując przedmiotową sprawę, przy ustaleniu wartości celnej samochodu zastosował zastępczą metodę ustalenia wartości celnej towarów, tzw. metodę "ostatniej szansy" - określoną w art. 29 § 1 K.cel. Do ustalenia wartości celnej przyjął jako wartość wyjściową kwotę 68.800 PLN (średnia cena rynkowa nieuszkodzonych pojazdów marki [...] wyprodukowanych w 2002r. o pojemności silnika 1998 cm3 ), na podstawie Informatora Rynkowego Samochody osobowe " Eurotax" z czerwca 2003r. Po odliczeniu podatku akcyzowego ( 3,1,%), podatku VAT (22%) ostateczną wartość towaru określił na kwotę 19.020 CHF ( 54.698 PLN) Dyrektor Izby Celnej w W. uznał za zasadne zarzuty podniesione przez odwołującą się , iż organ celny I instancji ustalając wartość tylko z jednego katalogu nie odniósł się do cen tego typu pojazdów przedstawionych w innych katalogach. Organ odwoławczy porównał ceny pojazdów zawarte w katalogu "Eurotax"6/2003r i katalogu Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe "Info Ekspert " część A VI 2003r. W katalogu Info Ekspert wartość ww. typu pojazdu wynosi 65.900 PLN i tę niższą kwotę, jako korzystniejszą dla strony, zdaniem Dyrektora Izby należało przyjąć za podstawę służącą do kalkulacji . Ponadto organ odwoławczy zauważył, że Naczelnik Urzędu podczas przeprowadzania kalkulacji nie uwzględnił 10 % zwyczajowej marży handlowej , co doprowadziło w rezultacie do ustalenia wyższej wartości importowanego auta. Wobec powyższego organ celny II instancji skorygował decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] . Jako cenę wyjściową przyjęto zatem kwotę 65.900 PLN, na podstawie notowań rynkowych katalogu Pojazdy Samochodowe -Wartości Rynkowe "Info Ekspert część A VI 2003r. Pomniejszając cenę wyjściową pojazdu o marżę handlową ( 10%), daniny publicznoprawne ( 22% podatku VAT i 3,1% podatku akcyzowego) wartość celną pojazdu określono na 47.629 PLN ( 16.562 CHF). Dyrektor Izby Celnej w W. nie podzielił zarzutu odwołującej się, jakoby organy celne całkowicie arbitralnie ustaliły wartość celną sprowadzonego auta i zaniechały indywidualnego i wnikliwego rozważenia jej pod kątem okoliczności faktycznych. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiejkolwiek informacji ( również wskazań strony) na temat uszkodzeń pojazdu. Natomiast z zaświadczenia z dnia 16 czerwca 2003r. o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu wynika, że importowane auto było w momencie dokonania zgłoszenia celnego sprawne technicznie i zostało dopuszczone do ruchu. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej nie zostały również naruszone żadne przepisy proceduralne, w zakresie postępowania wyjaśniającego , a w szczególności powoływany przez odwołującą się art. 122 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Zwrócił uwagę, że obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ celny całokształtu materiału dowodowego oznacza, że organ ten nie jest związany w jego gromadzeniu wnioskami strony, lecz sam określa granice postępowania wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem, co do konieczności udowodnienia mających znaczenie dla sprawy faktów. Organ ma pełną swobodę w kształtowaniu zakresu postępowania wyjaśniającego, mając jednak na względzie, że zebrany materiał ma doprowadzić do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy. Dyrektor Izby Celnej stwierdził jednakże, że w niniejszej sprawie organ celny I instancji w wydanej decyzji nieprawidłowo wskazał jako podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 23 § 1 ustawy Kodeks celny ponieważ w tej sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 23 § 7 K. cel. Ponadto zauważył, że w decyzji będącej przedmiotem odwołania organ celny I instancji powołał przepis art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego, a skoro organ ten zmienił zgłoszenie w zakresie wartości celnej, należało zatem doprecyzować podstawę prawną, dodając do powyższego przepisu art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego literę "b" . Powyższe działanie, w ocenie organu odwoławczego, jest zgodne z prawem i mieści się w jego kompetencjach reformatoryjnych , przysługujących mu na mocy art. 233 §1 pkt 2 lit." a" Ordynacji podatkowej. W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 lipca 2004r, W.S. działając przez pełnomocnika ,wniosła uchylenie decyzji organów celnych obu instancji zarzucając naruszenie : -art. 23 § 1 i §7, art. 24, - 26, art. 29§ 1, art. 65 § 4, art. 85§ 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny; -Artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.- oraz Porozumienia w sprawie stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. -art.121, art.122, art.124, art.187§ 1, art.191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.). Rozwijając w motywach skargi zarzuty o charakterze merytorycznym, skarżąca sformułowała generalną tezę, że deklarowana wartość celna towaru była prawidłowa, a zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uzasadniał konieczności odstąpienia od podstawowej metody ustalania wartości celnej w oparciu o cenę transakcyjną. Zarzuciła błędne działanie organów celnych przez brak uzasadnienia przyczyn zakwestionowania wartości celnej transakcyjnej oraz brak wykazania niewiarygodności dokumentów dołączonych do zgłoszenia celnego. W tym zakresie odwołała się do orzecznictwa NSA ( wyrok z 27 maja 2003r. sygn. akt I SA/Wr 2161/01) zgodnie z którym " niedopuszczalne jest ustalanie zaniżenia ceny transakcyjnej przez jej porównanie z uśrednionymi cenami towarów podobnych na rynku krajowym(...) Dane dostępne na polskim obszarze celnym, w tym średnie ceny rynkowe , służą ustaleniu wartości celnej w myśl art. 29 §1 Kodeksu celnego, nie zaś zakwestionowaniu wartości transakcyjnej. " Skarżąca zarzuciła, bezzasadne wykorzystanie metody "ostatniej szansy" przy kalkulacji wartości celnej pojazdu, wskazując, iż organy celne nie podjęły żadnej próby ustalania wartości celnej w oparciu o metody przewidziane w art. 25-26 Kodeksu celnego. Zdaniem wnioskodawczyni, ustalając wartość celną pojazdu metodą ostatniej szansy organy celne zastosowały wybiórczo i wygodnie dla siebie materiały służące ustalaniu tej wartości i całkowicie arbitralnie ustaliły wartość celną importowanego auta bez rozważenia jej pod kątem okoliczności faktycznych ( stanu towaru). Dodatkowo, w ocenie skarżącej, Dyrektor Izby Celnej przeprowadził błędną kalkulację przez przyjęcie zaniżonej, zdaniem wnioskodawczyni marży wewnętrznej ( 10%), gdy tymczasem z praktyki kalkulacji wartości celnej marża z tytułu odsprzedaży przyjmowana jest do 30%. Na rozprawie w dniu 6 maja 2005r. skarżąca rozszerzyła zarzuty skargi o naruszenie przez organy celne art. 25 i art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne ( Dz. U. 2004r. Nr 68 poz. 623). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi stwierdzić należy, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem podniesione w niej zarzuty nie mogą skutecznie podważyć zgodności zaskarżonej decyzji z prawem. Ustalenia organu celnego dotyczące wartości celnej są ustawową konsekwencją przyjęcia zgłoszenia celnego, zawierającego wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. W wypadku powzięcia wątpliwości co do prawdziwości, prawidłowości, czy kompletności danych lub dokumentów, organ celny uprawniony jest do wszczęcia procedury określonej przepisem art. 65 § 4 pkt 2 K.cel., opartej (zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 262 K.cel.) na odpowiednio stosowanych przepisach działu IV ustawy z 29 08 1997 r. - Ordynacja podatkowa [Dz.U. nr 137, poz. 929 ze zm.]. Wydana wówczas decyzja ma charakter konstytutywny, tworzy bowiem nowe prawa i obowiązki, w tym określa kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego. Należności celne przywozowe, jak wynika z przepisu art. 85 § l K. cel. są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgodnie z tą zasadą, datę zgłoszenia celnego uznaje się za wiążącą dla określenia, jakie przepisy, a zatem jakie stawki celne należy stosować do zgłaszanego towaru. Zgodnie z utrwalonym i jednolitym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego zapłacona cena towaru nie jest elementem składowym pojęcia "stan towaru", przez który należy rozumieć jedynie jego jakość, formę, postać, ilość oraz inne właściwości odróżniające go od innych towarów, [v. wyrok NSA z 17 03 1994 r. (SA/Wr 1817/93, "Monitor Podatkowy" 1994/10/304); wyrok NSA z 17 09 1992 r. (III SA 676/92, "Prawo Gospodarcze" 1993/1/11)]. Konsekwencją powyższego jest możliwość ustalenia, że wartość celna towaru jest odmienna od przyjętej w dacie odprawy celnej i skorygowania we właściwym trybie należności celnych. Taki też jest cel regulacji związanej ze sprawdzeniem rzetelności i kompletności danych wynikających ze zgłoszenia celnego, która to weryfikacja prowadzić może do uznania zgłoszenia za nieprawidłowe i ponownego określenia kwoty wynikającej z długu celnego (art. 65 § 4 pkt 2 1it. "b" K.cel.). Zadaniem organu celnego, tak jak w każdym postępowaniu zmierzającym do określenia wartości celnej, jest doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem, to jest do obliczenia i zarejestrowania prawidłowej kwoty wynikającej z długu celnego (art. 226 § l K.cel.). Zgodnie z art. 23 § l, § 7 i § 9 K.cel., wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, przy czym ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności dokonanej lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary. Wartością transakcyjną towaru jest cena (zapłacona lub należna) a nie wartość towaru. Chybiony jest zarzut skarżącej braku uzasadnienia przyczyn zakwestionowania wartości transakcyjnej importowanego auta. W sprawie niniejszej w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny I instancji zakwestionował wartość celną sprowadzonego pojazdu porównując dołączony do zgłoszenia celnego rachunek zakupu pojazdu z ceną podobnego samochodu na rynku z którego pojazd pochodzi według katalogu Schwacke Liste 6/2003, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji. Rażąco niska cena w stosunku do wartości towaru w kraju eksportera może stanowić podstawę do zakwestionowania wiarygodności dokumentów lub informacji służących do określenia wartości celnej na podstawie art. 23 § 7 K.cel. (v. wyrok z 15 11 2001 r., I SA/Łd 18/01). Odmowa przyjęcia wartości transakcyjnej na podstawie art. 23 § 7 K.cel. w następstwie zakwestionowania materialnej wiarygodności (wysokości cen) informacji i dokumentów służących do określenia wartości celnej nie tylko może, ale powinna uwzględniać metody ustalania wartości celnej przewidziane w art. 25-29 K.cel. Konsekwencją odrzucenia wartości transakcyjnej jest bowiem konieczność ustalenia wartości celnej wyłącznie metodami ustalania wartości celnej wymienionymi w kodeksie celnym. Ustalenie innej wartości celnej aniżeli wartość transakcyjna nie jest tożsame ze stwierdzeniem, że wykazana przez stronę cena była w rzeczywistości wyższa; oznacza jedynie odrzucenie wartości transakcyjnej jako podstawy wymiaru cła [v. wyrok NSA z 20 02 2001 r., I SA/Łd14/00, ONSA 2002/2/76]. Konsekwencją odrzucenia wartości transakcyjnej jest ustalenie wartości celnej na podstawie jednej z metod wskazanych w art. 25-29 K.cel. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zasadnie wyłączono możliwość ustalenia wartości celnej przez porównanie z cenami towarów identycznych lub podobnych (art. 25-26 K.cel.). Wskazano na przyczynę braku możliwości zastosowania metody ceny jednostkowej i kalkulowanej (art. 27-28 K.cel.) Metoda ceny jednostkowej znajduje zastosowanie w stosunku do towarów importowanych do celów handlowych, podobnych towarów, przywożonych i sprzedanych w największych zbiorczych ilościach. Warunkiem jej zastosowania jest identyczność lub podobieństwo towarów; tej przesłanki nie można jednak spełnić w wypadku towarów używanych. Zastosowanie przez organy orzekające tzw. metody "ostatniej szansy", określonej w art. 29 § 1 K.cel., jest w tej sytuacji trafne co do zasady, jak również sposobu ustalenia wartości celnej towaru. Metoda ta nie polega na dowolnym ustalaniu wartości celnej; jak wynika z uwag interpretacyjnych do art. 7 Porozumienia o stosowaniu art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, stanowiącego załącznik 1 do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), sporządzonego w Marakeszu dnia 15 04 1994 r. (Dz.U. nr 98 z 1995 r., poz. 483), wartość celna ustalona powyższą metodą powinna być w możliwie największym stopniu oparta na pozostałych metodach ustalania wartości celnej, które powinny być stosowane z "rozsądną elastycznością". Elastyczność w stosowaniu metody może wyrażać się w odstąpieniu od pewnych warunków jej stosowania. Rezygnacja z pewnych wymagań w ramach rozsądnej elastyczności wymaga w każdym wypadku indywidualnego i wnikliwego rozważenia i nie może cechować jej arbitralność Nie można podzielić zarzutu skargi, iż organy celne ustalając wartość celną zastosowały wybiórczo i wygodnie dla siebie materiały służące ustaleniu tej wartości. W rozpoznawanej sprawie organy celne na podstawie metody "ostatniej szansy" ustaliły wartość celną stosując z "rozsądną elastycznością" metodę ceny jednostkowej, albowiem przesłanką wartości celnej była cena sprzedaży używanych samochodów określonej marki w kraju importu, przyjęta przez porównanie cen pojazdu o parametrach jak sprowadzone auto, w oparciu o specjalistyczne katalogi motoryzacyjne: Eurotax 6/2003 i Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe "Info -Ekspert" część A VI/ 2003 oraz przyjęcie przez organ odwoławczy niższej ( korzystniejszej dla wnioskodawczyni) kwoty, wynikającej z katalogu "Info Ekspert", służącej do kalkulacji, a następnie pomniejszonej o należności podatkowe i marżę handlową. Posłużenie się powyższymi katalogami, jako przydatnym i miarodajnym źródłem wartości rynkowych pojazdów zawierającym informacje dotyczące średnich cen pojazdów ustalonych na podstawie analizy prowadzonej na reprezentatywnej próbie samochodów używanych z całego kraju i uwzględniających spadek ceny w następstwie wieku, przebiegu i stanu technicznego pojazdu, jest w świetle prawa celnego dopuszczalne. Katalogi powyższe są wykorzystywane nie tylko przez organy celne, ale również przez towarzystwa ubezpieczeniowe i urzędy skarbowe. Posłużenie się nimi jest zasadne i zgodne z postanowieniami Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. Specjalistyczne katalogi podają bieżące ceny na rynku importu dla używanych pojazdów samochodowych. Należy zauważyć, że ceny katalogowe są cenami średnimi, a więc do ich określenia posłużyły nie tylko ceny samochodów w dobrym stanie właściwie wyposażonych ale też pojazdów zużytych, bez dodatkowego wyposażenia. Posłużenie się przez organ danymi nie tylko z jednego wydawnictwa i porównanie wraz z analizą cen z innego jeszcze katalogu, czyni bezpodstawnym zarzut wybiórczego stosowania materiałów dla ustalenia wartości celnej. Chybione są podniesione w skardze zarzuty, dotyczące arbitralnego ustalenia wartości i zaniechania indywidualnego rozważenia pod kątem okoliczności faktycznych Sprowadzony pojazd jak wynika z opisu nie był uszkodzony, czego w trakcie postępowania skarżąca nie kwestionowała. Uzyskał pozytywne zaświadczenie z badania technicznego i został dopuszczony do ruchu. Tym samym brak jest podstaw do kwestionowania jego wartości celnej. Niezasadnie również skarżąca kwestionuje dokonaną przez organ odwoławczy kalkulację, przez przyjęcie, jej zdaniem, zaniżonej wartości marży handlowej określonej w decyzji na 10% . W tym miejscu zgodzić się należy z organem odwoławczym, że przyjęcie w praktyce stosowania przy kalkulacji wartości celnej w oparciu o art. 29 §9 kodeksu celnego marży w wys. 30%, o co wnosi skarżąca nie znajduje potwierdzenia w praktyce handlowej. Ustalona wg powyższych zasad wartość celna importowanego pojazdu wykazała w świetle przedstawionego rachunku zakupu zaniżenie jego wartości o ponad 35%. Wobec powyższego zarzuty skarżącej sprowadzające się do kwestionowania dopuszczalności podważenia ceny samochodu podanej w umowie z podanych wyżej powodów należy uznać za bezzasadne. Nietrafne są zarzuty skargi naruszenia powinności wyczerpującego zebrania dowodów i dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz zasad prawdy obiektywnej i działania w sposób budzący zaufanie do organów celnych. Ocena zebranego materiału dowodowego znalazła wyraz w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego Dyrektor Izby Celnej w W. w sposób bezpośredni odniósł się również do twierdzeń odwołującej się strony. Zaskarżona decyzja zawiera także wskazanie podstawy prawnej, która jest szczegółowo uzasadniona. Chybiony jest również zarzut skarżącej podniesiony na etapie postępowania sądowego, a dotyczący naruszenia art. 25 i art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne ( Dz. U. 2004r. Nr 68 poz. 623). Organ celny prawidłowo sprawę niniejszą rozpatrzył na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. Nr 137 poz. 926 ze zm.) oraz ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. -Kodeks celny ( Dz. U 2001r. Nr 75 poz. 802 ze zm.), gdyż stosownie do postanowień powołanego wyżej art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolita Polską członkostwa w Unii Europejskiej. Mimo że w sprawie niniejszej kwota długu celnego, z uwagi na stawkę celną, wynosi 0, przedmiotowa sprawa dotyczy ustalenia wartości celnej. Weryfikacja wartości celnej wpływa na określenie kwoty wynikającej z długu celnego . Jest zatem sprawą dotyczącą długu celnego w rozumieniu przepisów Kodeksu celnego i cyt. wyżej art. 26 ustawy Przepisy wprowadzające Prawo celne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.